Jan I Pogrobowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Wizerunek nagrobny Jana I Pogrobowca w Bazylice Saint-Denis

Jan I Pogrobowiec (ur. 15 listopada 1316, zm. 20 listopada 1316) – król Francji i Nawarry 1316.

Syn króla Francji Ludwika X Kłótliwego i jego drugiej żony Klemencji Andegaweńskiej. Urodził się jako pogrobowiec, pięć miesięcy po śmierci swojego ojca. Panował jako król Francji i Nawarry, regentem był jego stryj - Filip, który zresztą został później królem. Jan żył tylko pięć dni, istnieje teza, iż został otruty przez stryjnę, Mahaut d'Artois. Został pochowany obok ojca - Ludwika X w krypcie, w bazylice Saint-Denis.

Około roku 1350 w Prowansji pojawił się człowiek, który podawał się za Jana I Pogrobowca, szczęśliwie uratowanego przed śmiercią. Został on szybko aresztowany i osadzony w więzieniu, gdzie zmarł.

Hipotezę dotyczącą ocalenia Jana I opisał Maurice Druon, autor cyklu powieści "Królowie przeklęci", opisującej dzieje Filipa IV Pięknego i jego synów.

Poprzednik
Ludwik X Kłótliwy