Thomas "Tom" Sandberg (ur. 6 sierpnia 1955 r. w Mo i Rana) - norweski dwuboista klasyczny, złoty medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów oraz zdobywca Pucharu Świata.
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Tom Sandberg pojawił się w marcu 1974 roku, kiedy na Mistrzostwach Świata Juniorów w Autrans wywalczył indywidualnie srebrny medal. W tym samym roku wygrał zawody w kombinacji podczas Holmenkollen ski festival. Rok później, podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Lieto był najlepszy.
Olimpijski debiut Sandberga nastąpił w 1976 roku podczas Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku. Po skokach zajmował tam zaledwie 17. pozycję, jednak po biegu awansował na ósme miejsce. W 1978 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lahti, gdzie po konkursie skoków był piąty, jednak po biegu zajął ostatecznie siódmą pozycję. Dwa lata później brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Lake Placid, gdzie był bliski zdobycia medalu. Konkurs skoków ukończył na dziewiątej pozycji, jednak w biegu awansował aż na czwartą pozycję, przegrywając walkę o brązowy medal z Konradem Winklerem z NRD.
Pierwszy sukces w kategorii seniorów osiągnął na Mistrzostwach Świata w Oslo w 1982 roku. W zawodach indywidualnych okazał się najlepszy, co zawdzięczał głównie dobrej postawie na trasie biegu, w którym uzyskał najlepszy czas. Pozostałe miejsca na podium przypadły dwóm reprezentantom NRD: Konradowi Winklerowi, który stracił do Norwega zaledwie 0.040 pkt i Uwe Dotzauerowi, który stracił do zwycięzcy 0,145 pkt. W konkursie drużynowym Norwegowie w składzie: Hallstein Bøgseth, Espen Andersen i Tom Sandberg wywalczyli srebrny medal. Już po skokach zajmowali drugie miejsce, z wyraźną stratą do prowadzących reprezentantów NRD i niedużą przewagą nad zajmującymi trzecie miejsce Finami. W biegu nie zdołali dogonić Niemców, na dodatek zostali wyprzedzeni przez Finów. Po obliczeniu punktów okazało się, że Norwegowie i Finowie uzyskali identyczny wynik punktowy (1243.60 pkt), wobec czego srebrne medale przyznano obu drużynom.
W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1983 roku w Seefeld. Zajął wtedy piętnaste miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Wystąpił w czterech z pozostałych sześciu konkursów sezonu 1983/1984 zajmując kolejno drugie miejsce 24 lutego w Falun, czwarte 3 marca w Lahti, ponownie drugie 8 marca w Oslo, a w ostatnich zawodach cyklu, 24 marca 1984 roku w Štrbskim Plesie zwyciężył. Dzięki temu został pierwszym w historii zdobywcą Pucharu Świata, w klasyfikacji generalnej wyprzedzając Dotzauera i swego rodaka Geira Andersena. W lutym 1984 roku Sandberg zdobył indywidualnie złoty medal podczas Igrzysk Olimpijskich w Sarajewie. Zwyciężył w skokach i prowadzenia tego nie oddał podczas biegu, wyraźnie wyprzedzając dwóch Finów: Jouko Karjalainena i Jukkę Ylipulliego. Miesiąc później zdobył złoty medal w sztafecie na Mistrzostwach Świata w Rovaniemi. Wraz z Bøgsethem i Geirem Andersenem minimalnie wyprzedził Finów oraz reprezentantów ZSRR.
W 1984 roku zakończył karierę. Rok wcześniej został nagrodzony medalem Holmenkollen wraz z norweską biegaczką narciarską Berit Aunli.
