Gustaw Gwozdecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gustaw Gwozdecki
Gustaw Gwozdecki, self portrait, 1928.jpg
Gustaw Gwozdecki, Autoportret, 1928
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1880 w Warszawie
Data i miejsce śmierci 8 marca 1935 w Paryżu
Ważne dzieła Kobieta przed lustrem
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Gustaw Gwozdecki (ur. 23 maja 1880 w Warszawie, zm. 8 marca 1935 w Paryżu) – polski malarz, rzeźbiarz i grafik, reprezentant postimpresjonistycznego koloryzmu.

Był synem Florentyna, dziennikarza, wicedyrektora Warszawskich Teatrów Rządowych. W 1899 rozpoczął studia malarskie w Monachium w prywatnych szkołach malarstwa Stanisława Grocholskiego i Antona Azbégo. Tam też zadebiutował podczas wystawy studiów plenerowych w Kunstvereinie. W 1900 wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Stanisławskiego i od 1901 w Warszawie pod kierunkiem Konrada Krzyżanowskiego. W 1902 otrzymał stypendium Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych i wyjechał uczyć się rzeźby w paryskiej École des Beaux-Arts po kierunkiem Huberta Ponscarmego. Od tego czasu przebywał głównie w Paryżu, już w 1904 wystawił swoje prace na Salonie Jesiennym. Od tego czasu datuje się udział Gustawa Gwozdeckiego w największych paryskich wystawach, w tym również Salonie Niezależnych. Regularnie uczestniczył w wystawach organizowanych w Warszawie, Poznaniu i Wiedniu. W 1914 współorganizował prywatną szkołę artystyczną (Polską Akademię Malarstwa) w Paryżu. Od 1916 często wyjeżdżał, a w latach 1917-1927 przebywał stale w Nowego Jorku, gdzie został prezesem Salonów Dorocznych. W USA Gustaw Gwozdecki był bardzo zaangażowany w działalność artystycznego środowiska Polonii m.in. Towarzystwo Artystów Polskich, Komitet Stosunków Artystycznych Polsko-Amerykańskich. Promował sztukę polską we Francji i USA, był członkiem działających w ojczyźnie grup artystycznych Towarzystwo Artystów Polskich "Sztuka" i Stowarzyszenie Artystów Polskich "Rytm" i swoje pracy wystawiał razem z tymi grupami. Zmarł nagle w swojej pracowni w wieku 54 lat.


Malował krajobrazy, portrety, akty i martwe natury. Jego prace odznaczają się uproszczonym rysunkiem i bogatym, nasyconym kolorytem. Rzeźbił portrety i akty w marmurze i gipsie. Często nawiązywał do twórczości ludów prymitywnych. Początkowa twórczość Gwozdeckiego czyniła z niego jednego z czołowych polskich modernistów i ekspresjonistów. Po 1910 artysta skłaniał ku fowizmowi, co spotkało się przychylnym stanowiskiem francuskich krytyków sztuki. Twórczość Gustawa Gwozdeckiego była promowana przez zaprzyjaźnionego z nim Guillaume Apollinairea oraz André Salmona, którzy byli związani z wpływowym czasopismem "La Plume". Obecnie dzieła Gustawa Gwozdeckiego są rozproszone, część znajduje się w polskich muzeach m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, w Poznaniu i Krakowie, część poza granicami Polski w Towarzystwie Historyczno-Literackim w Paryżu, w Galerii Sztuki przy Uniwersytecie w Yale, w nowojorskiej Fundacji Kościuszkowskiej. Pozostałe są ozdobą prywatnych galerii m.in. we Francji i Stanach Zjednoczonych.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej. Dulewicz: Słownik sztuki francuskiej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 184. ISBN 83-214-0048-5.