Irina Bokowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Irina Bokowa
Irina Bokova by Maureen Lynch.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 lipca 1952
Sofia
Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna Bułgarska Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 13 listopada 1996
do 12 lutego 1997
Poprzednik Georgi Pirinski
Następca Stojan Stalew
Dyrektor generalny UNESCO
Przynależność polityczna bezpartyjna
Okres urzędowania od 22 września 2009
Poprzednik Koïchiro Matsuura

Irina Georgijewa Bokowa[a] (bułg. Ирина Георгиева Бокова, ur. 12 lipca 1952 w Sofii) – bułgarska dyplomatka, działaczka społeczno-polityczna i polityk lewicowa, długoletni pracownik bułgarskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1977–1997), wiceminister (1995–1996) i minister spraw zagranicznych w rządzie Żana Widenowa (1996–1997), deputowana na Konstytuantę (1990–1991) oraz do Zgromadzenia Narodowego 39. kadencji (2001–2005), następnie ambasador Bułgarii we Francji i Monako i jednocześnie Stały Przedstawiciel Bułgarii przy UNESCO (2005–2009). 22 września 2009 r. została desygnowana na stanowisko dyrektora generalnego UNESCO[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką anglojęzycznego liceum w Sofii (1971) oraz Moskiewskiego Państwowego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (1976). Naukę kontynuowała na University of Maryland (1989) oraz Harvard University (1999).

W 1977 roku rozpoczęła pracę w bułgarskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie zajmowała się problematyką europejską oraz Organizacją Narodów Zjednoczonych. Na początku lat 90. przerwała działalność dyplomatyczną i została deputowaną na Konstytuantę (1990–1991). Ukoronowaniem jej działalności w resorcie dyplomacji było wejście do socjalistycznego rządu Żana Widenowa na stanowisko wiceministra odpowiedzialnego za integrację europejską (1995–1996), a następnie, na cztery miesiące, ministra spraw zagranicznych (1996–1997). W tym czasie startowała również w wyborach prezydenckich jako kandydatka na wiceprezydenta u boku ówczesnego ministra kultury Iwana Marazowa. Duet Marazow-Bokowa wszedł do drugiej rundy, w której zdobył 40% głosów, o 19% mniej niż przedstawiciele Związku Sił Demokratycznych.

Po odwołaniu gabinetu Widenowa zaangażowała się w szereg inicjatyw pozarządowych, m.in. współpracowała z Europejskim Instytutem Uniwersyteckim we Florencji oraz była założycielką European Policy Forum z siedzibą w Sofii, organizacji promującej wartości europejskie i proces integracyjny.

Z listy lewicowej Koalicji dla Bułgarii – z powodzeniem – wystartowała w wyborach parlamentarnych w 2001 roku, wygranych przez liberalny Narodowy Ruch Symeon Drugi. Przez cztery lata zasiadała w Zgromadzeniu Narodowym, gdzie była wiceprzewodniczącą Komisji Spraw Zagranicznych. Pod koniec kadencji, w czerwcu 2005 roku, została mianowana na ambasadora Bułgarii we Francji przy UNESCO.

22 września 2009 roku została desygnowana na Dyrektora Generalnego UNESCO. W rywalizacji o to stanowisko pokonała dziewięciu innych kandydatów, m.in. Egipcjanina Farouka Hosniego, którego krytykowali m.in. Bernard-Henri Lévy, Claude Lanzmann oraz laureat Pokojowej Nagrody Nobla Elie Wiesel za antysemityzm i udział w organizacji egipskiej cenzury. Jest pierwszą kobietą oraz pierwszym przedstawicielem Europy Wschodniej na tym stanowisku. Jej kandydatura została zatwierdzona na sesji Zgromadzenia Generalnego UNESCO 15 października 2009[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była dwukrotnie zamężna. Z pierwszym mężem, Lubomirem Kołarowem, ma dwoje dzieci, córkę Naję i syna Pawła.

Jest córką Georgiego Bokowa, redaktora naczelnego "Robotniczego Dzieła" oraz pracownika KC Bułgarskiej Partii Komunistycznej[3]. Jej brat, Filip Bokow, jest również dyplomatą oraz politykiem lewicy. W latach 2005–2008 był szefem gabinetu socjalistycznego premiera Sergeja Staniszewa, a od 2008 roku pełni funkcję ambasadora Bułgarii w Słowenii.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zapis w postaci "Irina Georgijewa Bokowa" z oryg. bułg. formy Ирина Георгиева Бокова zgodny jest zalecanymi na wikipedii zasadami transkrypcji nazwisk bułgarskich. Możliwy jest również zapis "Irina Georgiewa Bokowa", zgodny z zasadami transkrypcji alfabetu bułgarskiego, opublikowanymi przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (zasady te podane zostały tutaj, zob. s. 57).

Przypisy

  1. International Herald Tribune: After Uproar, Unesco Rejects Egyptian (ang.). [dostęp 23 września 2009].
  2. Le Figaro: Irina Bokova, première femme élue à la tête de l'Unesco (fr.). [dostęp 23 września 2009].
  3. Libération: Ex-coco à l’Unesco (fr.). [dostęp 18 października 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]