Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska
Siedziba Biura KRRiT w Warszawie na Skwerze kard. Stefana Wyszyńskiego 6

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (KRRiT lub KRRiTV) – organ państwowy, który według Konstytucji (art. 213 – 215) ma stać na straży wolności słowa, prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji.

Struktura KRRiT[edytuj | edytuj kod]

Zasady, tryb działania, organizację oraz szczegółowe zasady powoływania członków KRRiT określa ustawa z dnia 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji, wraz z późniejszymi nowelizacjami. W skład Rady wchodzi (po nowelizacji ustawy z 29 grudnia 2005 roku) 5 członków. Są oni wybierani przez: Sejm – 2 członków, Senat – 1, Prezydenta RP – 2. Kadencja członków KRRiT wynosi 6 lat. Ta sama osoba nie może zostać ponownie wybrana na pełną kadencję. Ze swojego grona Rada wybiera przewodniczącego i zastępcę (na wniosek przewodniczącego).

Członkowie KRRiT na mocy postanowień Konstytucji RP (art. 198) odpowiadają za popełnienie deliktu konstytucyjnego przed Trybunałem Stanu.

Główne zadania[edytuj | edytuj kod]

  • konstytucyjne (art 213 ust. 1 Konstytucji RP): stanie na straży wolności słowa, prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji;
  • ustawowe (art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, wraz z późniejszymi nowelizacjami):
    • projektowanie w porozumieniu z Prezesem Rady Ministrów kierunku polityki państwowej w dziedzinie radiofonii i telewizji;
    • określanie warunków działalności nadawców programów radiowych i telewizyjnych;
    • rozpatrywanie wniosków i podejmowanie rozstrzygnięć w sprawach przyznawania koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych;
    • sprawowanie kontroli nad działalnością nadawców w zakresie określonym ustawą;
    • organizowanie badań treści i odbioru programów radiowych i telewizyjnych;
    • określanie wysokości opłat za udzielanie koncesji oraz wpis do rejestru;
    • opiniowanie projektów aktów ustawodawczych oraz umów międzynarodowych dotyczących radiofonii i telewizji;
    • inicjowanie postępu naukowo – technicznego i kształcenie kadr w dziedzinie radiofonii i telewizji;
    • współpraca z właściwymi organizacjami i instytucjami w zakresie ochrony praw autorskich, praw wykonawców, praw producentów oraz nadawców programów radiowych i telewizyjnych;

Ponadto Rada ustala stawki kwotowe opłat abonamentowych na następny rok kalendarzowy do 31 maja każdego roku (art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 728, z późn. zm.))

Niektóre uprawnienia[edytuj | edytuj kod]

  • powoływanie rad nadzorczych spółek telewizji publicznej (Telewizja Polska S.A. – TVP) oraz publicznej radiofonii (Polskie Radio S.A. oraz 17 spółek regionalnych Polskiego Radia);
  • udzielanie koncesji na nadawanie sygnału telewizyjnego i radiowego;
  • podział środków z abonamentu radiowo-telewizyjnego;
  • nakładanie kar pieniężnych na nadawców;

Skład Rady[edytuj | edytuj kod]

Obecni członkowie Rady[edytuj | edytuj kod]

6 września 2010 została ustanowiona nowa funkcja rzecznika prasowego KRRiT, którym została wieloletnia pracownica TVP Katarzyna Twardowska[3].

Wykonujący obowiązki prezydenta Bronisław Komorowski przychylił się 14 czerwca 2010 roku do decyzji Sejmu i Senatu o odrzuceniu sprawozdania z działalności Rady za rok 2009, tym samym kadencja Rady została skrócona, a jej członkowie pełnili swoje funkcje do czasu wyboru swoich następców[4].

Lista przewodniczących Rady[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Markiewicz od 19 kwietnia 1993 do 1 marca 1994
  2. Ryszard Bender od 30 marca 1994 do 21 lipca 1994
  3. Janusz Zaorski od 22 lipca 1994 do 10 maja 1995
  4. Marek Jurek od 10 maja 1995 do 28 grudnia 1995
  5. Bolesław Sulik od 28 grudnia 199521 kwietnia 1999
  6. Juliusz Braun od 6 lipca 1999 do 26 marca 2003
  7. Danuta Waniek od 26 marca 2003 do 31 grudnia 2005
  8. Elżbieta Kruk od 6 lutego 2006 do 30 marca 2006
  9. Elżbieta Kruk od 17 maja 2006 do 26 września 2007
  10. Witold Kołodziejski od 23 października 2007 do 4 sierpnia 2010
  11. Jan Dworak od 10 sierpnia 2010

