Katastrofa statku Costa Concordia
| Katastrofa statku Costa Concordia | |
Wrak statku "Costa Concordia" i jednostki ratownicze |
|
| Państwo | |
| Miejsce | Morze Śródziemne |
| Rodzaj katastrofy | osiadnięcie na mieliźnie i zatonięcie połowy statku |
| Data | 13 stycznia 2012 |
| Godzina | 21:30 UTC+1 |
| Ofiary śmiertelne | 30 osób[1]. |
| Ranni | 64 osoby |
| Zaginieni | 2 osoby |
Katastrofa statku Costa Concordia – katastrofa morska włoskiego statku wycieczkowego "Costa Concordia", do której doszło 13 stycznia 2012 w pobliżu wysepki Isola del Giglio na Morzu Śródziemnym. Uznaje się, że jest to katastrofa największego statku pasażerskiego w historii wypadków statków pasażerskich w czasach nowoczesnych[potrzebne źródło].
Spis treści |
Katastrofa [edytuj]
Wieczorem 13 stycznia statek "Costa Concordia" wypłynął z portu w Civitavecchia w tygodniowy rejs po Morzu Śródziemnym. Jednostka obrała kurs do Savony w południowej Ligurii. Na pokładzie znajdowało się 3206 pasażerów i 1023 członków załogi[2] (w tym 15 Polaków).
O 21:45 w pobliżu wyspy Isola del Giglio statek uderzył w najmniejszą z wysepek Le Scole, na głębokości 8 m w odległości 92-96 m od brzegu, ok. 500 m na południe od portu[3]. Według pierwszych zeznań kapitana, skała ta była nieoznaczona na mapach morskich, jakich używał. Jednak kolejne etapy śledztwa ujawniły, że kapitan z premedytacją chciał przepłynąć przez wąski na około 68 metrów przesmyk pomiędzy dwiema skałami[4][5].
Po zderzeniu statek zwolnił z 15 węzłów do około 6 (z 28 do 11 km/h)[6]. Na skutek gwałtownego wtargnięcia wody do pomieszczeń statku nastąpiła awaria siłowni, jednostka utraciła zdolność manewrowania i zaczęła się stopniowo przechylać. Dryfując na odległość około 1 km "Costa Concordia" bezwładnie zawróciła a następnie osiadła na skałach przed wejściem do małego portu na Isola del Giglio.
Wdzierająca się do kadłuba woda oraz podparcie na skałach przemieściły środek ciężkości statku i sprawiły, że "Costa Concordia" zaczęła się silnie przewracać na prawą burtę i ostatecznie osiadała na skalistej mieliźnie z przechyłem około 80°, w odległości kilkudziesięciu metrów od skał wybrzeża. Pod wodą znalazła się połowa jednostki. W lewej, wystającej nad wodę burcie wraku szybko odkryto dziurę długości ok. 50 m, którą spowodowało pierwotne wpłynięcie statku na podwodną skałę.
Według wstępnych hipotez, przyczyną katastrofy był błąd kapitana, Francesco Schettino, który nakazał zmienić kurs, tak aby pasażerowie mieli dobry widok na oświetloną nocnymi lampami wyspę. Na mapach będących w posiadaniu załogi miało nie być zaznaczonych skał w pobliżu wybrzeża, choć te tłumaczenia kapitana nie zostały dotąd potwierdzone[potrzebne źródło].
Ewakuacja [edytuj]
W wyniku przechylenia się statku i szybkiego nabierania wody, poważnie utrudnione było natychmiastowe wodowanie łodzi ratunkowych. Dopiero po 45 min. udało się je spuścić na wodę. W tym czasie część pasażerów zdecydowała się na próbę przepłynięcia morza wpław. W wyniku tych prób 3 miały utonąć, 6 zostało poważnie rannych a ok. 100 musiała wyłowić lokalna straż pożarna.
Z pomocą przybyło pięć helikopterów, będących w służbie Straży Wybrzeża, Marynarki Wojennej i Sił Powietrznych. Część pasażerów została jednak odcięta na przewróconym statku. Z tego powodu w dniach 14 i 15 stycznia wrak przeszukiwali nurkowie i strażacy; 15 stycznia udało im się uratować koreańskie małżeństwo i członka załogi, który złamał nogę.
Skutki [edytuj]
W wyniku katastrofy śmierć poniosło 30 osób, a dwie zostały uznane za zaginione[7]; ranne zostały 64 osoby. 15 stycznia aresztowano kapitana Francesco Schettino i jego pierwszego oficera, pod zarzutem nieumyślnego spowodowania śmierci i porzucenia statku przed ewakuacją wszystkich pasażerów. Obecnie badane są nie tylko przyczyny katastrofy, ale także dlaczego statek nie wysłał sygnału mayday. Poszukiwaczom udało się odnaleźć czarne skrzynki, jednak po kilku dniach media poinformowały, że czarne skrzynki są zniszczone.
Eksperci uważają, że statek został całkowicie utracony, a wysokość odszkodowania szacuje się na co najmniej 0,5 mld $.
Przypisy
- ↑ Odnaleźli ciała we wraku Concordii (pol.). tvn24.pl, 22 lutego 2012. [dostęp 22 lutego 2012].
- ↑ Naufragio al Giglio, tre morti annegati Fermati comandante e primo ufficiale (wł.). Corriere della Sera, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-18].
- ↑ Marco Imarisio: Ammutinati in difesa dei passeggeri (wł.). Corriere della Sera, 2012-01-17. [dostęp 2012-01-18].
- ↑ Zostały naruszone wszystkie zasady bezpieczeństwa (pol.). TVN24, 2012-01-22. [dostęp 2012-01-22].
- ↑ Schettino: To armator chciał, by podpłynąć do wyspy (pol.). TVN24, 2012-01-22. [dostęp 2012-01-22].
- ↑ Le telefonate della Capitaneria a Schettino «Comandante che fa, vuole tornare a casa?» (wł.). Corriere della Sera, 2012-01-16. [dostęp 2012-01-18].
- ↑ Liczby te w trakcie trwania akcji ratunkowej ulegały wciąż zmianie, 17 stycznia rano znaleziono 7. ofiarę, a 28 uznawano za zaginionych.