Goździk skupiony
| Goździk skupiony | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1]. | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | goździkowate |
| Rodzaj | goździk |
| Gatunek | goździk skupiony |
| Nazwa systematyczna | |
| Dianthus compactus Kit. in Schult. Oestr. Fl. ed. II. i. 654 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Goździk skupiony (Dianthus compactus Kit.) – według niektórych ujęć taksonomicznych jest to gatunek rośliny z rodziny goździkowatych[2]. Jednakże według nowszych ujęć taksonomicznych jest to tylko podgatunek goździka brodatego: Dianthus barbatus L. subsp. compactus (Kit.) Stoj.[3]. Występuje w południowej, środkowej i wschodniej Europie[3]. W Polsce występuje wyłącznie w Bieszczadach, sięgając na zachód po linię Smerek – Jasło[4].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wzniesiona, sztywna, o wysokości 20 – 40 cm. Jest przeważnie pojedyncza, a tylko czasami górą rozgałęzia się.
- Liście
- Ulistnienie nakrzyżległe. Liście 1-nerwowe, równowąskie, ostro zakończone, nasada w postaci pochwy dużo krótszej od szerokości liścia.
- Kwiaty
- Zebrane w zbite wierzchotki na szczytach pędów. Kielich o długości 14 – 17 mm, purpurowofioletowe, jajowatolancetowate łuski podkielichowe mają długość 12 – 18 mm i zakończone są cienkim i wiotkim końcem, który dosięga końca kielicha. Płatki korony różowe, drobne (długość 5 – 6 mm). Mają ząbkowane końce.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: łąki górskie, traworośla, borówczyska, głównie na świeżych i kwaśnych glebach[4]. Kwitnie w lipcu i sierpniu. W Polsce rośnie w Bieszczadach od wysokości 600 m n.p.m. po najwyższe szczyty[4].
[edytuj] Zagrożenia i ochrona
Roślina objęta jest ścisłą ochroną gatunkową. Część jego stanowisk znajduje się w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Nie jest zagrożony.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland. A checklist. Biodiversity of Poland. Vol. 1. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
- ↑ 3,0 3,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2.
