Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni SG
Forma prawna spółka akcyjna
Lokalizacja Poznań Polska
Siedziba ul. Gdyńska 54
61-016 Poznań
Numer KRS 0000052595
Prezes Jerzy Woźniak
Przewodniczący
rady nadzorczej
Pascal Bonne
Ważni pracownicy Yves Delaby (wiceprezes)
Akcjonariusze / udziałowcy Dalkia Polska S.A. 52,68%; Dalkia Poznań S.A. 45,09%[1]
Branża energetyka
Produkty energia elektryczna, ciepło
Zatrudnienie 535
Przychody 404,9 mln zł[2]
Zysk operacyjny 52 mln zł[3]
Zysk netto 41 mln zł[3]
Kapitał zakładowy 52 500 000,00 PLN[4]
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Dalkia Poznań ZEC
Dalkia Poznań ZEC
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dalkia Poznań ZEC
Dalkia Poznań ZEC
Ziemia 52°26′01,9″N 16°58′54,4″E/52,433861 16,981778Na mapach: 52°26′01,9″N 16°58′54,4″E/52,433861 16,981778
Strona internetowa

Dalkia Poznań Zespół Elektrociepłowni S.A. (Dalkia Poznań-ZEC S.A.) – spółka akcyjna z branży energetycznej z siedzibą w Poznaniu. Powstała 4 czerwca 2004 roku w wyniku prywatyzacji Zespołu Elektrociepłowni Poznańskich S.A. (ZEC Poznań S.A.) przez konsorcjum Dalkia Termika S.A. i Poznańskiej Energetyki Cieplnej S.A. (PEC S.A.). Przedsiębiorstwo jako podmiot prawa handlowego w formie jednoosobowej spółki skarbu państwa zostało utworzone w 1993 z przekształcenia powstałego w 1975 Zespołu Elektrociepłowni Poznań.

Elektrociepłownia Poznań Garbary EC-I[edytuj | edytuj kod]

Elektrownia Poznań-Garbary w 1929 roku

Pierwsza elektrownia w Poznaniu uruchomiona została w 1904 przy ul. Grobla, lecz już wkrótce okazała się za mała na potrzeby miasta. Podjęto decyzję o budowie Elektrowni Garbary. Projekt architektoniczny wykonał Stefan Cybichowski, a prace budowlane rozpoczęto w październiku 1927. Obiekt uruchomiono 23 listopada 1929. Żelbetonowy budynek ustawiono na 2187 palach o długości od 6,5 do 10 metrów. Zużyto 900 ton stali do zbrojeń, 11.000 m³ żwiru i 425 wagonów cementu. Powierzchnia budynku głównego wyniosła 980 m², kotłowni - 2050 m², a rozdzielni - 450m². Działały trzy kotły opalane miałem węglowym z grysikiem i dwa turbogeneratory, każdy o mocy 8/10 MW. Chłodzenie zapewniała woda z Warty, doprowadzana dwoma metrowej średnicy rurociągami. Każdy z kotłów miał własny, 28-metrowy komin. Od 1931 działał również czwarty kocioł (moc zakładu zwiększyła się o 20 MW)[5]. Sukcesywnie rozbudowywana w okresie przed II wojną światową i po wojnie, w 1952 osiągnęła moc 65 MW. W 1959 rozpoczęły się dostawy pary technologicznej z elektrowni, a w 1965 zaczęła się przebudowa elektrowni na elektrociepłownię.

