Trond Einar Elden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trond Einar Elden
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1970
Norwegia Namdalseid, Norwegia
Klub Strindheim IL
Wzrost 189 cm
Waga 85 kg
Dorobek medalowy
Inne nagrody

Trond Einar Elden (ur. 2 lutego 1970 w Namdalseid) – norweski kombinator norweski i biegacz narciarski, srebrny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata oraz pięciokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata w kombinacji norweskiej Trond Einar Elden zadebiutował 6 marca 1987 roku w Falun, zajmując 28. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1986/1987 pojawił się jeszcze raz - 19 marca w Oslo, gdzie był dziewiętnasty. Wobec braku zdobytych punktów (do sezonu 2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 12 marca 1988 roku w Falun, gdzie był jedenasty w Gundersenie. Były to jedyne punkty wywalczone przez Eldena w sezonie 1987/1988, który ukończył na 29. pozycji. W 1988 roku osiągnął swój pierwszy sukces, zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Saalfelden.

Przełom w karierze Norwega nastąpił w sezonie 1988/1989. W Pucharze Świata już w pierwszym swoim starcie - 7 stycznia 1989 roku w Schonach po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce. W pozostałej części sezonu pojawił się trzykrotnie zajmując czwarte miejsce w Reit im Winkl, a 3 marca w Oslo odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo. Zwyciężył także osiem dni później w Falun. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to na zajęcie szóstego miejsca. W lutym 1989 roku brał udział w Mistrzostwach Świata w Lahti, gdzie zdobył złote medale zarówno indywidualnie jak i drużynowo. W zawodach indywidualnych wygrał konkurs skoków i prowadzenia nie oddał na trasie biegu. Na mecie stawił się pierwszy, o ponad dwie i pół minuty przez reprezentantem ZSRR Andriejem Dundukowem i ponad trzy minuty przed swoim rodakiem Trondem-Arne Bredesenem. Został tym samym najmłodszym w historii mistrzem świata w kombinacji norweskiej[1]. W zawodach drużynowych wspólnie ze swoim bratem Bårdem Jørgenem Eldenem i Trondem-Arne Bredesenem po skokach zajmował czwarte miejsce. Norwegowie przed biegiem tracili do prowadzących Austriaków ponad trzy minuty, jednak na trasie zdołali wyprzedzić wszystkie sztafety, które mieli przed sobą i sięgnęli po złoty medal. Na mecie o ponad półtorej minuty wyprzedzili Szwajcarów i reprezentantów NRD. Ponadto w marcu 1989 roku Elden zdobył złote medale indywidualnie i drużynowo na Mistrzostwach Świata Juniorów w Vang.

Norweg wystartował we wszystkich konkursach Pucharu Świata w sezonie 1989/1990, przy czym tylko raz nie zdobył punktów. Siedmiokrotnie plasował się czołowej dziesiątce zawodów, na podium stając dwa razy: 6 stycznia w Reit im Winkl i 16 marca 1990 roku w Oslo, w obu przypadkach zajmując trzecie miejsce. Końcem marca 1990 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Štrbskim Plesie ponownie zdobywając dwa złote medale. Były to ostatnie występy Tronda w tej kategorii wiekowej. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1990/1991. Sześciokrotnie znajdował się w pierwszej dziesiątce, w tym: 15 grudnia 1990 roku w Trondheim był drugi, 2 marca w Lahti, 8 marca w Falun oraz 15 marca w Oslo zwyciężał, a 23 marca 1991 roku w Sankt Moritz był trzeci. Zwycięstwo w Oslo było jego ostatnim pucharowym triumfem. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie trzecie miejsce, za swym rodakiem Fredem Børre Lundbergiem i Austriakiem Klausem Sulzenbacherem. W lutym 1991 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme, jednak medalu nie zdobył. Indywidualnie zajął dopiero 21. miejsce, a wraz z kolegami z drużyny uplasował się na piątej pozycji w rywalizacji sztafet.

