Kariota parząca
| Kariota parząca | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | arekowce |
| Rodzina | arekowate |
| Rodzaj | kariota |
| Gatunek | kariota parząca |
| Nazwa systematyczna | |
| Caryota urens L. Sp. pl. 2:1189. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Kariota parząca (Caryota urens) – gatunek rośliny z rodziny arekowatych. Inne nazwy – kłapidło parzące, kropidla parząca, orzechowa palma. Występuje w Indiach, Sri Lance, Indochinach i Malajach[2]. .
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
Drzewo dorastające do 20 m wysokości o liściach umiejscowionych na szczycie pnia. Są długie – do 4 metrów, nieparzystopierzaste, listki trójkątne w szczytowej części są ząbkowane. Kwiatostan miotlasty, zwisający. Kwiat skupiony po 3 sztuki (1 żeński i 2 męskie). Owoc – jagoda o 1-2 nasionach w kolorze żółtawym lub czerwonawym. Owoce są kwaśne i parzące.
Zastosowanie [edytuj]
Pędy (sam wierzchołek) wykorzystywane są jako jarzyna. Rdzeń pnia drzewa dostarcza mączkę (sago). Sok pnia wykorzystywany jest do wyrobu cukru, wina palmowego i octu. Drewno użyteczne, wykorzystywane jako budulec.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-15].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
