Fred M. Vinson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frederick Moore Vinson
Fred m vinson.jpg
Data urodzenia 22 stycznia 1890
Data śmierci 8 września 1953
13. prezes Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania od 24 czerwca 1946
do 8 września 1953
Poprzednik Harlan Fiske Stone
Następca Earl Warren
Sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania od 23 lipca 1945
do 23 czerwca 1946
Poprzednik Henry Morgenthau, Jr.
Następca John W. Snyder
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Frederick Moore „Fred” Vinson (ur. 22 stycznia 1890, zm. 8 września 1953) – urzędnik administracji amerykańskiej, służył we wszystkich trzech rodzajach władzy w USA (ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej).

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Vinson urodził się w Lawrence County w Kentucky w tamtejszym budynku więziennym, gdzie pracował jego ojciec. Przyszły szef wymiaru sprawiedliwości miał paradoksalnie wielu przyjaciół wśród więźniów tego zakładu.

Zdobył wykształcenie w Central College w swoim rodzinnym stanie, a w czasie I wojny światowej służył w armii. Po demobilizacji został prawnikiem w małym miasteczku Louisa, które liczyło podówczas zaledwie 2,5 tys. mieszkańców. Niedługo potem został prokuratorem w jednym z okręgów swego rodzinnego stanu.

Kongresmen[edytuj | edytuj kod]

W roku 1924 kandydował, w barwach Partii Demokratycznej, w wyborach uzupełniających w swoim okręgu wyborczym i wygrał. Jednakże po dwóch kadencjach (1928) przegrał, zapewne z powodu poparcia, jakiego udzielił niepopularnemu w tym regionie kandydatowi prezydenckiemu demokratów Alowi Smithowi. Odzyskał jednak mandat kongresmena w roku 1930 i zasiadał w nim ponownie w latach 1931-1937. W kongresie uważany był za przyjaciela ówczesnego senatora z Missouri Harry’ego Trumana.

Sędzia[edytuj | edytuj kod]

Jego kariera parlamentarna skończyła się w 26 listopada 1937 roku, kiedy to prezydent Franklin Delano Roosevelt mianował go sędzią sądu apelacyjnego w Dystrykcie Kolumbii. Funkcję tę pełnił do czasu swej rezygnacji 27 maja 1943 roku.

Sekretarz gabinetowy[edytuj | edytuj kod]

Vinson zrezygnował z kariery sędziowskiej, aby zostać szefem urzędu ds. ekonomicznej stabilizacji, którego zadaniem była walka z inflacją. Pełnić czas jakiś różne funkcję rządowe do czasu, gdy nowy prezydent Truman powołał go (23 lipca 1945) na sekretarza skarbu.

Jego głównym zadaniem jako członka rządu było zajęcie się stabilizacją sytuacji gospodarczej USA tuż po wojnie.

Prezes Sądu Najwyższego[edytuj | edytuj kod]

24 czerwca 1946 roku, po śmierci dotychczasowego prezesa SN H. Fiske Stone’a, prezydent Truman mianował Vinsona jego następcą.

W czasie swej kadencji (prezes SN ma równy głos ze wszystkimi innymi sędziami) napisał 77 opinii 11 zdań odrębnych, m.in.:

Jedną z ostatnich spraw, jakie sąd Vinsona rozstrzygnął było podtrzymanie w roku 1953 wykonanego niebawem wyroku śmierci na małżeństwo Rosenbergów za szpiegostwo.

Vinson zmarł 8 września 1953. Jego następcą prezydent Dwight D. Eisenhower mianował Earla Warrena. Vinson był więc ostatnim prezesem SN mianowanym przez demokratycznego prezydenta. Przyjmował też dwukrotnie przysięgę prezydencką (od Trumana w roku 1949 i Eisenhowera w 1953).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
William Jason Fields
Kongresmen z Kentucky
1925-1929
Następca
Elva R. Kendall
Poprzednik
Elva R. Kendall
Kongresmen z Kentucky
1931-1937
Następca
John M. Robsion
Poprzednik
Henry Morgenthau, Jr.
Sekretarz skarbu USA
1945-1946
Następca
John W. Snyder
Poprzednik
Harlan Fiske Stone
Prezes Sądu Najwyższego USA
1946-1953
Następca
Earl Warren