Fred Børre Lundberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fred Børre Lundberg
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1969
Norwegia Hammerfest, Norwegia
Klub Bardu Idrettslag
Wzrost 181 cm
Waga 68 kg
Debiut w PŚ 13 marca 1989, Oslo
(35. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 19 stycznia 1990, Murau
(2. miejsce - Gundersen)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 10 lutego 1990, Leningrad
(Gundersen)
Dorobek medalowy
Inne nagrody

Fred Børre Lundberg (ur. 25 grudnia 1969 w Hammerfest) – norweski kombinator norweski, czterokrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata, złoty medalista mistrzostw świata juniorów oraz zdobywca Pucharu Świata w kombinacji norweskiej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Fred Børre Lundberg pojawił się w marcu 1989 roku podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Vang, gdzie wspólnie z kolegami wywalczył złoty medal w zawodach drużynowych. Wtedy też Norweg zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 13 marca w Oslo 35. miejsce w zawodach metodą Gundersena. Był to jego jedyny start pucharowy w sezonie 1988/1989 więc nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej.

Przełom w jego karierze nastąpił w sezonie 1989/1990. Już w pierwszym starcie cyklu Lundberg nie tylko zdobył pierwsze pucharowe punkty, ale od razu stanął na podium zajmując 19 stycznia 1990 roku w austriackim Murau drugie miejsce w Gundersenie. W swoim kolejnym występie, 10 lutego 1990 roku w Leningradzie był już najlepszy. Na podium stanął także 9 marca 1990 roku w szwedzkim Örnsköldsvik, gdzie ponownie był drugi. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to na zajęcie czwartego miejsca. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata Fred osiągnął jednak w sezonie 1990/1991, kiedy w sześciu z ośmiu konkursów cyklu stawał na podium. Zwyciężył dwukrotnie: 15 grudnia 1990 roku w Trondheim oraz 5 stycznia 1991 roku w niemieckim Schonach. Wyniki te pozwoliły mu na triumf w klasyfikacji generalnej, w której wyprzedził kolejno Austriaka Klausa Sulzenbachera i swego rodaka Tronda Einara Eldena. W lutym 1991 roku Lundberg wystartował na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme, gdzie w zawodach indywidualnych zwyciężył z przewagą ponad minuty nad drugim w konkursie Sulzenbacherem. W zawodach drużynowych Norwegowie z Lundbergiem w składzie wypadli przeciętnie, zajmując ostatecznie piątą pozycję.

Najważniejszym punktem sezonu 1991/1992 były Igrzyska Olimpijskie w Albertville w 1992 roku. W konkursie drużynowym Norwegowie w składzie Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg i Trond Einar Elden po skokach zajmowali dopiero szóste miejsce, co przełożyło się na stratę ponad 6 minut do prowadzących Japończyków. Na trasie biegu Norwegowie byli jednak najlepsi, dzięki czemu awansowali aż na drugie miejsce, na mecie tracąc do reprezentantów Japonii niecałe półtorej minuty. W konkursie indywidualnym Fred po skokach był dziewiąty i do biegu przystąpił ze startą około 1:50 min. Na mecie stawił się jako czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Klausem Sulzenbacherem o 20 sekund. W rywalizacji pucharowej Norweg czterokrotnie stawał na podium, za każdym razem na jego drugim stopniu. We wszystkich startach plasował się w czołowej szóste, dzięki czemu w klasyfikacji generalnej wyprzedzili go tylko Francuz Fabrice Guy i Klaus Sulzenbacher. Dobrą passę kontynuował w sezonie 1992/1993, który ukończył na drugim miejscu za Japończykiem Kenjim Ogiwarą. Trzykrotnie stawał na podium, w tym 8 stycznia 1993 roku w Schonach zwyciężył. Na Mistrzostwach Świata w Falun w 1993 roku wraz z Eldenem i Apelandem zdobył srebrny medal w sztafecie.