W 1967 do miejskiej sieci ciepłowniczej Poznania dostarczono po raz pierwszy energię cieplną w wodzie gorącej, a 1969 zakończyła się modernizacja wszystkich turbin kondensacyjnych na ciepłownicze. W związku ze wzrostem produkcji energii cieplnej kosztem energii elektrycznej powstała potrzeba budowy EC-II Karolin.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Dane techniczne na rok 2002:

  • moc cieplna: 165 MW
  • moc elektryczna: 0 MW
  • produkcja ciepła: 632 TJ
  • produkcja energii elektrycznej: 4954 MWh

Elektrociepłownia Poznań Karolin EC-II[edytuj | edytuj kod]

Widok ogólny EC II
Turbozespół bloku BC-50

Decyzję o budowie elektrowni podjęto w 1970 wobec coraz mniejszych możliwości rozbudowy EC-I Garbary. W 1975 miejska sieć ciepłownicza Poznania otrzymała pierwsze dostawy pary z EC-II z kotłów wodnych, w 1985 uruchomiono blok energetyczny nr 1 elektrociepłowni, składający się z dwóch kotłów BC-50 oraz turbozespołu 13UP65 umożliwiającego rozpoczęcie produkcji energii elektrycznej. W 1991 w EC-II Karolin uruchomiono blok ciepłowniczy BC-100 (blok nr 2), a w grudniu 1998 roku blok ciepłowniczo-kondensacyjny BK-100 (blok nr 3).

Dalkia stawia głównie na kogenerację – jest to sposób wytwarzania energii, w którym jednocześnie generowana jest energia elektryczna oraz ciepło. Jest to proces wysokosprawny, w którym energia może być wytwarzana z paliw takich jak np. węgiel, biomasa, gaz. Kogeneracja przyczynia się do ograniczenia emisji zanieczyszczeń oraz zmniejszenia zużycia paliw kopalnych.

W tradycyjnym układzie, energia elektryczna produkowana jest w elektrowni – ze sprawnością ok. 36%. Ciepło pochodzi z ciepłowni miejskich lub wytwarzane jest lokalnie w kotłach c.o. ze średnią sprawnością ok. 90%. W efekcie, by wytworzyć taką samą ilość energii w tradycyjnym układzie potrzeba 62% więcej energii pierwotnej (np. węgla), niż w układzie skojarzonym (w agregacie kogeneracyjnym – odzysk ciepła).

Z punktu widzenia ochrony środowiska, a w szczególności dbałości o czystość powietrza w Poznaniu, rozwój miejskiej sieci ciepłowniczej jest zjawiskiem bardzo korzystnym. Ciepło produkowane w elektrociepłowni zastępuje lokalne kotłownie i indywidualne paleniska węglowe (tzw. niska emisja) emitujące zanieczyszczenia, których w tak małych i prostych obiektach nie daje się skutecznie eliminować.

Kluczowe jest pozbywanie się rozproszonego spalania węgla na rzecz profesjonalnych, wysoko sprawnych instalacji, wyposażonych w zabezpieczenia o wysokiej skuteczności zatrzymywania pyłów, SO2 i innych zanieczyszczeń.

Odbiorcą energii elektrycznej elektrociepłowni jest Grupa Energetyczna Enea. Dalkia Poznań jest również największym dystrybutorem ciepła dla mieszkańców Poznania, Czerwonaka, Koziegłów i Swarzędza.

Na teren elektrociepłowni prowadzi bocznica kolejowej obwodnicy Poznania, po której wjeżdżają pociągi dostarczające paliwo: węgiel oraz mazut.

W Dalkii Poznań ZEC zmodernizowano jeden z kotłów, gdzie docelowo spala się w 100% tylko biomasa (kocioł fluidalny, BFB). Koszt wymiany kotłów w Poznaniu i Łodzi to 70 mln euro. To pierwsza tak duża modernizacja elektrociepłowni i przejścia całkowicie na biomasę w Polsce. Dzięki zmianie opału o 460 tys. ton rocznie spadnie emisja CO2, a Dalkia osiągnie 19,3% wykorzystania odnawialnych źródeł energii, który w Polsce w 2020 r. ma wynieść 15%. Rocznie w kotłach będzie spalanych ok. 600 tys. ton biomasy.

