Ewa Kubasiewicz-Houée

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ewa Kubasiewicz-Houée
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1940
Poznań
Zawód polonista, bibliotekarz, działaczka opozycji w PRL
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Wikicytaty Ewa Kubasiewicz-Houée w Wikicytatach

Ewa Kubasiewicz-Houée (ur. 21 lipca 1940 w Poznaniu) – polska polonistka, bibliotekarz, działaczka opozycji w PRL.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

W 1969 ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim, a w 1976 – także studia podyplomowe z zakresu bibliotekoznawstwa na tej samej uczelni. Od 1969 do 1982 pracowała jako kierownik Działu Gromadzenia i Opracowania Zbiorów w Bibliotece Głównej Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni. Od 1976 zajmowała w tej bibliotece także stanowisko dyplomowanego kustosza.

Współpracowała z Wolnymi Związkami Zawodowymi. W 1980 została wiceprzewodniczącą Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w WSM, członek MKZ w Gdańsku i gdańskiego Zarządu Regionu, z którego odeszła po konflikcie z Lechem Wałęsą w listopadzie 1981.

W czasie stanu wojennego, w dniach 14–16 grudnia 1981 uczestniczyła w strajku okupacyjnym w WSM. Aresztowana 20 grudnia 1981. W lutym 1982 została skazana przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na karę 10 lat pozbawienia wolności za rozpowszechnianie ulotki nawołującej do czynnego oporu przeciwko stanowi wojennemu[1]. Została zwolniona na mocy amnestii w maju 1983. Od 1983 była współpracownikiem Solidarności Walczącej założonej przez Kornela Morawieckiego. Współorganizowała oddział trójmiejski tej organizacji.

Od 1988 przebywa na emigracji we Francji. Emisariuszka Solidarności Walczącej na Zachodzie. Od 1988 do 1992 pracowała w Bibliotece Polskiej w Paryżu. W 1992 została zatrudniona w Wydziale Spraw Międzynarodowych Rady Generalnej departamentu Cotes d’Armor w Bretanii. Jest autorką wspomnień autobiograficznych.

[edytuj] Odznaczenia

W 2007, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, została odznaczona przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

[edytuj] Publikacje

Przypisy

  1. Najwyższy wyrok wydany w okresie stanu wojennego przez władze PRL
  2. M.P. z 2007 r. Nr 59, poz. 679

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj