Drzewica dwubarwna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Drzewica dwubarwna
Dendrocygna bicolor[1]
(Vieillot, 1816)
Drzewica dwubarwna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina drzewice
Rodzaj Dendrocygna
Gatunek drzewica dwubarwna
Synonimy
  • Anas bicolor Vieillot, 1816[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Drzewica dwubarwna (Dendrocygna bicolor) – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Drzewica dwubarwna żyje w Indiach, wschodniej Afryce, w Ameryce Południowej oraz w Meksyku i południowych Stanach Zjednoczonych. Ptak ten zamieszkuje okolice zbiorników wodnych, bagna oraz szerokie rozlewiska rzek.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 45-55 cm, długość skrzydła 20-23,5 cm, masa ciała 0,45-0,9 kg[4]. Drzewica dwubarwna ma ubarwioną głowę oraz spód ciała na żółtobrązowo, wierzch ciała na brązowoczarny, a nogi na niebiesko.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Drzewica dwubarwna odżywia się roślinami oraz bezkręgowcami wodnymi.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Samica drzewicy dwubarwnej przeciętnie znosi ok. 6-13 jaj[5], które są wysiadywane przez 24-26 dni. Młode stają się w pełni samodzielne po około 60 dniach[6].

Przypisy

  1. Dendrocygna bicolor w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Fulvous Whistling-duck (Dendrocygna bicolor) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-08-31].
  3. Dendrocygna bicolor. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Busse i in. 1991 ↓, s. 125.
  5. Keller i in. 2003 ↓, s. 90.
  6. Fulvous Whistling-Duck - Dendrocygna bicolor. NatureWorks. [dostęp 12 maja 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
  • Elisabeth Keller, Einhard Bezzel, Klaus Koenig, Bruno Kremer, Josef H. Reichholf (red.), Frieder Sauer, Klaus-L. Schuchmann, Angelika Sigl, Reinhard Witt, Gunther Steinbach (red.), Andrzej Kruszewicz (tłum.), Beata Bałucińska (tłum.): Ptaki. Cz. 2. Warszawa: Świat Książki, 2003, seria: Leksykon zwierząt. ISBN 83-7311-181-6.