Elżbieta Gabriela Bawarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elżbieta Gabriela Bawarska
ElisabethofBelgium.jpg
Królowa Belgów
Okres panowania od 17 grudnia 1909
do 17 lutego 1934
Poprzedniczka Maria Henrietta Austriaczka
Następczyni Astrid Szwedzka
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodzona 25 lipca 1876
w Possenhofen
Zmarła 23 listopada 1965
w Brukseli
Pochowana na cmentarzu Laeken
Ojciec Karol Teodor Wittelsbach
Matka Maria Józefa Portugalska
Mąż Albert I Koburg
Dzieci Leopold Royal Crown of Belgium (Heraldic).svg
Karol
Maria Józefa
Odznaczenia
Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania) Order Orła Białego Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Elżbieta Gabriela Waleria Maria Wittelsbach (ur. 25 lipca 1876 w Possenhofen, zm. 23 listopada 1965 w Brukseli) – księżniczka Bawarii i królowa Belgów jako żona króla Alberta I. Matka króla Leopolda III.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Elżbieta, królowa Belgów

Córka Karola Teodora (Karl-Theodor), księcia Bawarii (wnuka króla Maksymiliana I Józefa) i jego żony – Marii Józefy, infantki portugalskiej. Urodziła się w Possenhofen w Bawarii. Była bratanicą cesarzowej Austrii, po której odziedziczyła swoje imię – Elżbiety Bawarskiej.

Elżbieta po raz pierwszy spotkała swojego przyszłego męża w Paryżu podczas ceremonii pogrzebowej swej ciotki, księżnej Zofii Charlotty. W czasie pogrzebu nie mogła oderwać oczu od Alberta. Zaręczyny odbyły się 30 maja 1900. Po powrocie Elżbiety do Bawarii narzeczeni wymieniali płomienne listy.

2 października 1900 poślubiła Alberta, księcia Brabancji, następcę tronu Belgii. W 1909 jej mąż został królem, a ona została królową Belgów. Podczas I wojny światowej Elżbieta często odwiedzała linię frontu i finansowała szpitale polowe.

Po I wojnie światowej królowa, nadal bardzo elegancka w krótkich strojach, modnych w latach dwudziestych, kontynuowała swe działania – rozpoczęte w czasie wojny – mające na celu niesienie pomocy najbardziej potrzebującym. Uwielbiała muzykę, wychowywała dzieci w miłości do sztuki.

W 1934 król Albert zginął podczas wspinaczki górskiej, w belgijskiej części Ardenów, niedaleko miasta Namur.

Elżbieta wspierała sztukę i była znana ze swoich znajomości ze znanymi naukowcami, takimi jak np. Albert Einstein. Podczas niemieckiej okupacji Belgii, w latach 1940-1944, królowa używała swoich niemieckich znajomości i wpływów do ratowania setek Żydów od deportacji przez nazistów. Po wojnie została nagrodzona tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” przez rząd izraelski. Podczas lat 50, królowa podróżowała do Rosji, Chin i Polski – przez to zyskała miano „Czerwonej królowej”.

Królowa Elżbieta zmarła w Brukseli w wieku 89 lat. Została pochowana w krypcie królewskiej, na cmentarzu Laeken.

Dzieci Elżbiety i Alberta[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 300
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 8.06.1922 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Maria Henrietta Austriaczka
Królowa Belgów
1909-1934
Następca
Astrid Szwedzka