Generalna Konferencja Miar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

I. Generalna Konferencja Miar z 26 września 1889 r. ustaliła (obowiązującą do 1960 r.) definicję metra jako odległości w temperaturze 0 °C i przy normalnym ciśnieniu atmosferycznym między dwiema głównymi kreskami na platynowoirydowym wzorcu, złożonym w Międzynarodowym Biurze Miar w Sèvres pod Paryżem, oraz (nadal obowiązującą) definicję i wzorzec kilograma.

IX. Generalna Konferencja Miar w 1948 r. rozpisała ankietę dotyczącą wprowadzenia nowego układu miar po szeregu krytycznych studiów na temat dotychczasowego (niedoprecyzowanego) układu (w szczególności miano wybrać czwartą jednostkę podstawową, dla pomiaru wielkości elektrycznych, spośród sześciu zaproponowanych). Wprowadziła (nadal obowiązującą) definicję ampera, jako jednej z proponowanych w ankiecie jednostek. Ustaliła (obowiązującą do 1979 r., z drobną poprawką) definicję kandeli.

X. Generalna Konferencja Miar w 1954 r. ustanowiła sześć jednostek podstawowych (metr, kilogram, sekunda, amper, kandela, stopień Kelvina), i przyjęła zasadę spójności układu jednostek podstawowych. Wybrała amper, jako elektryczną jednostkę podstawową. Ustaliła (nadal obowiązującą, z późniejszą poprawką) definicję stopnia Kelvina (nazwa zmieniona w 1967 r.). Wprowadziła definicję jednostki ciśnieniaatmosfery fizycznej.

XI. Generalna Konferencja Miar w Paryżu w październiku 1960 r. ustanowiła ostatecznie międzynarodowy układ jednostek, wprowadzając dlań skrót SI (Système International d'Unités). Zatwierdziła (obowiązującą do 1967 r.) definicję sekundy, używaną obecnie tylko dla celów astronomicznych jako 1/31 556 925,9747 część roku zwrotnikowego 1900 stycznia 0 godzina 12:00, czasu efemeryd. Przyjęła nową (obowiązującą do 1983 r.) definicję metra jako długości równej 1 659 763,73 długości fali promieniowania w próżni odpowiadającego przejściu między poziomami 2p10 a 5d5 atomu 86Kr (kryptonu 86). Oficjalnie wprowadzono przedrostki.

XII. Generalna Konferencja Miar w 1964 r. rozbudowała tabelę nazw krotności dziesiętnych.

XIII. Generalna Konferencja Miar w październiku 1967 r. wprowadziła nową nazwę jednostki temperatury – kelwin i drobną poprawkę w jej definicji. Przyjęła nową (obecnie obowiązującą) definicję sekundy, opartą na wzorcu odtwarzalnym w warunkach laboratoryjnych. Wprowadziła przeliczenie jednostki ciśnienia atmosfery fizycznej na jednostki SI. Wprowadziła drobną poprawkę w definicji kandeli, uwzględniającą to przeliczenie.

XIV. Generalna Konferencja Miar w październiku 1971 r. wprowadziła do układu SI, jako jego siódmą jednostkę podstawową, jednostkę ilości (liczności) substancji mol, i przyjęła jej (obecnie obowiązującą) definicję. Zatwierdziła nową nazwę jednostki ciśnienia – paskal.

XV. Generalna Konferencja Miar w maju/czerwcu 1975 r. rozbudowała tabelę nazw krotności dziesiętnych. Zdefiniowała grej i bekerel.

XVI. Generalna Konferencja Miar w październiku 1979 r. przyjęła nową (obecnie obowiązującą) definicję kandeli.

XVII. Generalna Konferencja Miar w październiku 1983 r. przyjęła (21 X) nową (obecnie obowiązującą) definicję metra.

XVIII. Generalna Konferencja Miar w październiku 1987 r. rozpoczęła prace przygotowawcze do opracowania nowych definicji i wzorców ampera i kilograma.

XIX. Generalna Konferencja Miar we wrześniu/październiku 1991 r. rozbudowała tabelę nazw krotności dziesiętnych.

XX. Generalna Konferencja Miar w październiku 1995 r. zlikwidowała odrębną kategorię jednostek uzupełniających i włączyła je (tzn. radian i steradian) do kategorii jednostek pochodnych.

XXI. Generalna Konferencja Miar w październiku 1999 r. wprowadziła jako jednostkę pochodną katal.