| Fuksyna |
 |
 |
| Fuksyna jako ciało stałe |
Fuksyna w roztworze wodnym |
|
| Nazewnictwo |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| rozanilina |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C20H20N3· HCl |
| Masa molowa |
337.86 g/mol |
| Wygląd |
ciało stałe o ciemnozielonej barwie |
| SMILES |
|
Cl.[NH2+]=C\1/C=C\C(C=C/1)=C(\c2ccc(N)c(C)c2)c3ccc(N)cc3
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
632-99-5 |
| PubChem |
12447 |
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Fuksyna (rozanilina) – mieszanina organicznych związków chemicznych z grupy barwników trifenylometylowych (trytylowych), składająca się z chlorowodorków pararozaniliny (triaminotrytylu bez podstawników metylowych), rozaniliny (z jednym pierścieniem toluidynowym) i wyższych homologów zawierających 2 lub 3 pierścienie toluidynowe. Ma czerwony kolor i zielony, metaliczny połysk. Jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od koloru kwiatów rodzaju fuksja[1]. Po raz pierwszy została zsyntetyzowana w roku 1858 przez polskiego chemika Jakuba Natansona[2] jako jeden z pierwszych barwników syntetycznych.
Otrzymywana jest przez utlenienie mieszaniny aniliny i toluidyny (metyloaniliny) za pomocą np. nitrobenzenu.
Metylowe pochodne pararozaniliny to m.in. fiolet metylowy (którego głównym składnikiem jest pochodne pięciometylowa)i fiolet krystaliczny (pochodna sześciometylowa).
Zastosowanie [edytuj]
Stosowana do wyrobu farb i atramentów oraz do barwienia papieru i włókien naturalnych (wełny, bawełny, jedwabiu). Mało odporna na działanie światła. Wykorzystywana także w chemii analitycznej: w postaci roztworu w lodowatym kwasie octowym do wykrywania azotynów, jako roztwór w rozcieńczonym kwasie solnym do wykrywania bromianów oraz w formie odbarwionej wodorosiarczynem sodu lub dwutlenkiem siarki do wykrywania bromków i aldehydów. Stosowana jest również jako barwnik w mikrobiologii w barwieniu metodą Grama do odróżnienia bakterii Gram-dodatnich od Gram-ujemnych (te ostanie barwi na kolor różowy).
Przypisy
- ↑ Definition of fuchsine (ang.). Merriam-Webster Online Dictionary. [dostęp 2009-03-11].
- ↑ Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 260. ISBN 8371832400.
Bibliografia [edytuj]
