Todd Lodwick

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Todd Lodwick
Todd Lodwick
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1976
Steamboat Springs
 Stany Zjednoczone
Klub Steamboat Springs WSC
Wzrost 178 cm
Waga 66 kg
Debiut w PŚ 7.01 1995, Schonach
(8. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 7.01 1995, Schonach
(8. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 6.12 1995, Steamboat Springs
(1. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Todd Lodwick (ur. 21 listopada 1976 r. w Steamboat Springs w stanie Kolorado) – amerykański narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, brązowy medalista olimpijski, dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata, złoty medalista mistrzostw świata juniorów oraz zwycięzca Letniego Grand Prix.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Todd Lodwick pojawił się 5 grudnia 1993 roku, kiedy wystartował w zawodach Pucharu Świata B. Zwyciężył wtedy w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena w Lillehammer. W wieku zaledwie 17 lat wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie indywidualnie był trzynasty, a w drużynie zajął siódme miejsce. Blisko rok później, 7 stycznia 1995 roku Schonach zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 8. miejsce w Gundersenie. Tym samym w swoim debiucie w Pucharze Świata od razu zdobył punkty. W sezonie 1994/1995 wystartował jeszcze pięciokrotnie, za każdym razem punktując. W klasyfikacji generalnej zajął jedenastą pozycję. W 1995 roku zajął także wspólnie z kolegami z reprezentacji czwarte miejsce w konkursie drużynowym podczas mistrzostw świata w Thunder Bay.

Przełom w karierze Todda nastąpił w sezonie 1995/1996. W zawodach pucharowych wystąpił tylko trzy razy, ale już w pierwszym starcie, 6 grudnia 1995 roku w Steamboat Springs nie tylko stanął na podium, ale zwyciężył w konkursie metodą Gundersena. Był ponadto trzeci w tej samej konkurencji 6 lutego 1996 roku w Seefeld. Z powodu małej liczby startów w klasyfikacji generalnej zajął tylko szesnaste miejsce. W tym samym roku zdobył złoty medal w Gundersenie na mistrzostwach juniorów w Asiago. Taki sam wynik w klasyfikacji generalnej uzyskał również w sezonie 1996/1997. Tym razem tylko raz stanął na podium, 29 grudnia 1996 roku w Oberwiesenthal był trzeci w sprincie. Na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku zajął piąte miejsce w zawodach drużynowych.

Przez osiem kolejnych sezonów nie opuszczał czołowej dziesiątki klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonach 1997/1998, 1999/2000 i 2004/2005, które kończył na czwartym miejscu. W sezonie 2004/2005 był ponadto trzeci w klasyfikacji sprintu, za Hannu Manninenem z Finlandii i Niemcem Ronnym Ackermannem. W tym czasie wystąpił na czterech edycjach mistrzostw świata. Indywidualnie najlepiej wypadł na mistrzostwach świata w Ramsau w 1999 roku i mistrzostwach w Oberstdorfie w 2005 roku, gdzie był trzynasty w sprincie. W zawodach drużynowych był piąty w Oberstdorfie oraz na Mistrzostwach w Val di Fiemme w 2003 roku. Wziął także udział w trzech igrzyskach olimpijskich, najlepiej prezentując się na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie był piąty w sprincie, siódmy w Gundersenie oraz czwarty w konkursie drużynowym.

W Letnim Grand Prix w kombinacji norweskiej był trzeci w piątej edycji, drugi w szóstej edycji, a w 2003 roku zwyciężył w szóstej edycji tego cyklu. Po zakończeniu Po zakończeniu sezonu 2005/2006 Lodwick postanowił zakończyć karierę, mimo, iż miał zaledwie 29 lat. Do rywalizacji wrócił jednak po dwóch latach, w grudniu 2008 roku[1]. Rozpoczął od czterech startów w Pucharze Kontynentalnym, z czego trzy wygrał, a raz był drugi. Już 27 grudnia 2008 roku ponownie zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując drugie miejsce w Gundersenie w Oberhofie. Wynik ten powtórzył dzień później, punktował także w trzech kolejnych startach w styczniu 2009 roku. Dzięki temu został włączony do kadry USA na mistrzostwa świata w Libercu. Amerykanin zdobył tam złote medale w starcie masowym i Gundersenie na normalnej skoczni, a w zawodach metodą Gundersena na dużym obiekcie był dziesiąty. Został tym samym pierwszym sportowcem z USA, który zdobył dwa złote medale w kombinacji norweskiej. Jest także najstarszym w historii mistrzem świata. W dniu drugiego zwycięstwa miał 32 lata, 3 miesiące i jeden dzień[2]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2008/2009 zajął 24. miejsce.

