Grzegorz XV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grzegorz XV
Gregorius Quintus Decimus
Alessandro Ludovisi
Papież
Grzegorz XV
Herb Grzegorz XV
Data i miejsce urodzenia 9 stycznia 1554
Bolonia
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1623
Rzym
Papież
Okres sprawowania 1621-1623
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 1616
Paweł V
Pontyfikat 9 lutego 1621

Grzegorz XV (łac. Gregorius XV, właśc. Alessandro Ludovisi; ur. 9 stycznia 1554 w Bolonii, zm. 8 lipca 1623 w Rzymie) – papież w okresie od 9 lutego 1621 do 8 lipca 1623[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Alessandro Ludovisi był jednym z siedmiorga dzieci Pompeo Ludovisi, hrabiego Samoggi i Camilli Bianchini[2]. Edukację zdobył u jezuitów w rzymskim Collegio Romano oraz na Uniwersytecie Bolońskim, gdzie studiował prawo kanoniczne i rzymskie (w czerwcu 1575 uzyskał doktorat utroque iure)[2]. W 1612 został mianowany arcybiskupem Bolonii[1]. 19 września 1616 Paweł V mianował go kardynałem prezbiterem[2] w nagrodę za misję w Sabaudii, gdzie mediował pomiędzy księciem Sabaudii-Piemontu Karolem Emanuelem I Wielkim a Filipem III Habsburgiem w ich sporze o hrabstwo Monferrato[3].

Pontyfikat[edytuj | edytuj kod]

Gdy na konklawe 1621 wybrano Ludoviciego papieżem (przez aklamację), był już ciężko chory[3]. Przyjął po wyborze imię Grzegorza XV. Mianował kardynałemnepotem swego bratanka Lodovico, który w zastępstwie papieża sprawował rządy w Kurii i był inicjatorem powstania 22 czerwca 1622 Świętej Kongregacji Rozkrzewiania Wiary (Propaganda Fide)[1]. Kongregacja ta, składała się z trzynastu kardynałów, którzy odpowiadali za szerzenie wiary katolickiej na misjach, a także za kontrreformację[1][3].

Pierwszą inicjatywą Ludovisich był sposób wyboru papieża – Grzegorz XV wydał dwa dekrety: Aeterni patris Filius (15 listopada 1621) i Decet Romanum pontificem (12 marca 1622), które stwierdzały, że głosowanie powinno być pisemne i tajne, a odbywać się dopiero po zamknięciu na konklawe[3]. Miało to na celu likwidację wpływów zewnętrznych, choć faktycznie weszło w życie znacznie później[3].

W dziedzinie polityki zagranicznej papież nie zachowywał się biernie – wysłał na dwór cesarski legata, biskupa Carlo Carafę, a sam wspierał finansowo cesarza Ferdynanda II i Niemiecką Ligę Katolicką w walce o tron Czech z liderem Unii Ewangelickiej, Fryderykiem V[3]. Działania te okazały się sukcesem, bo nie tylko cesarz Ferdynand II objął we władanie Czechy, ale także w lutym 1623 tron Palatynatu został przekazany Maksymilianowi I[3]. Grzegorz XV namawiał też by król Hiszpanii Filip III zerwał rozejm z Niderlandami, a we Francji popierał antykalwińskie działania króla i podniósł do Paryż do rangi metropolii[3].

Wspierał króla polskiego Zygmunta III Wazę w walce z Turkami, wysyłając 4000 skudów miesięcznie na utrzymanie wojska w czasie działań wojennych[1]. Żywo zareagował na zwycięstwo Chodkiewicza pod Chocimiem 2 września 1621[1].

12 marca 1622 kanonizował Filipa Neri, Teresę z Ávili, Ignacego Loyolę i Franciszka Ksawerego[3].

Kreował 11 kardynałów na czterech konsystorzach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 142. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 Ludovisi, Alessandro (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-09-02].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 389-391. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Scipione Caffarelli-Borghese
arcybiskup Bolonii
1612-1621
Następca
Ludovico Ludovisi
Poprzednik
Paweł V
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
1621-1623
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Urban VIII