Siarczyn sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siarczyn sodu
Siarczyn sodu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Na2SO3
Masa molowa 126,04 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 7757-83-7
PubChem 24437[3]
Podobne związki
Inne aniony Na2SO4, NaHSO3
Inne kationy Li2SO3, K2SO3
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Siarczyn sodu – (Na2SO3) nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu siarkawego.

Biała krystaliczna substancja rozpuszczalna w wodzie, glicerynie, nierozpuszczalna w alkoholu. Tworzy hydrat Na2SO3·7H2O w formie dużych, bezbarwnych, jednoskośnych kryształów o gęstości 1,594 g/cm3. Obie sole powoli utleniają się na suchym powietrzu do siarczanu sodu (Na2SO4), ale sól nieuwodniona utlenia się trudniej[4].

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Siarczyn sodu jest otrzymywany w reakcji gazowego dwutlenku siarki z roztworem węglanu sodu lub wodorotlenku sodu[5]:

Na2CO3 + SO2 → Na2SO3 + CO2
2NaOH + SO2 → Na2SO3 + H2O

Reakcję najlepiej jest prowadzić w temperaturze 40 °C.

Przykładowo, 200 g węglanu sodu rozpuszcza się w 400 g destylowanej wody, podgrzewa do temp. 40–50 °C i nasyca dwutlenkiem siarki tak długo, aż odczyn roztworu przestanie być alkaliczny. Następnie dolewa się trochę stężonego roztworu węglanu sodu i pozostawia w lodówce do krystalizacji[5].

W reakcji z tlenem tworzy siarczan sodu[4].

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Jest stosowany jako dodatek do żywności (konserwant, E221). Jako środek wybielający, dezynfekujący i konserwujący. Jako dodatek do fotograficznych wywoływaczy i utrwalaczy, a także jako środek redukujący ścieki zawierające kwasy chromowe[6].

Inne zastosowania znajduje w przemyśle garbarskim, tekstylnym, papierniczym i winiarskim. [potrzebne źródło].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Siarczyn sodu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-12-18].
  2. Siarczyn sodu (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-12-18].
  3. Siarczyn sodu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. 4,0 4,1 Julian Gałecki, Preparatyka Nieorganiczna, WNT, 1964; (s. 755-757).
  5. 5,0 5,1 Janusz Supniewski, Preparatyka nieorganiczna, PWN, warszawa, 1958; (s. 405-406).
  6. Grzegorz Mlostoń (red.), Nowoczesne Kompendium Chemii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2007; (s. 382).