Sezon 2009/2010 zaczął od dwóch wygranych zawodów Pucharu Kontynentalnego w amerykańskim Pak City. W Pucharze Świata pojawił się osiem razy, sześciokrotnie plasując się w czołowej dziesiątce. Dwa razy stanął na podium: 10 stycznia w Val di Fiemme był drugi, a 16 stycznia 2010 roku w Chaux-Neuve był trzeci w Gundersenie. Sezon ten zakończył na 15. pozycji. W tym samym roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie wspólnie z Brettem Camerotą, Johnnym Spillanem i Billem Demongiem wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. Już po skokach Amerykanie zajmowali drugie miejsce i na trasę biegu wyruszyli ze stratą dwóch sekund do prowadzących Finów. W biegu wyprzedzili reprezentantów Finlandii, jednak dali się wyprzedzić Austriakom, którzy sięgnęli po złoty medal. Na mecie Amerykanie stracili do zwycięzców nieco ponad pięć sekund i o około czternaście wyprzedzili Niemców, którzy uplasowali się na trzeciej pozycji. W indywidualnych startach był trzynasty w Gundersenie na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był blisko medalu, ostatecznie jednak zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Alessandro Pittinem z Włoch o zaledwie 0.7 sekundy.

Najważniejszym punktem sezonu 2010/2011 były mistrzostwa świata w Oslo. Lodwick był tam ósmy w Gundersenie na normalnej skoczni i piąty na dużej. Wystartował także w obu konkursach drużynowych, w których Amerykanie zajęli odpowiednio czwarte i szóste miejsce. W rywalizacji pucharowej spisywał się słabiej niż w poprzednim sezonie. Ani razu nie stanął na podium, jego najlepszym wynikiem był czwarte miejsce w Gundersenie 18 grudnia 2010 roku w Ramsau. W klasyfikacji generalnej zajął tym razem 25. miejsce. W sezonie 2011/2012 ponownie nie stanął na podium. W czterech startach indywidualnych Amerykanin ani razu nie znalazł się w pierwszej dwudziestce i w klasyfikacji końcowej zajął 52. miejsce. Był to najgorszy wynik w jego dotychczasowej karierze. W lecie 2012 roku zajął ósme miejsce w piętnastej edycji LGP. Podczas lipcowych zawodów w rosyjskim Soczi dwukrotnie stawał na podium: 21 lipca był drugi za Bernhardem Gruberem z Austrii, a dzień później zwyciężył. W kolejnym sezonie zimowym wypadł jeszcze słabiej niż przed rokiem, zdobywając zaledwie 11 punktów, co dało mu 59. pozycję w klasyfikacji generalnej. Mimo to na rozgrywanych na przełomie lutego i marca 2013 roku mistrzostwach świata w Val di Fiemme Lodwick zdobył medal. W sztafecie na normalnej skoczni wspólnie z Demongiem oraz Bryanem i Taylorem Fletcherami zajął trzecie miejsce. Indywidualnie pojawił się tylko w konkursie na normalnej skoczni, który ukończył na 35. pozycji.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Lodwick na igrzyskach w Vancouver.
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
13. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +5:13.3 min Norwegia Fred Børre Lundberg
7. 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[3] 1:22:51.8 h +13:15.6 min  Japonia
20. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21.1 min +3:36.3 min Norwegia Bjarte Engen Vik
4. 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[4] 54:11.5 min +4:27.1 min  Norwegia
7. 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11.7 min +2:27.7 min Finlandia Samppa Lajunen
4. 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[5] 48:42.2 min +1:11.9 min  Finlandia
5. 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint K-120/7.5 km 16:40.1 min +52.0 s Finlandia Samppa Lajunen
8. 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44.6 min +1:12.0 min Niemcy Georg Hettich
7. 15 lutego 2006 Włochy Pragelato Sztafeta HS134/4x5 km[6] 49:52.6 min +1:59.9 min  Austria
9. 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7.5 km 18:29.0 min +42.4 s Austria Felix Gottwald
4. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47.1 min +1.5 s Francja Jason Lamy Chappuis
2.Silver medal.svg 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[7] 49:31.6 min +5.2 s  Austria
13. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32.9 min +1:10.3 min Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
4. 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[8] 56:20.2 min +6:39.2 min  Japonia
5. 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[9] 52:18.0 min +2:39.1 min  Norwegia
14. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04.8 min ? Norwegia Bjarte Engen Vik
10. 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[10] 49:34.2 min ?  Finlandia
13. 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7.5 km 17:48.4 min ? Norwegia Bjarte Engen Vik
17. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 39:26.7 min ? Norwegia Bjarte Engen Vik
8. 20 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/4x5 km[11] 48:54.1 min +3:11.4 min  Norwegia
25. 24 lutego 2001 Finlandia Lahti Sprint K-116/7.5 km 19:40.3 min ? Niemcy Marko Baacke
14. 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-95/15 km 37:54.2 min +3:07.3 min Niemcy Ronny Ackermann
5. 24 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-95/4x5 km[12] 47:23.9 min +3:15.2 min  Austria
19. 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint K-120/7.5 km 18:47.8 min +1:23.5 min Stany Zjednoczone Johnny Spillane
21. 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min +1:04.1 min Niemcy Ronny Ackermann
5. 23 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta HS137/4x5 km[13] 49:45.5 min +1:29.9 min  Norwegia
13. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +1:23.4 min Niemcy Ronny Ackermann
1.Gold medal with cup.svg 20 lutego 2009 Czechy Liberec Start masowy HS100/10 km 276.0 pkt - -
1.Gold medal with cup.svg 22 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:22.3 min - -
10. 28 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS134/10 km 23:36.6 min +1:13.5 min Stany Zjednoczone Bill Demong
8. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS106/10 km 25:19.2 min +46.9 s Niemcy Eric Frenzel
4. 28 lutego 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[14] 48:07.8 min +54.8 s  Austria
5. 2 marca 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS134/10 km 25:31.6 min +38.8 s Francja Jason Lamy Chappuis
6. 4 marca 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[14] 47:12.3 min +3:15.2 min  Austria
35. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:13.2 min +2:22.4 min Francja Jason Lamy Chappuis
3.Bronze medal with cup.svg 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Sztafeta HS106/4x5 km[15] 57:34.0 min +4.2 s  Francja

