Jarosław Sellin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jarosław Sellin
JKRUK 20100418 JAROSLAW SELLIN IMG 7362A.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1963
Gdynia
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres urzędowania od 9 maja 1998
do 5 marca 1999
Poprzednik Tomasz Tywonek
Następca Krzysztof Luft
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jarosław Daniel Sellin (ur. 1 maja 1963 w Gdyni) – polski polityk, dziennikarz, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji, od 2005 do 2007 sekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Henryka i Marii Sellinów. W 1988 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku historia. Pracował następnie jako nauczyciel historii w liceum oraz jako nauczyciel akademicki na Uniwersytecie Gdańskim.

W latach 1983–1989 działał w opozycyjnym Ruchu Młodej Polski. Jako reprezentant strony solidarnościowo-opozycyjnej uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw młodzieży. W 1990 przystąpił do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. W 1991 przeszedł do Koalicji Republikańskiej, a pod koniec 1992 przystąpił z nią do Partii Konserwatywnej, z której odszedł w 1993.

Od początku lat 90. pracował jako dziennikarz. W latach 1990–1991 był szefem działu politycznego Tygodnika Katolickiego "Młoda Polska". W 1991 przygotowywał programy dla polskojęzycznej telewizji w Wilnie, zaś od 1992 był zatrudniony w TVP, m.in. w redakcji Wiadomości oraz gdańskiej redakcji Panoramy. W 1993 rozpoczął pracę w Telewizji Polsat, gdzie współpracował z Wiesławem Walendziakiem. Do 1998 kierował programem Informacje, był szefem działu informacyjnego i publicystyki. Był uważany za jednego z członków środowiska młodych konserwatywnych działaczy i dziennikarzy określanych mianem "pampersów"[1]. Od 1999 należy do Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.

W 1998 objął funkcję rzecznika prasowego rządu Jerzego Buzka, zaś w 1999 został wybrany przez Sejm do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Po wygaśnięciu mandatu członka KRRiT, w 2005 zdecydował się na start w wyborach do Sejmu. Uzyskał mandat poselski z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu gdyńsko-słupskim. W czerwcu 2006 został honorowym członkiem Stowarzyszenia Młodzi Konserwatyści.

Od 10 listopada 2005 do 26 listopada 2007 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi został posłem, otrzymując 18 167 głosów.

W grudniu 2007 wystąpił z klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości, stanął następnie na czele stowarzyszenia Pomorze XXI. W październiku 2008 został przewodniczącym koła poselskiego Polska XXI, a w czerwcu 2009 przewodniczącym stowarzyszenia o tej samej nazwie, zastępując Rafała Dutkiewicza. 21 października 2009 został członkiem utworzonego tego dnia koła parlamentarnego Polska Plus, a 9 stycznia 2010 członkiem władz nowo powstałej (z przekształcenia Polski XXI) partii o tej samej nazwie. W 2010 z ramienia PiS i Polski Plus bez powodzenia kandydował do KRRiT.

25 września 2010 wraz z innymi członkami Polski Plus, po samorozwiązaniu tej partii, przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[2]. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 9932 głosy[3]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu pomorskim, nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 23 387 głosów[4].

Przypisy

  1. Marcin Dominik Zdort, Pampersi – czas przeszły dokonany, "Rzeczpospolita" z 14 maja 2002
  2. Rada Polityczna PiS zaakceptowała przejście polityków Polski Plus. pis.org.pl, 25 września 2010. [dostęp 3 czerwca 2014].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 3 czerwca 2014].
  4. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pe2014.pkw.gov.pl. [dostęp 3 czerwca 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]