De Havilland Comet
| De Havilland Comet (dane tech.: Comet 4) |
|
Comet brytyjskich linii lotniczych BOAC |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | De Havilland |
| Typ | samolot pasażerski |
| Załoga | 4 |
| Historia | |
| Data oblotu | 27 lipca 1949 |
| Lata produkcji | 1952-1967 |
| Egzemplarze | 125 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
28[1] 26 (426 ofiar śmiertelnych)[2] |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 silniki turboodrzutowe Rolls-Royce Avon 524 |
| Ciąg | 46,7 kN każdy |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 34,98 m |
| Długość | 33,98 m |
| Wysokość | 8,99 m |
| Powierzchnia nośna | 197,04 m² |
| Masa | |
| Własna | 34 200 kg |
| Startowa | 73 480 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość przelotowa | 805 km/h |
| Pułap | 12 200 m |
| Zasięg | 5190 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| do 109 | |
| Rzuty | |
De Havilland Comet – pierwszy na świecie komercyjny odrzutowy samolot pasażerski, który wszedł do seryjnej produkcji. Samolot, zaprezentowany w 1949 roku, produkowany był przez brytyjską firmę de Havilland.
Opis [edytuj]
Wkrótce po zakończonej sukcesem prezentacji doszło do serii katastrof (BOAC 783 3 marca 1953, BOAC 781 10 stycznia 1954 i SAA 201 8 kwietnia 1954), spowodowanych wadliwą konstrukcją kabiny ciśnieniowej. Samoloty Comet 1 wycofano i rozpoczęto prace nad modernizacją maszyny. Problemy z bezpieczeństwem doprowadziły do rezygnacji z zamówionych Comet 2, większość potencjalnych odbiorców, w tym BOAC i Pan Am, kupiły w zamian samolot Boeing 707. Niedociągnięcia usunięto w wersji Comet 2, jednak dopiero po kilku latach samolot Comet 4, ponownie zaczęto wykorzystywać w komunikacji lotniczej. Samolot wykorzystywany był również przez brytyjskie Royal Air Force, a na jego bazie powstał samolot patrolowy Nimrod.
Specyfikacja [edytuj]
| Wersja | Comet 1 | Comet 1A | Comet 1XB | Comet 2 | Comet 3 | Comet 4 | Comet 4B | Comet 4C |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Długość: | 28,61 m | 29,53 m | 33,98 m | 35,97 m | ||||
| Rozpiętość skrzydeł: | 34,98 m | 32,83 m | 34,98 m | |||||
| Średnica kadłuba: | 2,97 m | |||||||
| Powierzchnia skrzydeł: | 188,30 m² | 197,04 m² | 191,30 m² | 197,04 m² | ||||
| Wysokość: | 8,70 m | 8,99 m | ||||||
| Maksymalna masa startowa (MTOW): | 47 620 kg | 52 160 kg | 53 070 kg | 54 430 kg | 65 760 kg | 73 480 kg | 71 610 kg | 73 480 kg |
| Maksymalna ilość miejsc pasażerskich: | 60 | 70 | 106 | 109 | 119 | |||
| Typowa ilość miejsc pasażerskich: | 36 | 44 | 58 | 56 | 71 | 79 | ||
| Załoga: | 4 | |||||||
| Prędkość przelotowa: | 725 km/h | 770 km/h | 805 km/h | 850 km/h | 805 km/h | |||
| Pułap: | 12 800 m | 12 200 m | 11 500 m | 11 900 m | ||||
| Zasięg: | 2415 km | 2850 km | 4065 km | 4345 km | 5190 km | 4025 km | 6900 km | |
| Silniki 4× | de Havilland Ghost 50 Mk1 o ciągu 22,2 kN |
de Havilland Ghost 50 Mk2 o ciągu 22,8 kN |
de Havilland Ghost 50 Mk4 o ciągu 23 kN |
Rolls-Royce Avon 503 o ciągu 32,5 kN |
Rolls-Royce Avon 523 o ciągu 44,5 kN |
Rolls-Royce Avon 524 o ciągu 46,7 kN |
Rolls-Royce Avon 525B o ciągu 46,7 kN |
|
| Pierwszy lot: | 27 lipca 1949 | 11 sierpnia 1952 | luty 1957 | 27 sierpnia 1953 | 19 lipca 1954 | 27 kwietnia 1958 | 27 czerwca 1959 | 31 października 1959 |
| Egzemplarze: | 11[3] | 10 | 4 | 22 | 1 | 28 | 18 | 28 |
Przypisy
- ↑ The Aviation Safety Network Website: de Havilland DH-106 Comet (ang.). W: Aviation-safety.net [on-line]. [dostęp 2011-07-04].
- ↑ The Aviation Safety Network Website: DH-106 Comet Statistics (ang.). W: Aviation-safety.net [on-line]. [dostęp 2011-07-04].
- ↑ W tym dwa prototypy.
|
|||||||||||||||||||||||||||||