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku Lundberg sięgnął indywidualnie po zloty medal olimpijski. Skoki na odległość 92,0 i 92,5 m dały mu prowadzenie, którego nie oddał już na trasie biegu. Na mecie zameldował się ponad minutę przed drugim Takanorim Kōno i innym z Norwegów Bjarte Engenem Vikiem. W rywalizacji drużynowej wspólnie z Vikiem i Apelandem wywalczył srebrny medal. Na drugiej pozycji Norwegowie znaleźli się już po skokach, jednak do prowadzących Japończyków tracili ponad 5 minut. W biegu odrobili tylko 18 sekund i tyle samo zyskali nad trzecimi na mecie Szwajcarami. W sezonie 1993/1994 Pucharu Świata Lundberg był trzeci w klasyfikacji generalnej, za Ogiwarą i Kōno. Czterokrotnie stawał na podium: 4 grudnia 1993 roku w Saalfelden i 15 stycznia 1994 roku w Oslo był drugi, a 4 marca w Vuokatti i 12 marca 1994 roku w Sapporo zwyciężał w Gundersenie. W sezonie 1994/1995 czterokrotnie stawał na podium odnosząc dwa zwycięstwa: 10 grudnia 1994 roku w Štrbskim Plesie i 7 stycznia 1995 roku w Schonach. Trzykrotnie jednak nie zmieścił się w czołowej dziesiątce i w efekcie zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej. Na Mistrzostwach Świata w Thunder Bay w 1995 roku po raz drugi w swojej karierze został indywidualnym mistrzem świata. Drugi na mecie Fin Jari Mantila stracił do niego pół minuty, a trzeci Sylvain Guillaume z Francji blisko 40 sekund. W sztafecie wraz z Halldorem Skardem, Bjarte Engenem Vikiem i Knutem Tore Apelandem wywalczył srebrny medal. Po raz kolejny Norwegowie musieli uznać wyższość Japończyków.

Ostatnie zwycięstwo w zawodach pucharowych Fred Børre Lundberg odniósł 6 stycznia 1996 roku w Schonach. W sezonie 1995/1996 jeszcze tylko raz stanął na podium - 19 grudnia 1995 roku we włoskim Val di Fiemme był trzeci w Gundersenie. W trzynastu konkursach tego cyklu Norweg pięciokrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce i w klasyfikacji generalnej zajął siódmą pozycję. Sezon 1996/1997 był najgorszym w całej karierze Lundberga. W zawodach pucharowych pojawił się siedmiokrotnie, tylko dwa razy znalazł się w pierwszej dziesiątce. Ani razu nie stanął na podium, jego najlepszym wynikiem było siódme miejsce 11 stycznia 1997 roku w Saalfelden. Słabsza forma znalazła przełożenie w indywidualnym wyniku na Mistrzostwach Świata w Trondheim w 1997 roku, gdzie zajął dopiero 22. pozycję. Mimo to był członkiem norweskiej sztafety, która zdobyła złoty medal. Norwegowie wyprzedzili drugich na mecie Finów o 55 sekund.

Igrzyska Olimpijskie w Nagano w 1998 roku przyniosły mu kolejne trofeum. Razem z Halldorem Skardem, Kennethem Braatenem i Bjarte Engenem Vikiem zdobył drużynowo złoty medal. Po skokach Norwegowie znaleźli się na trzeciej pozycji, tracąc do prowadzących Finów osiem sekund, a do drugich Austriaków 4 sekundy. W biegu reprezentacja Norwegii należała do najszybszych na trasie, dzięki czemu na mecie stawili się jako pierwsi, z przewagą ponad minuty nad Finami o ponad półtorej minuty nad Francuzami, którzy zdobyli brązowe medale. Indywidualnie Lundberg był szesnasty, chociaż po skokach zajmował dopiero 22. pozycję. W sezonie 1997/1998 trzykrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu. Wtedy też, 10 marca 1998 roku w Falun, gdzie był trzeci, po raz ostatni stanął na pucharowym podium. W Pucharze Świata startował jeszcze w sezonach 1998/1999 i 1999/2000, ale nie odniósł już sukcesów. Ostatnią dużą imprezą, na której wystąpił były Mistrzostwa Świata w Ramsau w 1999 roku. Indywidualnie zajął tam 16. miejsce w sprincie, a w Gundersenie był dwunasty. Ponadto w sztafecie wraz z Eldenem, Vikiem i Braatenem zdobył srebrny medal. W walce o złoto lepsi okazali się Finowie, którzy zwyciężyli z przewagą ponad minuty. Ostatni oficjalny występ zaliczył 17 marca 2000 roku w Santa Caterina, gdzie zajął 23. miejsce w Gundersenie. Łącznie w ciągu kariery 29 razy stawał na podium, przy czym 9 razy zwyciężał. W 2000 roku zakończył karierę.

W 1998 roku Lundberg otrzymał Medal Holmenkollen wspólnie z biegaczami narciarskimi: Łarisą Łazutiną i Aleksiejem Prokurorowem z Rosji oraz Harrim Kirvesniemim z Finlandii.

