Goryl nizinny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Goryl nizinny
Gorilla gorilla gorilla
Savage & Wyman, 1847
Samiec goryla nizinnego
Samiec goryla nizinnego
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Rodzina człowiekowate
Rodzaj Gorilla
Gatunek goryl zachodni
Podgatunek goryl nizinny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Goryl nizinny Ashmar w opolskim zoo
Czaszka samca

Goryl nizinny (Gorilla gorilla gorilla) – podgatunek goryla zachodniego ssaka naczelnego z rodziny człowiekowatych, najliczniejszy z goryli. Liczebność jego populacji była szacowana na ok. 100 tys, jednak po odnalezieniu na północy Konga kolejnych 125 tys. liczba ta wzrosła do 175-225 tys.[2] Dla odróżnienia od innego, również nizinnego podgatunku Gorilla beringei graueri (wschodni goryl nizinny) określany jest jako zachodni goryl nizinny. W marcu 2012 roku ogłoszono w Nature zsekwencjonowanie genomu tego podgatunku[3].

Występowanie i środowisko[edytuj | edytuj kod]

Goryl nizinny (Gorilla gorilla gorilla) jest największym podgatunkiem goryla zachodniego. Występuje w nizinnych lasach tropikalnych oraz bagnach na obszarze Kongo zachodniego i na południu Nigerii aż po brzegi rzeki Kongo. Spotykany jest na wysokościach od poziomu morza do 1600 m n.p.m. Na obszarze jego występowania nie ma dużego zagęszczenia skupisk ludzkich.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Goryl nizinny jest nieco mniejszy od goryli górskich. Masa dorosłego samca srebrzystogrzbietego wynosi 200 kg[4]. Samica goryla nizinnego jest mniejsza od samca, a jej masa wynosi około 53–104 kg.

Goryl nizinny ma szeroką, dobrze umięśnioną klatkę piersiową i grubą szyję. Również jego ręce i stopy są mocno zbudowane i bardzo umięśnione. Futro, które pokrywa całe ciało goryla nizinnego z wyjątkiem twarzy, wnętrza dłoni i podeszew stóp, ma kolor od ciemnoszarego do ciemnobrązowego. Włosy na głowie mają często odcień rudobrązowy. Podobnie jak u innych gatunków goryli, futro dorosłego samca goryla nizinnego w dolnej części grzbietu ma kolor srebrzysty.

Głowa goryla nizinnego jest większa i grubsza niż u innych gatunków goryli. Charakterystyczne są jego wyraziste, mocno wystające brwi.

Odległość między kciukiem i pozostałymi palcami stopy jest większa niż u innych gatunków goryli.

Goryl nizinny - Zoo de la Palmyre

Dieta goryli nizinnych składa się głównie z owoców, termitów i mrówek. W poszukiwaniu owoców przemierzają dziennie średnio ok. 1 km, a obszar ich aktywności obejmuje powierzchnię od 7-14 km².

Status ochronny[edytuj | edytuj kod]

G. g. gorilla został wpisany do Czerwonej Księgi IUCN jako gatunek o dużym stopniu zagrożenia wyginięciem w najbliższej przyszłości. Objęty jest również Konwencją CITES.

Goryle nizinne w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Do niedawna znajdowały się tylko w jednym polskim zoo - w Opolu. Trzy samce przyjechały do zoo w 2006 i stały się jedną z największych atrakcji ogrodu. Obecnie można je też oglądać w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gorilla gorilla ssp. gorilla. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 30 czerwca 2011]
  2. Zagłębie goryli nizinnych http://kopalniawiedzy.pl/goryle-nizinne-Kongo-liczebnosc-gatunek-zagrozony-5398.html (Dostęp 2008-08-14)
  3. Kerri Smith: Gorilla joins the genome club - News. nature.com. [dostęp 2012-03-08].
  4. Western Lowland Gorilla Bio Facts Dostęp 2008-03-22.