Gustav Berauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gustav Berauer
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1912
Austro-Węgry Petzer, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 18 maja 1986
Niemcy Zachodnie Schliersee, RFN
Reprezentacja  Czechosłowacja
 III Rzesza
Dorobek medalowy

Gustav "Gustl" Berauer (ur. 5 listopada 1912 r. w Petzer - zm. 18 maja 1986 r. w Schliersee) – niemiecki dwuboista klasyczny i biegacz narciarski, mistrz świata w kombinacji.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w miejscowości Pec pod Sněžkou (wówczas Petzer), która znajdowała się wtedy na terytorium Austro-Węgier. W 1918 r. tereny te weszły w skład Czechosłowacji, w której barwach Berauer startował do 1938 r. Na Igrzyskach Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku zajął 21. miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną, a w sztafecie był piąty. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w kombinacji, kończąc rywalizację na czternastym miejscu. Rok później, podczas Mistrzostw Świata w Chamonix zajął piąte miejsce zarówno w kombinacji jak i w sztafecie 4x10 km. Ostatni raz w barwach Czechosłowacji wystąpi na Mistrzostwach Świata w Lahti w 1938 roku, gdzie zajął 95. miejsce w biegu na 18 km, a w kombinacji był piętnasty.

Po włączeniu Kraju Sudeckiego do Trzeciej Rzeszy Berauer jako etniczny Niemiec reprezentował III-cią Rzeszę, po raz pierwszy na Mistrzostwach Świata w Zakopanem w 1939 roku. Osiągnął tam największy sukces swojej kariery, zdobywając złoty medal w kombinacji. Wyprzedził bezpośrednio reprezentanta Szwecji Gustafa Adolfa Sellina oraz Norwega Magnara Fosseide. W Zakopanem zajął ponadto 28. miejsce w biegu na 18 km stylem klasycznym. Zwyciężył także w zawodach kombinacji norweskiej podczas Mistrzostw Świata w Cortina d'Ampezzo dwa lata później, jednakże podczas spotkania we francuskim mieście Pau, FIS zadecydowała, że wyniki z tych mistrzostw zostaną anulowane, gdyż liczba zawodników była zbyt mała.

Podczas II wojny światowej służył w stopniu feldwebla w oddziale strzelców alpejskich (niem. Gebirgsjäger). Z powodu odniesionych ran nie mógł kontynuować kariery po wojnie. W latach 1963-1975 był przewodniczącym komitetu kombinacji norweskiej w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej.

Osiągnięcia w kombinacji[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
14. 13 lutego 1936 III Rzesza Garmisch-Partenkirchen Indywidualnie 430.30 pkt -51.2 pkt Norwegia Oddbjørn Hagen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
5. 12 lutego 1937 Francja Chamonix Indywidualnie 441.10 pkt -41.81 pkt Norwegia Sigurd Røen
15. 27 lutego 1938 Finlandia Lahti Indywidualnie 432.60 pkt -42.30 pkt Norwegia Olaf Hoffsbakken
1.Gold medal with cup.svg 15 lutego 1939 Polska Zakopane Indywidualnie 429.60 pkt - -

Osiągnięcia w biegach[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
5. 10 lutego 1936 III Rzesza Garmisch-Partenkirchen Sztafeta 4x10 km[1] 2:41:33 h +10:23 min  Finlandia
21. 12 lutego 1936 III Rzesza Garmisch-Partenkirchen 18 km stylem klasycznym 1:14:38 h +8:26 min Szwecja Erik August Larsson

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
5. 18 lutego 1937 Francja Chamonix Sztafeta 4x10 km[2] 3:06.07 h ?  Norwegia
95. 25 lutego 1938 Finlandia Lahti 18 stylem klasycznym 1:09:37 h +8:25 min Finlandia Pauli Pitkänen
27. 15 lutego 1939 Polska Zakopane 18 stylem klasycznym 1:05:30 h +7:13 min Finlandia Jussi Kurikkala

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Cyril Musil, Gustav Berauer, Lukáš Mihalák, František Šimůnek
  2. Skład drużyny: Cyril Musil, Gustav Berauer, Rudolf Vrána, František Šimůnek