Ekran akustyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ekran akustyczny w Třebíč, w Czechach
Drogowy ekran akustyczny przy ulicy Zielnej w Krakowie
Kolejowy ekran akustyczny w warszawskich Włochach

Ekran akustyczny lub dźwiękochłonny jest to naturalna lub sztuczna przeszkoda, ustawiona na drodze między źródłem hałasu a punktem obserwacji, za przeszkodą powstaje obszar o zmniejszonym natężeniu dźwięku zwany cieniem akustycznym. Obszar cienia wyznacza się metodami identycznymi jak obszar cienia w optyce, obszar ten jest jednak znacznie ograniczony dla fal dźwiękowych o dużej długości ze względu na ich dyfrakcję.

Swoją użyteczność ekrany zawdzięczają dwóm podstawowym parametrom fizycznym - izolacyjności akustycznej oraz współczynnikowi pochłaniania dźwięku. Pierwszy z nich odpowiedzialny jest za ilość energii akustycznej jaka przedostanie się przez sam ekran do strefy przez niego chronionej, a drugi parametr za ilość energii fali dźwiękowej jaka zostanie odbita ponownie w stronę źródła dźwięku. Aby skuteczność ekranów akustycznych była wysoka oba parametry powinny być jak najwyższe, tzn. ilość energii fali akustycznej odbitej oraz przedostającej się przez warstwę ekranu powinna być jak najmniejsza.

Jakkolwiek przy projektowaniu ekranu bierze się pod uwagę głównie jego wysokość, długość oraz usytuowanie względem źródła hałasu (np. względem jezdni tak aby utworzyć odpowiednio rozległy cień akustyczny), to szczególnie istotną kwestią jest również materiał z jakiego ekran został wykonany oraz struktura jego powierzchni, ograniczająca odbicia dźwięku.

Drogowe ekrany akustyczne wykonuje się z przezroczystych lub półprzezroczystych płyt szklanych, głównie z poliwęglanu lub szkła akrylowego (ich działanie polega zwykle na odbijaniu fali dźwiękowej) oraz z materiałów odbijająco - pochłaniających, takich jak np. beton, drewno, różne odmiany trocinobetonu, keramzytobetonu itp., z ceramiki, wreszcie ze specjalnych kaset akustycznych wypełnionych wełną mineralną umieszczoną między siatkami stalowymi (tzw. zielona ściana), wewnątrz perforowanej blachy lub panelu PCW. Tego typu ekrany akustyczne dzięki różnorodnym konstrukcjom umożliwiają rozrost i utrzymanie roślin płożących.Buduje się również tzw. ekrany zielone, a więc nasypy ziemne obsadzone roślinnością.

Drogowe ekrany akustyczne mogą występować w formie ściany, korytarza lub nawet tunelu (np. tunel akustyczny Hösbach-West-Ost przy A3, tunel akustyczny Dissen przy A33 albo tunel akustyczny na ul. Toruńskiej w Warszawie).

Wikimedia Commons

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]