Gustav "Gustl" Berauer (ur. 5 listopada 1912 r. w Petzer - zm. 18 maja 1986 r. w Schliersee) – niemiecki dwuboista klasyczny i biegacz narciarski, mistrz świata w kombinacji.
Urodził się w miejscowości Pec pod Sněžkou (wówczas Petzer), która znajdowała się wtedy na terytorium Austro-Węgier. W 1918 r. tereny te weszły w skład Czechosłowacji, w której barwach Berauer startował do 1938 r. Na Igrzyskach Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku zajął 21. miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną, a w sztafecie był piąty. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w kombinacji, kończąc rywalizację na czternastym miejscu. Rok później, podczas Mistrzostw Świata w Chamonix zajął piąte miejsce zarówno w kombinacji jak i w sztafecie 4x10 km. Ostatni raz w barwach Czechosłowacji wystąpi na Mistrzostwach Świata w Lahti w 1938 roku, gdzie zajął 95. miejsce w biegu na 18 km, a w kombinacji był piętnasty.
Po włączeniu Kraju Sudeckiego do Trzeciej Rzeszy Berauer jako etniczny Niemiec reprezentował III-cią Rzeszę, po raz pierwszy na Mistrzostwach Świata w Zakopanem w 1939 roku. Osiągnął tam największy sukces swojej kariery, zdobywając złoty medal w kombinacji. Wyprzedził bezpośrednio reprezentanta Szwecji Gustafa Adolfa Sellina oraz Norwega Magnara Fosseide. W Zakopanem zajął ponadto 28. miejsce w biegu na 18 km stylem klasycznym. Zwyciężył także w zawodach kombinacji norweskiej podczas Mistrzostw Świata w Cortina d'Ampezzo dwa lata później, jednakże podczas spotkania we francuskim mieście Pau, FIS zadecydowała, że wyniki z tych mistrzostw zostaną anulowane, gdyż liczba zawodników była zbyt mała.
Podczas II wojny światowej służył w stopniu feldwebla w oddziale strzelców alpejskich (niem. Gebirgsjäger). Z powodu odniesionych ran nie mógł kontynuować kariery po wojnie. W latach 1963-1975 był przewodniczącym komitetu kombinacji norweskiej w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej.
Osiągnięcia w kombinacji [edytuj]
Osiągnięcia w biegach [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy