Plac zabaw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Plac zabaw
Ogrodzony plac zabaw dla małych dzieci – plastikowa konstrukcja umieszczona na piasku.
Przyszkolny plac zabaw

Plac zabaw – wydzielone miejsce (często ogrodzone), przeznaczone do zabawy dla dzieci. Urządzenia placów zabaw są według Prawa Budowlanego obiektami budowlanymi postrzeganymi jako elementy małej architektury.

Wyposażenie placu zabaw najczęściej stanowią: piaskownica, zjeżdżalnia, huśtawka, huśtawka na desce, tzw. ważki, karuzela, bujak sprężynowy, system drabinek (drewnianych, lub metalowych), oraz inne bardziej, lub mniej skomplikowane zestawy wielofunkcyjne. Wokół placu powinny być rozmieszczone ławki dla opiekunów bawiących się dzieci. Plac zabaw powinien być również ogrodzony.

Place zabaw powstają najczęściej w sąsiedztwie osiedli mieszkaniowych, szkół, przedszkoli i żłobków.

W Polsce nie ma obowiązku prawnego wymuszającego na producentach certyfikację wyposażenia placów zabaw na zgodność z normami. Jedynie szkoły i placówki podlegające Ministerstwu Edukacji i Nauki mają obowiązek nabywać produkty posiadające certyfikat.

Projekt placu zabaw[edytuj | edytuj kod]

Ciekawe i funkcjonalne miejsce zabaw można osiągnąć dzięki profesjonalnemu i stworzonemu z wyobraźnią projektowi. Stosowane rozwiązania uwzględniać powinny m.in. takie czynniki jak:

  • potrzeby dzieci, młodzieży, dorosłych i rodziców
  • zróżnicowanie ukształtowania otoczenia
  • warunki klimatyczne, w tym: zwiększone występowanie nasłonecznienia, wiatru, czy deszczu
  • warunki dotyczące ewentualnego zanieczyszczenia, czy hałasu
  • bezpieczeństwo i funkcje urządzeń

Właściwie przygotowany projekt placu zabaw[edytuj | edytuj kod]

Wymiary elementów i stopień skomplikowania konstrukcji poszczególnych urządzeń do zabawy, powinny odpowiadać docelowej grupie wiekowej użytkowników. Rozwiązania konstrukcyjne, powinny uniemożliwiać dzieciom poniżej 3 roku życia dostęp do urządzeń przewidzianych dla starszych grup dzieci, np. poprzez umieszczenie najniższego stopnia na wysokości minimum 40 cm od poziomu podłoża. Dorośli nie powinni nigdy umieszczać dziecka na urządzeniu do zabawy, jeśli nie jest ono w stanie dostać się tam samodzielnie[potrzebne źródło].

Znaczenie strefy bezpieczeństwa i materiałów z jakiego wykonane jest podłoże na placu zabaw[edytuj | edytuj kod]

Większość wypadków, jakie zdarzają się na placach zabaw, wynika ze złej konserwacji, źle zaprojektowanej konstrukcji urządzenia, niewłaściwej strefy bezpieczeństwa, lub nieodpowiedniego podłoża.

Najnowsze normy zawierają regulacje w zakresie stref bezpieczeństwa i materiałów z jakich powinno być wykonane podłoże, dla różnych rodzajów wyposażenia placów zabaw. W pewnych - określonych przepisami przypadkach, strefy bezpieczeństwa sąsiadujących ze sobą urządzeń mogą się przecinać.

Zbiór przepisów dotyczących placów zabaw[1][edytuj | edytuj kod]

Urządzenia zamontowane na placu zabaw podlegają, co do zasady, unormowaniom dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (2001/95/WE). Bardziej szczegółowe przepisy są różne w zależności od kraju1, tym niemniej zasada jest, że wszyscy producenci, importerzy oraz dystrybutorzy maja obowiązek wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. To, czy tak faktycznie jest, można udowodnić m.in. przez fakt produkcji w zgodzie z obowiązującymi normami. W odniesieniu do urządzeń na placach zabaw oraz nawierzchni będą to odpowiednio normy PN-EN 1176 oraz PN-EN 1177.

1 Do polskiego porządku prawnego dyrektywę tę wprowadza ustawa z 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275 z późn. zm) a jako, że każde urządzenie na placu zabaw jest obiektem małej architektury odnoszą się do niego przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z pózn. zm).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło plac zabaw w Wikisłowniku
Wikimedia Commons

Przypisy

  1. David Yearley, Dominik Berliński: Bezpieczny plac zabaw. Poradnik dla administratorów i właścicieli. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. [dostęp 2011-06-14].