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 29 stycznia 1996 Włochy Asiago Gundersen K-90/15 km ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 6 grudnia 1995 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K88/15 km ? 1. - -
2. 4 lutego 1996 Austria Seefeld Gundersen K120/15 km ? 3. ? Norwegia Knut Tore Apeland
3. 29 grudnia 1996 Niemcy Oberwiesenthal Sprint K90/7.5 km ? 3. ? Austria Mario Stecher
4. 13 grudnia 1997 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K88/15 km ? 3. ? Austria Mario Stecher
5. 3 stycznia 1998 Niemcy Schonach Gundersen ? 1. - -
6. 13 marca 1998 Norwegia Oslo Sprint ? 1. - -
7. 21 listopada 1998 Finlandia Rovaniemi Gundersen ? 3. ? Finlandia Hannu Manninen
8. 30 stycznia 1999 Francja Chaux-Neuve Gundersen ? 2. ? Finlandia Samppa Lajunen
9. 12 lutego 2000 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km ? 2. ? Norwegia Kristian Hammer
10. 25 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K114/15 km ? 1. - -
11. 1 grudnia 2001 Norwegia Lillehammer Gundersen K120/15 km 42:03.7 min 1. - -
12. 16 grudnia 2001 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K90/15 km 42:00.8 min 2. +12.1 s Austria Felix Gottwald
13. 12 stycznia 2003 Francja Chaux-Neuve Gundersen K90/15 km 42:41.6 min 3. +1:42.5 min Austria Felix Gottwald
14. 30 grudnia 2003 Niemcy Oberhof Gundersen K120/15 km 36:02.2 min 3. +1:06.6 min Niemcy Ronny Ackermann
15. 2 stycznia 2004 Niemcy Reit im Winkl Sprint K90/7.5 km 20:32.1 min 3. +24.1 s Norwegia Magnus Moan
16. 4 stycznia 2004 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 34:29.5 min 1. - -
17. 15 lutego 2004 Niemcy Oberstdorf Sprint K120/7.5 km 18:14.6 min 3. +2.9 s Finlandia Hannu Manninen
18. 27 listopada 2004 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/15 km 35:55.1 min 3. +33.9 s Niemcy Ronny Ackermann
19. 28 listopada 2004 Finlandia Kuusamo Sprint HS142/7.5 km 19:49.1 min 2. +42.0 s Finlandia Hannu Manninen
20. 2 stycznia 2005 Niemcy Ruhpolding Sprint HS128/7.5 km 20:13.3 min 2. +13.1 s Niemcy Ronny Ackermann
21. 23 stycznia 2005 Czechy Liberec Sprint HS134/7.5 km 21:22.2 min 3. +21.3 s Finlandia Hannu Manninen
22. 4 grudnia 2005 Norwegia Lillehammer Sprint HS131/7.5 km 19:47.5 min 2. +0.4 s Finlandia Hannu Manninen
23. 28 stycznia 2006 Austria Seefeld Sprint HS100/7.5 km 19:47.1 min 3. +18.8 s Finlandia Hannu Manninen
24. 29 stycznia 2006 Austria Seefeld Gundersen HS100/15 km 37:40.3 min 2. +10.2 s Finlandia Hannu Manninen
25. 27 grudnia 2008 Niemcy Oberhof Gundersen HS140/10 km 25:22.8 min 2. +0.3 s Norwegia Magnus Moan
26. 28 grudnia 2008 Niemcy Oberhof Gundersen HS140/10 km 27:22.2 min 2. +6.9 s Finlandia Anssi Koivuranta
27. 10 stycznia 2010 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 33:49.9 min 2. +15.3 s Stany Zjednoczone Bill Demong
28. 16 stycznia 2010 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS100/10 km 23:30.7 min 3. +7.1 s Norwegia Magnus Moan

