Irina Bokowa
| Irina Bokowa | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 lipca 1952 Sofia |
| Minister Spraw Zagranicznych | |
| Przynależność polityczna | Bułgarska Partia Socjalistyczna |
| Okres urzędowania | od 13 listopada 1996 do 12 lutego 1997 |
| Poprzednik | Georgi Pirinski |
| Następca | Stojan Stałew |
| Dyrektor Generalny UNESCO | |
| Przynależność polityczna | bezpartyjna |
| Okres urzędowania | od 22 września 2009 |
| Poprzednik | Koïchiro Matsuura |
Irina Georgijewa Bokowa (bułg. Ирина Бокова, ur. 12 lipca 1952 w Sofii) – bułgarska dyplomatka, działaczka społeczno-polityczna i polityk lewicowa, długoletni pracownik bułgarskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1977-1997), wiceminister (1995-1996) i minister spraw zagranicznych w rządzie Żana Widenowa (1996-1997), deputowana na Konstytuantę (1990-1991) oraz do Zgromadzenia Narodowego 39. kadencji (2001-2005), następnie ambasador Bułgarii we Francji i Monako i jednocześnie Stały Przedstawiciel Bułgarii przy UNESCO (2005-2009). 22 września 2009 r. została desygnowana na stanowisko Dyrektora Generalnego UNESCO[1].
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Jest absolwentką anglojęzycznego liceum w Sofii (1971) oraz Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (1976). Naukę kontynuowała na University of Maryland (1989) oraz Harvard University (1999).
W 1977 roku rozpoczęła pracę w bułgarskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie zajmowała się problematyką europejską oraz Organizacją Narodów Zjednoczonych. Na początku lat 90. przerwała działalność dyplomatyczną i została deputowaną na Konstytuantę (1990-1991). Ukoronowaniem jej działalności w resorcie dyplomacji było wejście do socjalistycznego rządu Żana Widenowa na stanowisko wiceministra odpowiedzialnego za integrację europejską (1995-1996), a następnie, na cztery miesiące, ministra spraw zagranicznych (1996-1997). W tym czasie startowała również w wyborach prezydenckich jako kandydatka na wiceprezydenta u boku ówczesnego ministra kultury Iwana Marazowa. Duet Marazow-Bokowa wszedł do drugiej rundy, w której zdobył 40% głosów, o 19% mniej niż przedstawiciele Związku Sił Demokratycznych.
Po odwołaniu gabinetu Widenowa zaangażowała się w szereg inicjatyw pozarządowych, m.in. współpracowała z Europejskim Instytutem Uniwersyteckim we Florencji oraz była założycielką European Policy Forum z siedzibą w Sofii, organizacji promującej wartości europejskie i proces integracyjny.
Z listy lewicowej Koalicji dla Bułgarii - z powodzeniem - wystartowała w wyborach parlamentarnych w 2001 roku, wygranych przez liberalny Narodowy Ruch Symeon Drugi. Przez cztery lata zasiadała w Zgromadzeniu Narodowym, gdzie była wiceprzewodniczącą Komisji Spraw Zagranicznych. Pod koniec kadencji, w czerwcu 2005 roku, została mianowana na ambasadora Bułgarii we Francji przy UNESCO.
22 września 2009 roku została desygnowana na Dyrektora Generalnego UNESCO. W rywalizacji o to stanowisko pokonała dziewięciu innych kandydatów, m.in. Egipcjanina Farouka Hosniego, którego krytykowali m.in. Bernard-Henri Lévy, Claude Lanzmann oraz laureat Pokojowej Nagrody Nobla Elie Wiesel za antysemityzm i udział w organizacji egipskiej cenzury. Jest pierwszą kobietą oraz pierwszym przedstawicielem Europy Wschodniej na tym stanowisku. Jej kandydatura została zatwierdzona na sesji Zgromadzenia Generalnego UNESCO 15 października 2009[2].
Życie prywatne [edytuj]
Była dwukrotnie zamężna. Z pierwszym mężem, Lubomirem Kołarowem, ma dwoje dzieci, córkę Naję i syna Pawła.
Jest córką Georgiego Bokowa, redaktora naczelnego "Robotniczego Dzieła" oraz pracownika KC Bułgarskiej Partii Komunistycznej[3]. Jej brat, Filip Bokow, jest również dyplomatą oraz politykiem lewicy. W latach 2005-2008 był szefem gabinetu socjalistycznego premiera Sergieja Staniszewa, a od 2008 roku pełni funkcję ambasadora Bułgarii w Słowenii.
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||||||
|
|||||
Przypisy
- ↑ International Herald Tribune: After Uproar, Unesco Rejects Egyptian (ang.). [dostęp 23 września 2009].
- ↑ Le Figaro: Irina Bokova, première femme élue à la tête de l'Unesco (fr.). [dostęp 23 września 2009].
- ↑ Libération: Ex-coco à l’Unesco (fr.). [dostęp 18 października 2009].
- Bułgarscy dyplomaci
- Politycy Bułgarskiej Partii Socjalistycznej
- Absolwenci Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych
- Deputowani 39. kadencji Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego
- Ministrowie spraw zagranicznych Republiki Bułgarskiej
- Ministrowie w rządzie Żana Widenowa
- Urodzeni w 1952
- Ambasadorowie Bułgarii