Gospodarka Indonezji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gospodarka Indonezji
Dżakarta, stolica Indonezji
Dżakarta, stolica Indonezji
Informacje ogólne
Waluta Rupia indonezyjska
Rok podatkowy Rok kalendarzowy
Organizacje gospodarcze WTO, ASEAN, OPEC
Dane statystyczne
PKB (nominalny) 834,3 mld $ (2011)[1]
PKB (ważony PSN) 1121 mld $ (2011)
PKB per capita 4 700 $ (2011)[1]
Wzrost PKB 6,4% (2011)[1]
Struktura PKB rolnictwo: 14,9%
przemysł: 46%
usługi: 39,1%
Inflacja 5,7% (2011)
Wymiana handlowa
Eksport 208,9 mld $ (2011)[1]
Towary eksportowane {{{towary-eksportowane}}}
Główni partnerzy {{{partnerzy-eksportowi}}}
Import 172,1 mld $ (2011)[1]
Towary importowane {{{towary-importowane}}}
Główni partnerzy {{{partnerzy-importowi}}}
Zatrudnienie
Siła robocza 117 milionów
Struktura zatrudnienia rolnictwo: 38,3%
przemysł: 12,8%
usługi: 48,9%
Stopa bezrobocia 6,7% (2011)[1]
Wskaźniki jakości życia
Ludność poniżej progu ubóstwa 13,33% (2010)
Współczynnik Giniego 36,8 (2011)[1][2]
Finanse publiczne
Dług publiczny 24,5% PKB (2011)
Deficyt budżetowy 1,2% (2011)
Przychody budżetowe 134,3 mld $ (2011)
Wydatki budżetowe 144,1 mld $ (2011)
Główne źródło
Portal Portal Ekonomia

Gospodarka Indonezji jest największą gospodarką regionu Azji Południowo-Wschodniej. Opiera się głównie na przemyśle (46% PKB w 2011), choć rolnictwo także odgrywa dużą rolę (38% zatrudnienia w 2011). Indonezja, jako jedna z największych gospodarek wschodzących, jest członkiem G20[3]. Wchodzi także w skład regionalnych ugrupowań gospodarczych Azji Południowo-Wschodniej: ASEAN i APEC. Indonezja była członkiem OPEC, jednak w styczniu 2009 zawiesiła członkostwo, gdyż w 2004 stała się importerem netto ropy naftowej i wciąż rośnie jej uzależnienie od importu tego surowca. Wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego prowadzą koncerny międzynarodowe i państwowa firma Pertamina, głównie na Sumatrze, Borneo i Jawie. Eksport gazu ziemnego do Japonii (w formie gazu skroplonego). Produkcja ropy naftowej na poziomie 934 kb/d (2007) i cyny.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na wysoki poziom wzrostu gospodarczego, Indonezja zaliczana jest do grupy azjatyckich tygrysów.

Rolnictwo[edytuj | edytuj kod]

Na wyspach indonezyjskich panują warunki wilgotne, tworzące lasy równikowe, stąd możliwości rozwiniętej uprawy są dość ograniczone.

Indonezja jest krajem raczej rolniczym, odgrywającym ważną rolę w gospodarce światowej jako dostawca kauczuku, kakao (w czwórce największych producentów na świecie), pieprzu, chininy. Gospodarka rolno-plantacyjna daje około 60% dochodu narodowego. Trudny teren do zagospodarowania daje Indonezji możliwości uprawy niecałych 15% powierzchni kraju. Głównymi uprawami są ryż, drzewo kauczukowe, herbata, tytoń, różne egzotyczne przyprawy, palma oleista itp.

Handel zagraniczny[edytuj | edytuj kod]

Indonezyjskimi towarami eksportowymi są: surowce energetyczne (ropa naftowa, gaz ziemny, węgiel), tworzywa sztuczne, kauczuk i wyroby z kauczuku, maszyny i urządzenia mechaniczne i elektryczne, materiały i wyroby włókiennicze, produkty przemysłu chemicznego obuwie i galanteria, drewno i wyroby z drewna[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 CIA: Indonesia overview (ang.). W: The World Factbook [on-line]. [dostęp 16 marca 2012].
  2. Global Peace Index: Global Peace Index 2008 for Indonesia (ang.). [dostęp 2009-11-24].
  3. What is the G-20, www.g20.org. data dostępu 2009-11-24
  4. Ministerstwo Gospodarki: INDONEZJA. [dostęp 2013-04-03].
Eksport Indonezji w 2006 według krajów
Zbiory herbaty, Bogor, Jawa zachodnia