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 5 grudnia 1993 Norwegia Lillehammer Gundersen K90/15 km ? 1. - -
2. 10 grudnia 2005 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen HS127/15 km 42:16.1 min 1. - -
3. 11 grudnia 2005 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Sprint HS127/7.5 km 17:52.2 min 1. - -
4. 13 grudnia 2008 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS134/10 km 30:20.5 min 1. - -
5. 14 grudnia 2008 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS134/10 km 29:59.3 min 1. - -
6. 17 grudnia 2008 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 27:19.5 min 1. - -
7. 18 grudnia 2008 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 26:37.3 min 2. +1.4 s Austria Tobias Kammerlander
8. 12 grudnia 2009 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS134/10 km 34:29.5 min 1. - -
9. 13 grudnia 2009 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS134/10 km 28:41.5 min 1. - -
10. 4 grudnia 2010 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen HS127/10 km 23:43.9 min 1. - -
11. 5 grudnia 2010 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen HS127/10 km 23:35.6 min 1. - -
12. 14 grudnia 2012 Stany Zjednoczone Soldier Hollow Gundersen HS100/10 km 23:52.2 min 1. - -
13. 15 grudnia 2012 Stany Zjednoczone Soldier Hollow Gundersen HS100/10 km 24:21.7 min 1. - -
14. 16 grudnia 2012 Stany Zjednoczone Soldier Hollow Gundersen HS100/10 km 23:53.5 min 1. - -

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 21 sierpnia 2002 Niemcy Winterberg Gundersen K90/14 km ? 2. +1.1 s Niemcy Georg Hettich
2. 25 sierpnia 2002 Niemcy Oberhof Sprint K120/9 km ? 3. +1.4 s Austria Mario Stecher
3. 22 sierpnia 2003 Austria Villach Gundersen K90/15 km ? 1. - -
4. 31 sierpnia 2003 Niemcy Winterberg Gundersen K81/14 km 26:57.7 min 3. +8.5 s Austria Mario Stecher
5. 15 sierpnia 2004 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/15 km 30:00.8 min 1. - -
6. 27 sierpnia 2004 Czechy Harrachov Gundersen HS100/15 km ? 1. - -
7. 29 sierpnia 2004 Niemcy Steinbach Sprint HS140/9.0 km ? 3. +11.6 s Austria Christoph Bieler
8. 4 września 2005 Niemcy Steinbach Sprint HS140/7.5 km 18:22.7 min 3. +12.5 s Austria Christoph Bieler
9. 21 lipca 2012 Rosja Soczi Gundersen HS140/10 km 19:47.5 min 2. +4.3 s Austria Bernhard Gruber
10. 22 lipca 2012 Rosja Soczi Gundersen HS140/10 km 19:39.7 min 1. - -

Przypisy

  1. Sportowe Fakty: Todd Lodwick najlepszy w pierwszej części kombinacji norweskiej w Libercu (pol.)
  2. Lista najstarszych zdobywców tytułu mistrza świata na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
  3. Skład drużyny: Todd Lodwick, Dave Jarrett, Ryan Heckman
  4. Skład drużyny: Dave Jarrett, Tim Tetreault, Bill Demong, Todd Lodwick
  5. Skład drużyny: Todd Lodwick, Matt Dayton, Johnny Spillane, Bill Demong
  6. Skład drużyny: Bill Demong, Carl Van Loan, Johnny Spillane, Todd Lodwick
  7. Skład drużyny: Brett Camerota, Todd Lodwick, Johnny Spillane, Bill Demong
  8. Skład drużyny: Todd Lodwick, Ryan Hackman, Tim Tetreault, Dave Jarrett
  9. Skład drużyny: Dave Jarrett, Ryan Heckman, Tim Tetreault, Todd Lodwick
  10. Skład drużyny: Carl Van Loan, Todd Lodwick, Johnny Spillane, Bill Demong
  11. Skład drużyny: Todd Lodwick, Matt Dayton, Johnny Spillane, Bill Demong
  12. Skład drużyny: Carl Van Loan, Jed Hinkley, Johnny Spillane, Todd Lodwick
  13. Skład drużyny: Bill Demong, Carl Van Loan, Johnny Spillane, Todd Lodwick
  14. 14,0 14,1 Skład drużyny: Bill Demong, Bryan Fletcher, Johnny Spillane, Todd Lodwick
  15. Skład drużyny: Bryan Fletcher, Taylor Fletcher, Todd Lodwick, Bill Demong

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]