Lista zastępców przewodniczącego Rady[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Iłowiecki od 19 kwietnia 1993 do 23 września 1994
  2. Bolesław Sulik od 10 maja 1995 do 28 grudnia 1995
  3. Ryszard Miazek od 11 stycznia 1996 do 10 maja 1996
  4. Witold Graboś od 14 października 1998 do 6 lipca 1999
  5. Jan Sęk od 13 lipca 1999 do 8 maja 2003
  6. Aleksander Łuczak od 5 czerwca 2003 do 30 grudnia 2005
  7. Witold Graboś od 4 sierpnia 2010

Byli sekretarze Rady[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Zarębski od 19 kwietnia 1993 do 21 kwietnia 1999
  2. Włodzimierz Czarzasty od 23 marca 2000 do 26 sierpnia 2004

Byli członkowie Rady[edytuj | edytuj kod]

Z nominacji prezydenta RP[edytuj | edytuj kod]

Z ramienia Sejmu[edytuj | edytuj kod]

Z ramienia Senatu[edytuj | edytuj kod]

Budżet, zatrudnienie i wynagrodzenia[edytuj | edytuj kod]

Wydatki i dochody Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji są realizowane w części 09 budżetu państwa.

W 2012 wydatki KRRiT wyniosły 19,7 mln zł, dochody – 38,9 mln zł[5]. Przeciętne zatrudnienie w Biurze KRRiT w przeliczeniu na pełne etaty wyniosło 128 osób, a średnie miesięczne wynagrodzenie brutto 6 324 zł[6]

W ustawie budżetowej na 2013 wydatki Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zaplanowano w wysokości 20,8 mln zł[7].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

  • Nowelizacja ustawy o radiofonii i telewizji z 29 grudnia 2005 roku zmniejszyła liczbę członków Rady z dziewięciu do pięciu. Jednocześnie jej uchwalenie pozwoliło zmienić cały skład Rady, co było niemożliwe na gruncie poprzednich przepisów. W związku z tym pojawiły się podejrzenia, że głównym celem nowelizacji nie było ograniczenie kosztów funkcjonowania Rady, jak utrzymywali autorzy zmian. Zdaniem opozycji, zmiana przepisów posłużyła przede wszystkim obsadzeniu całej Rady osobami przychylnymi rządzącej koalicji PiS-LPR-Samoobrona.
  • Nowelizacja z 29 grudnia 2005 została zaskarżona do Trybunału Konstytucyjnego, który orzekł niekonstytucyjność zapisów stanowiących o powoływaniu przewodniczącego KRRiT spośród członków Rady przez prezydenta. W wyniku orzeczenia TK ustawę znowelizowano ponownie i obecnie Rada sama wybiera przewodniczącego spośród swoich członków.
  • KRRiT nałożyła w 2006 karę w wysokości 500 tys. złotych na telewizję Polsat za emisję programu Kuba Wojewódzki, w którym Kazimiera Szczuka parodiowała występującą na antenie Radia Maryja Magdalenę Buczek. Telewizja Polsat zaskarżyła tę decyzję do sądu. Skarga została oddalona, a wyrok sądu pierwszej instancji został podtrzymany przez Sąd Najwyższy 14 stycznia 2010 roku (sygn. akt III SK 15/09).
  • Misja obserwacyjna Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w raporcie dotyczącym przebiegu wyborów parlamentarnych w Polsce w 2007 opublikowanym 22 października 2007 przez Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka zarzuciła KRRiT upartyjnienie i niezdolność do właściwego wywiązania się ze swojej konstytucyjnej odpowiedzialności[8]
  • W 2014 roku KRRiT nałożyła karę dla telewizji Polsat w wysokości 50000 złotych za pokazywanie "obrazów okrucieństwa" o wczesnej porze. Chodzi o 553. odcinek serialu Malanowski i partnerzy, w którym były między innymi takie obrazy jak: odcięte palce w garnku. Odcinek dozwolony od 18 lat.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "System organów ochrony prawnej w Polsce", pod red. Marii Kruk, Wyższa Szkoła Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie, Warszawa 2006;
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej;
  • ustawa z dnia 29 grudnia 1992 o radiofonii i telewizji.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]