Dario Franceschini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dario Franceschini
Dario Franceschini.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 października 1959
Ferrara
Przewodniczący Partii Demokratycznej
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 21 lutego 2009
do 25 października 2009
Poprzednik Walter Veltroni
Następca Pier Luigi Bersani

Dario Franceschini (ur. 19 października 1959 w Ferrarze) – włoski polityk, parlamentarzysta, przewodniczący Partii Demokratycznej w 2009, od 2013 minister.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Ferrarze. Obronił pracę magisterską pt. Historia doktryn i instytucji politycznych. W 1985 rozpoczął własną praktykę adwokacką. Przez sześć lat był redaktorem dwumiesięcznika "Przegląd Regionalnej Dokumentacji Prawnej". Należy do Stowarzyszenia Studiów i Badań na temat Reformy Instytucji Demokratycznych i Innowacji w Służbie Cywilnej.

Swoją działalność polityczną rozpoczynał w 1974, jeszcze w czasie nauki w szkole średniej. Założył wówczas chadeckie Stowarzyszenie Demokratycznych Studentów (ASD). W okresie studiów był przedstawicielem studentów w Radzie Rektorskiej Uniwersytetu w Ferrarze. W tym też okresie wstąpił do Chrześcijańskiej Demokracji. W 1980 został wybrany radnym Ferrary. W wyborach lokalnych w 1985 i w 1990 przewodził chadekom w tym mieście, zdobywając największą liczbę głosów poparcia. W tym czasie publikował w kilku gazetach, miesięczniku "Nowa Polityka'", "Il Confronto" oraz w tygodniku "La Discussione".

W 1994 po rozłamie w DC współtworzył ruch Chrześcijańskich Socjalistów (Cristiano Sociali). W 1995 z jego ramienia bez powodzenia ubiegał się o stanowisko burmistrza Ferrary, uzyskując około 20% głosów poparcia. Wkrótce przystąpił do Włoskiej Partii Ludowej (PPI), w latach 1997-1999 był zastępcą sekretarza krajowego tego ugrupowania. W drugim rządzie premiera Massimo D'Alemy (od 1999 do 2000) oraz drugim rządzie premiera Giuliana Amato (od 2000 do 2001) zajmował stanowisko podsekretarza stanu ds. reform instytucjonalnych.

W 2000 należał do inicjatorów koalicji wyborczej Margherita (przekształconej dwa lata później w jednolitą partię). W wyborach parlamentarnych w 2001 wystartował jako jej reprezentant w ramach koalicji wyborczej Drzewo Oliwne. Uzyskał mandat do Izby Deputowanych XIV kadencji z okręgu Ferrara. Został również członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE.

W wyborach parlamentarnych w 2006 skutecznie ubiegał się o reelekcję. W maju tego samego roku został wybrany przewodniczącym klubu parlamentarnego Ulivo. W parlamencie XV kadencji wchodził w skład Komisji ds. UE, był też członkiem włoskiej delegacji do Rady Europy i Unii Zachodnioeuropejskiej. 14 października 2007 został wiceprzewodniczącym nowo powstałej Partii Demokratycznej.

W przedterminowych wyborach w 2008 po raz trzeci uzyskał mandat poselski (do Izby Deputowanych XVI kadencji). Po rezygnacji Waltera Veltroniego ze stanowiska przewodniczącego Partii Demokratycznej, 21 lutego 2009 Dario Franceschini został wybrany jego następcą[1]. Już 25 października tego samego roku zastąpił go Pier Luigi Bersani. W 2013 ponownie wybrany do parlamentu na XVII kadencję.

27 kwietnia 2013 kandydat na premiera Enrico Letta ogłosił jego nominację na urząd ministra ds. kontaktów z parlamentem[2]. 22 lutego 2014 nowo powołanym rządzie Matteo Renziego objął stanowisko ministra kultury[3].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Dario Francescini jest autorem licznych artykułów prasowych, a także kilku książek:

  • Il Partito Popolare a Ferrara. Cattolici, socialisti e fascisti nella terra di Grosoli e Don Minzoni (Partia Ludowa w Ferrarze. Katolicy, socjaliści i faszyści w ziemi Grosoli i Don Mizoniego), 1985,
  • Nelle vene quell'acqua d'argento, 2006,
  • La follia improvvisa di Ignazio Rando, 2007.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]