80% będą stanowiły odpady drzewne, a 20% biomasa z upraw rolnych. Koszty zakupu biomasy to ok. 170 mln zł rocznie. Część biomasy będzie pochodzić z ponad 2 tys. ha własnych plantacji roślin energetycznych – trawy miskantus i słomy z upraw zbóż oraz wierzby energetycznej czy produktów po przetworzeniu artykułów spożywczych, np. łusek słonecznika. Biomasa ma być dostarczana koleją. Gdyby np. poznański kocioł miał pracować non stop, to dziennie zakład musiałby przyjąć minimum 60-70 tirów. Energia z biomasy jest nawet 2 razy droższa od energii z węgla. Cena za energię nie zmieni się, bo Dalkia nie będzie musiała płacić za zakup uprawnień do emisji CO2 oraz uzyska dodatkowe pieniądze ze sprzedaży prądu wytworzonego podczas spalania biomasy.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • moc cieplna osiągana: 843 MW
  • moc elektryczna osiągana: 276 MW
  • ilość węgla spalonego w ciągu roku: 825 tys. ton
  • wysokość komina: 200 m

Komin[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyczny komin, o wysokości 200 metrów jest najwyższą budowlą w Poznaniu. Widoczny z daleka, zwłaszcza po zmroku za sprawą czerwonych świateł ostrzegawczych tzw. Oświetlenie Przeszkodowe dla samolotów zamontowanych w pięciu rzędach (z czego trzy rzędy mrugają). Na kominie zamontowane są anteny nadawcze kilku stacji radiowych[6].

Stacje nadawane z nadajnika na kominie[edytuj | edytuj kod]

Parametry[7][edytuj | edytuj kod]

  • Wysokość posadowienia podpory anteny: 78 m n.p.m.
  • Wysokość obiektu: 200 m n.p.t.
  • Wysokość zawieszenia systemów antenowych: Radio: 156, 166, 180, 181, TV: 203 m n.p.t.
  • Właściciele nadajników: RS TV, Info-TV-FM i inni

Radio[edytuj | edytuj kod]

Radio
Lp. Program Właściciel Częstotliwość Moc nadajnika
1 Radio Złote Przeboje Grupa Radiowa Agory Sp. z o.o. 88,40 MHz 5 kW
2 Radio Eska Grupa Radiowa Time 93,00 MHz 10 kW
3 RMF Maxxx Grupa RMF 93,50 MHz 0,10 kW
4 Radio PiN Radio PiN S.A. 93,90 MHz 0,20 kW
5 Tok FM Inforadio Sp. z o.o. 97,70 MHz 0,10 kW
6 Radio Blue FM Grupa Radiowa Agory Sp. z. o.o 103,40 MHz 0,20 kW
7 RMF Classic Grupa RMF 103,90 MHz 0,50 kW
8 Roxy FM Grupa Radiowa Agory Sp. z o.o. 105,40 MHz 1 kW
9 Eska Rock Grupa Radiowa Time 107,40 MHz 1 kW

Telewizja mobilna[edytuj | edytuj kod]

Skład multipleksu Częstotliwość Kanał Moc nadajnika Polaryzacja Kompresja Rodzaj szyfrowania
MUX 4[8] 594 MHz[8] 36[8] 10 kW[8] pionowa[8] MPEG-4[8] Irdeto 3[8]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Akcjonariusze
  2. Dane finansowe za 2008 rok http://www.dalkia.com.pl/dalkia-p/index.php?pid=479 Dane Finansowe
  3. 3,0 3,1 Dane finansowe za 2008 rok jw.
  4. Dane rejestrowe
  5. Zbigniew Kopeć, Poznań między wojnami. Opowieść o życiu miasta 1918-1939, Księży Młyn, Łódź, 2013, s.36, ISBN 978-83-7729-030-9
  6. Stacje nadawcze EC Karolin
  7. RadioPolska – niekomercyjny serwis poświęcony radiofonii i telewizji w Polsce"www.radiopolska.pl
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 Naziemna telewizja cyfrowa – informacje o nadajniku Poznań "Komin EC Karolin"www.sat-charts.eu

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]