Obecnie mieszka w Oslo. Jego partnerką życiową jest norweska biegaczka narciarska Marit Bjørgen[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
4. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +1:26.7 min Francja Fabrice Guy
2.Silver medal.svg 24 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:23:36.6 h +1:26.4 min  Japonia
1.Gold medal.svg 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min - -
2.Silver medal.svg 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[3] 1:22:51.8 h +4:49.1 min  Japonia
16. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21.1 min +3:11.2 min Norwegia Bjarte Engen Vik
1.Gold medal.svg 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[4] 54:11.5 min - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 7 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 41:00.6 min - -
5. 8 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-90/3x5 km[5] 1:21:22.5 h +2:23.1 min  Austria
2.Silver medal with cup.svg 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[6] 1:19:25.7 h +3:46.3 min  Japonia
1.Gold medal with cup.svg 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16.9 min - -
2.Silver medal with cup.svg 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[7] 56:20.2 min +1:54.6 min  Japonia
22. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43.1 min +4:53.4 min Japonia Kenji Ogiwara
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[8] 52:18.0 min - -
12. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04.8 min +3:37.7 min Norwegia Bjarte Engen Vik
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[9] 49:34.2 min +1:14.7 min  Finlandia
16. 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7.5 km 17:48.4 min +1:26.4 min Norwegia Bjarte Engen Vik

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 18 marca 1989 Norwegia Vang Sztafeta K-90/4x5 km[10] ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Pozycja Zwycięzca
1. 19 stycznia 1990 Austria Murau Gundersen K90/15 km 2. Austria Klaus Sulzenbacher
2. 10 lutego 1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leningrad Gundersen K90/15 km 1. -
3. 9 marca 1990 Szwecja Örnsköldsvik Gundersen K90/15 km 2. Austria Klaus Sulzenbacher
4. 15 grudnia 1990 Norwegia Trondheim Gundersen K90/15 km 1. -
5. 29 grudnia 1990 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen K90/15 km 2. Austria Klaus Sulzenbacher
6. 5 stycznia 1991 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 1. -
7. 12 stycznia 1991 Austria Bad Goisern Gundersen K90/15 km 3. Austria Klaus Sulzenbacher
8. 2 marca 1991 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 3. Norwegia Trond Einar Elden
9. 15 marca 1991 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 2. Norwegia Trond Einar Elden
10. 14 grudnia 1991 Czechosłowacja Štrbské Pleso Gundersen K90/15 km 2. Francja Fabrice Guy
11. 4 stycznia 1992 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 2. Francja Fabrice Guy
12. 11 stycznia 1992 Austria Breitenwang Gundersen K90/15 km 2. Austria Klaus Sulzenbacher
13. 13 marca 1992 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 2. Francja Fabrice Guy
14. 8 stycznia 1993 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 1. -
15. 5 marca 1993 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km 2. Japonia Kenji Ogiwara
16. 20 marca 1993 Słowacja Štrbské Pleso Gundersen K90/15 km 3. Japonia Kenji Ogiwara
17. 4 grudnia 1993 Austria Saalfelden Gundersen K90/15 km 2. Japonia Kenji Ogiwara
18. 15 stycznia 1994 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 2. Austria Mario Stecher
19. 4 marca 1994 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km 1. -
20. 12 marca 1994 Japonia Sapporo Gundersen K90/15 km 1. -
21. 29 listopada 1994 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K120/15 km 3. Norwegia Knut Tore Apeland
22. 10 grudnia 1994 Słowacja Štrbské Pleso Gundersen K88/15 km 1. -
23. 7 stycznia 1995 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 1. -
24. 10 stycznia 1995 Włochy Val di Fiemme Gundersen K120/15 km 2. Japonia Kenji Ogiwara
25. 19 grudnia 1995 Włochy Val di Fiemme Gundersen K120/15 km 3. Finlandia Jari Mantila
26. 6 stycznia 1996 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 1. -
27. 28 lutego 1998 Japonia Sapporo Gundersen K90/15 km 3. Norwegia Bjarte Engen Vik
28. 7 marca 1998 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km 3. Norwegia Bjarte Engen Vik
29. 10 marca 1998 Szwecja Falun Sprint K90/7.5 km 3. Austria Mario Stecher

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sport.wp.pl: Bjoergen: czas zostać mamą (pol.)
  2. Skład drużyny: Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden
  3. Skład drużyny: Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  4. Skład drużyny: Halldor Skard, Kenneth Braaten, Bjarte Engen Vik, Fred Børre Lundberg
  5. Skład drużyny: Fred Børre Lundberg, Trond-Arne Bredesen, Trond Einar Elden
  6. Skład drużyny: Trond Einar Elden, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  7. Skład drużyny: Halldor Skard, Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  8. Skład drużyny: Halldor Skard, Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  9. Skład drużyny: Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden, Bjarte Engen Vik, Kenneth Braaten
  10. Skład drużyny: Frode Moen, Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden