Uzbecy
Z Wikipedii
Uzbecy - największy naród Azji Środkowej zamieszkujący Uzbekistan, a także sąsiednie państwa Afganistan, Tadżykistan, Kirgistan, Turkmenistan i Kazachstan oraz chińską prowincję Sinkiang. Główna religia Uzbeków to islam. Główne zajęcia to rolnictwo, handel, rzemiosło oraz hodowla zwierząt.
Uzbecy wywodzą się z części Białej Ordy rządzonej przez ród Szejbanidów. W XIV wieku grupa ta przyjęła nazwę Uzbecy, której pochodzenie jest niejasne, chociaż być może wywodzi się ona od imienia chana Złotej Ordy Uzbeka (1313 - 1341)[1]. Za panowania chana Abu al-Chajr-chana (1428 - 1468) Uzbecy przenieśli się na tereny w dolnym biegu Syr-Darii i zaczęli interweniować w walki pomiędzy poszczególnymi gałęziami Timurydów, co pozwoliło im w swoich łupieżczych wyprawach docierać do Chorezmu i Transoksanii. Państwo Uzbeków rozpadło się po śmierci Abu al-Chajr-chana, jednak jego restauracji dokonał jego wnuk, Muhammad Szejbani (1500 - 1510), któremu udało się opanować większość Azji Środkowej. Stopniowo Uzbecy przemieszali się z innymi tureckojęzycznymi ludami tego regionu, zarówno koczowniczymi jak i osiadłymi, które przejęły od nich ich nazwę.
