Gronostaj
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Gronostaj | |
| Mustela erminea[1] | |
| Linnaeus, 1758 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | łasicowate |
| Podrodzina | łasice właściwe |
| Rodzaj | Mustela |
| Gatunek | gronostaj |
| Podgatunki | |
|
zobacz opis w tekście |
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Hasło gronostaj w Wikisłowniku |
|
Gronostaj, łasica gronostaj (Mustela erminea) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Europa (w całej Polsce), Azja i Ameryka Północna. W Nowej Zelandii jako gatunek inwazyjny[3]. Mieszka na obrzeżach lasu, w zaroślach, jest zwierzęciem naziemnym, prowadzącym raczej nocny tryb życia.
Opis [edytuj]
- Sierść
Gronostaj ma zmienne ubarwienie, zależne od pory roku. W lecie jego sierść jest koloru czekoladowo-brązowego na grzbiecie, żółto-białego na brzuchu, z czarnym końcem ogona; w zimie futro zmienia na białe z czarnym końcem ogona.
- Polowanie i obrona
Poluje przede wszystkim w nocy, łapiąc lemingi, a nawet ptaki. Jeśli zostanie zaatakowany, broni się ostrymi pazurami i kłami.
- Rozmiary
- długość ciała (bez ogona) 17–33 cm, długość ogona 4,2–12 cm[4],
- masa ciała samców 67–116 g, samic 25–80 g[4].
- Pożywienie
- Żywi się drobnymi owadami, kręgowcami, mięczakami. W zimie czasem atakuje też zwierzęta większe od siebie np. zające.
- Rozród
- W lutym i w marcu ma ruję i po 70 dniach ciąży rodzi od 3 do 18 (zwykle 4–9) młodych[4], które są ślepe przez około 10 dni. Samica karmi młode przez 2 miesiące. Gniazdo wyścieła mchem i sierścią.
- Ochrona
- Gronostaj jest objęty ścisłą ochroną.
Podgatunki [edytuj]
Wyróżnia się ponad trzydzieści podgatunków gronostaja[5]:
- M. erminea aestiva Kerr, 1792
- M. erminea alascensis Merriam, 1896
- M. erminea anguinae Hall, 1932
- M. erminea arctica Merriam, 1896
- M. erminea augustidens Brown, 1908
- M. erminea bangsi Hall, 1945
- M. erminea celenda Hall, 1944
- M. erminea cigognanii Bonaparte, 1838
- M. erminea erminea Linnaeus, 1758
- M. erminea fallenda Hall, 1945
- M. erminea ferghanae (Thomas, 1895)
- M. erminea gulosa Hall, 1945
- M. erminea haidarum Preble, 1898
- M. erminea hibernica Thomas & Barrett-Hamilton, 1895
- M. erminea initis Hall, 1945
- M. erminea invicta Hall, 1945
- M. erminea kadiacensis Merriam, 1896
- M. erminea kaneii (Baird, 1857)
- M. erminea karaginensis Jurgenson, 1936
- M. erminea lymani Hollister, 1912
- M. erminea martinoi Ellerman & Morrison-Scott, 1951
- M. erminea minima Cavazza, 1912
- M. erminea mongolica Ognev, 1928
- M. erminea muricus Bangs, 1899
- M. erminea nippon Cabrera, 1913
- M. erminea ognevi Jurgenson, 1932
- M. erminea olympica Hall, 1945
- M. erminea polaris Barrett-Hamilton, 1904
- M. erminea richardsonii Bonaparte, 1838
- M. erminea ricinae Miller, 1907
- M. erminea salva Hall, 1944
- M. erminea seclusa Hall, 1944
- M. erminea semplei Sutton & Hamilton, 1932
- M. erminea stabilis Barrett-Hamilton, 1904
- M. erminea streatori Merriam, 1896
- M. erminea teberdina Korneev, 1941
- M. erminea tobolica Ognev, 1923
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Mustela erminea w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Mustela erminea. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ ISSG Database: List of all species
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Loso, H.: Mustela erminea (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 17 kwietnia 2011].
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mustela erminea. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 września 2009]
