Jan Chrzciciel Scalabrini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiony
Jan Chrzciciel Scalabrini
Giovanni Battista Scalabrini
biskup
apostoł katechizmu i emigrantów
Scalabrini.JPG
Data urodzenia 8 lipca 1839
k. Como
Data śmierci 1 czerwca 1905
Piacenza
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 9 listopada 1997
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 1 czerwca

Jan Chrzciciel Scalabrini, właśc. wł. Giovanni Battista Scalabrini (ur. 8 lipca 1839 k. Como, zm. 1 czerwca 1905 w Piacenzie) – biskup Piacenzy, apostoł katechizmu i emigrantów, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Urodził się w małej wiosce koło Como w chrześcijańskiej rodzinie. Był trzecim z ośmiorga dzieci swoich rodziców. Ochrzczony został w Fino Mornasco[1]. Wstąpił do seminarium diecezjalnego w Como, gdzie studiował filozofię i teologię.

Święcenia kapłańskie otrzymał w dniu 30 maja 1863 roku. Jako kapłan był profesorem i rektorem seminarium św. Abundiusza. W 1870 roku został mianowany proboszczem parafii św. Bartłomieja. W 1875 został wyświęcony na biskupa przez papieża Piusa IX i został biskupem Piacenzy 30 stycznia 1876 roku.

Pracował w czasie epidemii cholery, odwiedzał chorych i więźniów, a także pomagał ubogim.

28 listopada 1887 roku założył zgromadzenie Misjonarzy i Misjonarek św. Karola Boromeusza.

Zmarł w opinii świętości mając 65 lat.

Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 9 listopada 1997 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Juan Bautista Scalabrini (hiszp.). Watykan. [dostęp 2011-08-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]