Najważniejszym punktem sezonu 1991/1992 były Igrzyska Olimpijskie w Albertville w 1992 roku. W konkursie drużynowym Norwegowie w składzie Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg i Trond Einar Elden po skokach zajmowali dopiero szóste miejsce, co przełożyło się na stratę ponad 6 minut do prowadzących Japończyków. Na trasie biegu Norwegowie byli jednak najlepsi, dzięki czemu awansowali aż na drugie miejsce, na mecie tracąc do reprezentantów Japonii niecałe półtorej minuty. W konkursie indywidualnym Elden zajął dopiero 35. miejsce w skokach i do biegu przystąpił ze startą ponad 4 minut. W biegu spisał się dobrze i zdołał awansować na dziewiąte miejsce. W zawodach pucharowych czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium wskoczył tylko raz - 10 marca 1992 roku w Trondheim był drugi. W klasyfikacji generalnej był tym razem piąty.

Kolejne dwa medale wywalczył podczas Mistrzostwa Świata w Falun w 1993 roku. W konkursie indywidualnym awansował z piętnastego miejsca po skokach na trzecie na mecie biegu, zdobywając tym samym brązowy medal. Wyprzedzili go tylko Japończyk Kenji Ogiwara i Knut Tore Apeland. W zawodach drużynowych razem z Lunbergiem i Apelandem zdobył srebrny medal. Po skokach Norwegowie zajmowali trzecie miejsce za Japonią i Niemcami, w biegu wyprzedzili jednak tych drugich i ze startą ponad trzech i pół minuty zdobyli srebro. W zawodach pucharowych sezonu 1992/1993 ani razu nie stanął na podium. Najlepszy wynik uzyskał 20 marca 1993 roku w Štrbskim Plesie, gdzie był czwarty. Mimo to w klasyfikacji generalnej zajął piątą pozycję.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku Trond Einar wystąpił tylko w zawodach indywidualnych. Konkurs skoków ukończył na piętnastej pozycji, a na strasie biegu przesunął się na ósme miejsce. Mimo to jego strata do Lundberga, który zwyciężył wyniosła na mecie ponad cztery minuty. Punktował we wszystkich zawodach Pucharu Świata w sezonie 1993/1994. Na podium stanął dwukrotnie: 11 grudnia 1993 roku w Sankt Moritz oraz 19 marca 1994 roku w Thunder Bay, zajmując trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej był szósty, tuż przed swoim bratem. Podobnie wypadł w sezonie 1994/1995, który ukończył na siódmym miejscu. Tym razem tylko raz stanął na podium - 18 lutego 1995 roku w Bad Goisern był trzeci. Mistrzostwa Świata w Thunder Bay w 1995 oku nie przyniosły mu medalu. Wystąpił tylko w zawodach indywidualnych, które ukończył na dziewiątej pozycji.

Sezon 1995/1996 był najsłabszym w karierze Eldena od siedmiu lat. Tylko dwukrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów pucharowych, najlepszy wynik osiągając 4 lutego 1996 roku w Seefeld, gdzie był szósty. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie czternaste miejsce. Norweg zdołał się poprawić w sezonie 1996/1997, który ukończył na ósmej pozycji. Na podium znalazł się dwukrotnie: 11 grudnia 1996 roku w Steamboat Springs i 14 marca 1997 roku w Oslo, kiedy zajmował trzecie miejsce. Podium wywalczone w stolicy Norwegii było ostatnim w jego karierze. W zawodach pucharowych startował do zakończenia sezonu 1999/2000, ale uzyskiwał słabsze wyniki. W tym czasie pojawił się tylko na jednej dużej imprezie - Mistrzostwach Świata w Ramsau w 1999 roku, gdzie w sprincie był dziesiąty, a wraz z Lundbergiem, Bjarte Engenem Vikiem i Kennethem Braatenem zdobył srebrny medal. W walce o złoto lepsi okazali się Finowie, którzy zwyciężyli z przewagą ponad minuty. Ostatni oficjalny występ w zawodach kombinacji norweskiej zanotował 17 marca 2000 roku w Sankt Moritz, gdzie zajął 15. miejsce w Gundersenie.

