Kariota parząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kariota parząca
Caryota urens 0003.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd arekowce
Rodzina arekowate
Rodzaj kariota
Gatunek kariota parząca
Nazwa systematyczna
Caryota urens L.
Sp. pl. 2:1189. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kariota parząca (Caryota urens) – gatunek rośliny z rodziny arekowatych. Inne nazwy – kłapidło parzące, kropidla parząca, orzechowa palma. Występuje w Indiach, Sri Lance, Indochinach i Malajach[2]. .

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Drzewo dorastające do 20 m wysokości o liściach umiejscowionych na szczycie pnia. Są długie – do 4 metrów, nieparzystopierzaste, listki trójkątne w szczytowej części są ząbkowane. Kwiatostan miotlasty, zwisający. Kwiat skupiony po 3 sztuki (1 żeński i 2 męskie). Owocjagoda o 1-2 nasionach w kolorze żółtawym lub czerwonawym. Owoce są kwaśne i parzące.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Pędy (sam wierzchołek) wykorzystywane są jako jarzyna. Rdzeń pnia drzewa dostarcza mączkę (sago). Sok pnia wykorzystywany jest do wyrobu cukru, wina palmowego i octu. Drewno użyteczne, wykorzystywane jako budulec.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.