Osiągnięcia [edytuj]
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Wynik zwycięzcy |
Strata |
Zwycięzca |
| 7. |
20 lutego |
1978 |
Lahti |
Indywidualnie K-90/15 km |
435.24 pkt |
-18.02 pkt |
Konrad Winkler |
1. |
19 lutego |
1982 |
Oslo |
Indywidualnie K-90/15 km |
426.600 pkt |
- |
- |
2. |
26 lutego |
1982 |
Oslo |
Sztafeta K-90/3x5 km[1] |
1295.92 pkt |
-52.32 pkt |
NRD |
1. |
18 marca |
1984 |
Rovaniemi |
Sztafeta K-90/3x5 km[2] |
1189.46 pkt |
- |
- |
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Wynik zwycięzcy |
Strata |
Zwycięzca |
2. |
1 marca |
1974 |
Autrans |
Indywidualnie K-90/15 km |
? |
? |
Bernd Blechschmidt |
1. |
22 lutego |
1975 |
Lieto |
Indywidualnie K-90/15 km |
? |
- |
- |
Miejsca w klasyfikacji generalnej [edytuj]
Miejsca na podium chronologicznie [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
|
Mistrzowie olimpijscy w kombinacji norweskiej |
|
Sprint 7,5 km/10 km
2002: Samppa Lajunen • 2006: Felix Gottwald • 2010: Bill Demong
15 km/18 km
1924: Thorleif Haug • 1928: Johan Grøttumsbråten • 1932: Johan Grøttumsbråten • 1936: Oddbjørn Hagen • 1948: Heikki Hasu • 1952: Simon Slåttvik • 1956: Sverre Stenersen • 1960: Georg Thoma • 1964: Tormod Knutsen •
1968: Franz Keller • 1972: Ulrich Wehling • 1976: Ulrich Wehling • 1980: Ulrich Wehling • 1984: Tom Sandberg • 1988: Hippolyt Kempf • 1992: Fabrice Guy • 1994: Fred Børre Lundberg • 1998: Bjarte Engen Vik •
2002: Samppa Lajunen • 2006: Georg Hettich • 2010: Jason Lamy Chappuis
Sztafeta 3 x 10 km/4 x 5 km
1988: RFN (Müller, Pohl, Schwarz) • 1992: Japonia (Mikata, Kōno, Ogiwara) • 1994: Japonia (Kōno, Abe, Ogiwara) • 1998: Norwegia (Skard, Braaten, Vik, Lundberg) • 2002: Finlandia (Mantila, Manninen, Tallus, Lajunen) • 2006: Austria (M. Gruber, Bieler, Gottwald, Stecher) •
2010: Austria (B. Gruber, Kreiner, Gottwald, Stecher)
|
 |
|
|
Mistrzowie świata juniorów w kombinacji norweskiej |
|
|
Indywidualnie
|
|
|
|
|
|
Sprint
|
|
|
|
|
|
Drużynowo
|
|
1984: (J. Wagler, H. Hunger, S. Memm) • 1985: (S. Nikiforow, A. Levandi, S. Zawiałow) • 1986: (T. Bredesen, A. Oderløkken, J. Andersen) • 1987: (T. Prenzel, M. Frank, T. Abratis) • 1988: (T. Elden, B. Elden, J. Andersen) • 1989: (F. Moen, F. Lundberg, T. Elden) •
1990: (H. Skard, B. Vik, T. Elden) • 1991: (M. Kučera, J. Hradil, Z. Pánik) • 1992: (H. Skard, T. Vesteraas, G. Skram) • 1993: (G. Myhre, H. Skard, K. Andersen) • 1994: (K. Braaten, J. Lunder, G. Skram) • 1995: (F. Gottwald, M. Stecher, J. Bär) •
1996: (S. Rotevatn, P. Brynemo, K. Hammer) • 1997: (L. Roux, N. Bal, R. Trachsel) • 1998: (S. Lajunen, H. Manninen, J. Tallus, M. Keskinarkaus) • 1999: (J. Spillane, B. Demong, J. Hinkley, C. Van Loan) • 2000: (J. Tallus, P. Kukkonen, J. Hiukka, M. Kaitainen) •
2001: (M. Mehringer, M. Frey, B. Kircheisen, C. Menz) • 2002: (B. Kircheisen, T. Edelmann, F. Schillinger, C. Beetz) • 2003: (T. Edelmann, C. Beetz, B. Kircheisen, M. Kühne) • 2004: (J. Rundsveen, M. Kokslien, E. Uvsløkk, P. Tande) • 2005: (S. Tepel, T. Beetz, F. Schillinger, T. Edelmann) •
2006: (T. Englert, S. Tuss, R. Welde, T. Beetz) • 2007: (M. Pichlmayer, J. Weiss, A. Rainer, T. Druml) • 2008: (W. Bösl, S. Tuss, M. Förster, A. Günter) • 2009: (G. Storlien, O. Wendel, T. Brandt, T. Johansen) • 2010: (F. Rießle, J. Rydzek, J. Morweiser, J. Firn) • 2011 •
2012: (D. Pommer, F. Rehrl, A. Brandner, P. Orter) • 2013: (M. Schuller, J. Lange, D. Welde, M. Faißt)