Po zakończeniu sezonu 1999/2000 zdecydował się kontynuować karierę sportową w biegach narciarskich. W Pucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutował 17 grudnia 2000 roku w Brusson, gdzie zajął szóste miejsce w sprincie techniką dowolną. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. W sezonie 2000/2001 pojawił się jeszcze kilkakrotnie, startując głównie w sprintach. Najlepszy wynik osiągnął 4 lutego 2001 roku w Novym Měscie, gdzie był drugi w sprincie stylem dowolnym, ustępując tylko swemu rodakowi Mortenowi Brørsowi. Było to jedyne podium Eldena w tym sezonie. Został tym samym pierwszym zawodnikiem, który stanął na podium PŚ zarówno w kombinacji jak i w biegach narciarskich. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 27. miejsce, a w klasyfikacji sprinterskiej był piąty.

Na podium zawodów PŚ w biegach stanął także w sezonie 2001/2002. Miało to miejsce 29 grudnia 2001 roku w Salzburgu, gdzie zajął drugie miejsce w sprincie techniką klasyczną. Blisko podium był dwa dni wcześniej w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w sprincie stylem dowolnym był czwarty. W klasyfikacji generalnej zajął tym razem 34. miejsce, a w klasyfikacji sprinterskiej był jedenasty. Podium w Salzburgu było jednak ostatnim w jego karierze. Dobre występy w sprintach pozwoliły mu na wystąpienie na Igrzyskach Olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. Wystąpił tam tylko w sprincie techniką dowolną, który ukończył na piętnastej pozycji. W tej samej konkurencji wystąpił także rok później, podczas Mistrzostw Świata w Val di Fiemme zajmując 24. miejsce. W zawodach pucharowych startował do zakończenia sezonu 2003/2004, ale uzyskiwał coraz słabsze wyniki. Ostatni raz pojawił się na Mistrzostwach Norwegii w 2005 roku, gdzie w biegu na 15 km stylem dowolnym był trzydziesty. W 2005 roku zakończył karierę.

W 1991 roku został nagrodzony medalem Holmenkollen wraz z norweskim biegaczem Vegardem Ulvangiem oraz dwoma skoczkami narciarskimi: Ernstem Vettorim z Austrii oraz Jensem Weissflogiem z Niemiec. W 2004 roku został laureatem nagrody Egebergs Ærespris. Po zakończeniu kariery sportowej trenował między innymi reprezentację USA w narciarstwie klasycznym.

Osiągnięcia w kombinacji[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
9. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +2:43.8 min Francja Fabrice Guy
2.Silver medal.svg 24 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:23:36.6 h +1:26.4 min  Japonia
8. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +4:02.8 min Norwegia Fred Børre Lundberg

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 18 lutego 1989 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 37:10.7 min - -
1.Gold medal with cup.svg 24 lutego 1989 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1:24:21.7 h - -
21. 7 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 41:00.6 min +4:36.5 min Norwegia Fred Børre Lundberg
5. 8 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-90/3x5 km[4] 1:21:22.5 h +2:23.1 min  Austria
3.Bronze medal with cup.svg 18 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46:47.5 min +2.32.6 min Japonia Kenji Ogiwara
2.Silver medal with cup.svg 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[5] 1:19:25.7 h +3:46.3 min  Japonia
9. 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16.9 min +2:06.6 min Norwegia Fred Børre Lundberg
2.Silver medal with cup.svg 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[6] 49:34.2 min +1:14.7 min  Finlandia
10. 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7.5 km 17:48.4 min +1:09.2 min Norwegia Bjarte Engen Vik

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 2 lutego 1988 Austria Saalfelden Sztafeta K-90/3x5 km[7] ? - -
1.Gold medal with cup.svg 17 marca 1989 Norwegia Vang Gundersen K-90/15 km ? - -
1.Gold medal with cup.svg 18 marca 1989 Norwegia Vang Sztafeta K-90/3x5 km[8] ? - -
1.Gold medal with cup.svg 28 marca 1990 Czechosłowacja Štrbské Pleso Gundersen K-88/15 km ? - -
1.Gold medal with cup.svg 31 marca 1990 Czechosłowacja Štrbské Pleso Sztafeta K-88/3x5 km[9] ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]
Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]
Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 7 stycznia 1989 Niemcy Zachodnie Schonach Gundersen K90/15 km ? 3. +1:24.2 min Szwajcaria Hippolyt Kempf
2. 3 marca 1989 Norwegia Oslo Gundersen K105/15 km ? 1. - -
3. 11 marca 1989 Szwecja Falun Gundersen K90/15 km ? 1. - -
4. 6 stycznia 1990 Niemcy Zachodnie Reit im Winkl Gundersen K90/15 km ? 3. ? Austria Klaus Sulzenbacher
5. 16 marca 1990 Norwegia Oslo Gundersen K105/15 km ? 3. +2:06.0 min Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Andriej Dundukow
6. 15 grudnia 1990 Norwegia Trondheim Gundersen K90/15 km ? 2. +17.0 s Norwegia Fred Børre Lundberg
7. 2 marca 1991 Finlandia Lahti Gundersen K105/15 km ? 1. - -
8. 8 marca 1991 Szwecja Falun Gundersen K90/15 km ? 1. - -
9. 15 marca 1991 Norwegia Oslo Gundersen K105/15 km ? 1. - -
10. 23 marca 1991 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 3. +32.4 s Austria Klaus Sulzenbacher
11. 10 marca 1992 Norwegia Trondheim Gundersen K90/15 km ? 2. +4:42.3 min Francja Fabrice Guy
12. 11 grudnia 1993 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 3. +3:05.0 min Japonia Kenji Ogiwara
13. 19 marca 1994 Kanada Thunder Bay Gundersen K90/15 km ? 3. +22.0 s Szwajcaria Hippolyt Kempf
14. 18 lutego 1995 Austria Bad Goisern Gundersen K90/15 km ? 3. +2:15.6 min Japonia Kenji Ogiwara
15. 11 grudnia 1996 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K114/15 km ? 3. +52.9 s Norwegia Halldor Skard
16. 14 marca 1997 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 3. +13.6 s Norwegia Bjarte Engen Vik

Osiągnięcia w biegach[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
15. 19 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint stylem dowolnym - - Norwegia Tor Arne Hetland

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
24. 26 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint stylem dowolnym - - Szwecja Thobias Fredriksson

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]
Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]
Nr Data Miejscowość Konkurencja Czas biegu Pozycja Strata Zwycięzca
1. 4 lutego 2001 Czechy Nové Město Sprint stylem dowolnym - 2. - Norwegia Morten Brørs
2. 29 grudnia 2001 Austria Salzburg Sprint stylem klasycznym - 2. - Norwegia Håvard Bjerkeli

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tabela najmłodszych zdobywców tytułu mistrza świata w kombinacji norweskiej na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
  2. Skład drużyny: Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden
  3. Skład drużyny: Trond Einar Elden, Trond-Arne Bredesen, Bård Jørgen Elden
  4. Skład drużyny: Fred Børre Lundberg, Trond-Arne Bredesen, Trond Einar Elden
  5. Skład drużyny: Trond Einar Elden, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  6. Skład drużyny: Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden, Bjarte Engen Vik, Kenneth Braaten
  7. Skład drużyny: Trond Einar Elden, Bård Jørgen Elden, Jon Andersen
  8. Skład drużyny: Frode Moen, Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden
  9. Skład drużyny: Halldor Skard, Bjarte Engen Vik, Trond Einar Elden