|
|
|
Wyróżnieni Medalem Holmenkollen |
|
1895: Viktor Thorn • 1897: Asbjørn Nilssen • 1899: Paul Braaten, Robert Pehrson • 1901: Aksel Refstad • 1903: Karl Hovelsen • 1904: Harald Smith • 1905: Jonas Holmen • 1907: Per Bakken • 1908: Einar Kristiansen • 1909: Thorvald Hansen • 1910: Lauritz Bergendahl • 1911: Otto Tangen, Knut Holst • 1912: Olav Bjaaland • 1914: Johan Kristoffersen • 1915: Sverre Østbye • 1916: Lars Høgvold • 1918: Hans Horn, Jørgen Hansen • 1919: Thorleif Haug, Otto Aasen • 1923: Thoralf Strømstad • 1924: Harald Økern, Johan Grøttumsbråten • 1925: Einar Landvik • 1926: Jacob Tullin Thams • 1927: Hagbart Haakonsen, Einar Lindboe • 1928: Torjus Hemmestveit, Mikkjel Hemmestveit • 1931: Hans Vinjarengen, Ole Stenen • 1934: Oddbjørn Hagen • 1935: Arne Rustadstuen • 1937: Olaf Hoffsbakken, Birger Ruud, Martin Peder Vangli • 1938: Reidar Andersen, Johan R. Henriksen • 1939: Sven Selånger, Lars Bergendahl, Trygve Brodahl • 1940: Oscar Gjøslien, Annar Ryen • 1947: Elling Rønes • 1948: Asbjørn Ruud • 1949: Sigmund Ruud • 1950: Olav Økern • 1951: Simon Slåttvik • 1952: Stein Eriksen, Torbjørn Falkanger, Heikki Hasu, Nils Karlsson • 1953: Magnar Estenstad • 1954: Martin Stokken • 1955: Haakon VII Norweski, Hallgeir Brenden, Veikko Hakulinen, Sverre Stenersen • 1956: Borghild Niskin, Arnfinn Bergmann, Arne Hoel • 1957: Eero Kolehmainen • 1958: Inger Bjørnbakken, Håkon Brusveen • 1959: Gunder Gundersen • 1960: Helmut Recknagel, Sixten Jernberg, Sverre Stensheim, Tormod Knutsen • 1961: Harald Grønningen • 1962: Toralf Engan • 1963: Alewtina Kołczina, Pawieł Kołczin, Astrid Sandvik, Torbjørn Yggeseth • 1964: Veikko Kankkonen, Eero Mäntyranta, Georg Thoma, Halvor Næs • 1965: Arto Tiainen, Bengt Eriksson, Arne Larsen • 1967: Toini Gustafsson, Ole Ellefsæter • 1968: Olaf V Norweski, Assar Rönnlund, Gjermund Eggen, Bjørn Wirkola • 1969: Odd Martinsen • 1970: Pål Tyldum • 1971: Marjatta Kajosmaa, Berit Mørdre Lammedal, Reidar Hjermstad • 1972: Rauno Miettinen, Magne Myrmo • 1973: Einar Bergsland, Ingolf Mork, Franz Keller • 1974: Juha Mieto • 1975: Gerhard Grimmer, Oddvar Brå, Ivar Formo • 1976: Ulrich Wehling • 1977: Helena Takalo, Hilkka Kuntola, Walter Steiner • 1979: Ingemar Stenmark, Erik Håker, Raisa Smietanina • 1980: Thomas Wassberg • 1981: Johan Sætre • 1983: Berit Aunli, Tom Sandberg • 1984: Lars Erik Eriksen, Jacob Vaage, Armin Kogler • 1985: Anette Bøe, Per Bergerud, Gunde Svan • 1986: Brit Pettersen • 1987: Matti Nykänen, Hermann Weinbuch • 1989: Marja-Liisa Kirvesniemi • 1991: Vegard Ulvang, Trond Einar Elden, Ernst Vettori, Jens Weißflog • 1992: Jelena Välbe • 1993: Emil Kvanlid • 1994: Lubow Jegorowa, Władimir Smirnow, Espen Bredesen • 1995: Kenji Ogiwara • 1996: Manuela Di Centa • 1997: Bjarte Engen Vik, Stefania Belmondo, Bjørn Dæhlie • 1998: Fred Børre Lundberg, Łarisa Łazutina, Aleksiej Prokurorow, Harri Kirvesniemi • 1999: Kazuyoshi Funaki • 2001: Adam Małysz, Bente Skari, Thomas Alsgaard • 2003: Felix Gottwald, Ronny Ackermann • 2004: Julija Czepałowa • 2005: Andrus Veerpalu • 2007: Simon Ammann, Frode Estil, Odd-Bjørn Hjelmeset, Harald V Norweski, Sonja (królowa Norwegii) • 2010: Marit Bjørgen • 2011: Janne Ahonen, Ole Einar Bjørndalen, Michael Greis, Andrea Henkel • 2012: Magdalena Neuner, Emil Hegle Svendsen • 2013: Tora Berger, Martin Fourcade, Therese Johaug
|
|