Kościół św. Antoniego w Sokółce
| Kościół św. Antoniego w Sokółce | |||||||||
| kościół parafialny | |||||||||
 A-7 z 30.12.1999 r.[1] |
|||||||||
 Fasada Kościoła św. Antoniego w Sokółce |
|||||||||
| Państwo |  Polska |
||||||||
| Miejscowość | Sokółka | ||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||
| Parafia | św. Antoniego Padewskiego w Sokółce | ||||||||
| Wezwanie | św. Antoniego Padewskiego | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
|
Położenie na mapie Polski
  Kościół św. Antoniego w Sokółce
|
|||||||||
| Na mapach: | |||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||
Kościół św. Antoniego w Sokółce – zabytkowa świątynia rzymskokatolicka w Sokółce w stylu klasycystycznym z dwiema wieżami wybudowana w latach 1840-1848 dzięki staraniom dziekana księdza Józefa Kryszczuna.
W dniu 9 czerwca 1850 roku kościół konsekrował bp wileński Wacław Żyliński. Dziekan ks. Anzelm Noniewicz świątynię tę w latach 1901-1904 powiększył, dodając w tym samym stylu dwie nawy i kaplice boczne, a także zakrystię za ołtarzem głównym i pomieszczenia pomocnicze. Od 9 kwietnia (Wielki Czwartek) 2009 siedziba Sokólskiej Kapituły Kolegiackiej. Kościół jest siedzibą parafii pw. św. Antoniego w Sokółce[2].
[edytuj] Domniemany cud eucharystyczny
12 października 2008 r.[3] podczas udzielania Komunii ks. wikariusz Jacek Ingielewicz[4], podniósł z posadzki lekko ubrudzoną konsekrowaną hostię, którą wskazała mu kobieta oczekująca na Eucharystię. Zgodnie z ustalonymi przepisami liturgicznymi, hostię umieszczono w wypełnionym wodą vasculum, w którym miała się rozpuścić. Naczynie zamknięto w sejfie w zakrystii. Po tygodniu[3] w naczyniu na zanurzonym Komunikancie znaleziono plamę sprawiającą wrażenie krwi. 30 października 2008 r.[3] Komunikant wyjęto i położono na korporale, na którym pozostał czerwony ślad.
Powiadomiona o zdarzeniu białostocka kuria biskupia zleciła badanie próbek Komunikantu przez dwóch patomorfologów (prof. Stanisław Sulkowski i prof. Maria Sobaniec-Łotowska) z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku[5], którzy zgodnie orzekli, że „przysłany do oceny materiał (...) wskazuje na tkankę mięśnia sercowego, a przynajmniej, ze wszystkich tkanek żywych organizmu najbardziej ją przypomina”[3].
29 października 2009 r. Super Express opublikował wypowiedź innego eksperta z UMB, prof. Lecha Chyczewskiego, w której zakwestionował sposób przeprowadzonych wcześniej badań, które „nie mogły dowieść, że na hostii pojawiło się ludzkie serce”[6]. Autorzy artykułu stwierdzili: „Jak potwierdzają nam najlepsi w Polsce specjaliści z dziedziny biologii i medycyny, zabarwienie hostii na czerwono to efekt działania bakterii zwanych pałeczką krwawą, a nie żadna przemiana w ciało Chrystusa.”[6]. Eksperci krytykowali badania Sulkowskiego i Sobaniec-Łotowskiej za nieprzeprowadzenie badań genetyczno-molekularnych, emocjonalne traktowanie religii przez tą drugą (np. twierdziła, że nie wypełniła wymaganych dokumentów, gdyż nie znała numeru PESEL ani adresu Boga[6]), nieustalenie do przedstawiciela jakiego gatunku miałaby należeć tkanka[7].
Do końca września 2009 r. informacje o badaniach stwierdzających obecność tkanki mięśnia sercowego kuria starała się utrzymywać w tajemnicy, po czym poinformowała o niej lokalne i ogólnopolskie media[8], nazywając to zdarzenie cudem eucharystycznym. W związku z informacją o znalezieniu fragmentu ludzkiego serca, 1 października 2009 r. Polskie Stowarzyszenie Racjonalistów złożyło doniesienie do prokuratory o znalezieniu i zbeszczeszczeniu ludzkich szczątków w tym kościele. Postępowanie zostało umorzone przez prokuratora z Prokuratury Rejonowej w Sokółce w związku z nieznalezieniem dowodów na popełnienie przestępstwa[9].
Powołana przez kurię komisja stwierdziła, że badana przez ekspertów próbka pochodziła z Komunikantu pozostawionego na korporale w tabernakulum; komisja nie stwierdziła również ingerencji osób postronnych. W październiku 2009 r. akta sprawy zostały przekazane do Nuncjatury Apostolskiej w Warszawie[3].
Kościół oficjalnie nie potwierdza cudu eucharystycznego, a duchowni apelują do wiernych o wstrzemięźliwość w wydawaniu własnych osądów oraz o modlitwę, choć jak zaznaczono, „wydarzenie z Sokółki nie sprzeciwia się wierze Kościoła, a raczej ją potwierdza”[3].
2 października 2011 r. hostię wystawiono w relikwiarzu na widok publiczny do nawy kościoła[10].
Przypisy
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo podlaskie (pol.). 2010-06-30. [dostęp 03.05.2010].
- ↑ Parafia Św. Antoniego Padewskiego. www.archibial.pl. [dostęp 2010-12-28].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Andrzej Kakareko: Komunikat Kurii Metropolitalnej Białostockiej w sprawie zjawisk eucharystycznych w Sokółce. 14.10.2009. [dostęp 2009-10-14].
- ↑ Agnieszka Kaszuba: Cud w Sokółce. Warszawa: Axel Springer Polska, 2009, s. 17. ISBN 978-83-7558-692-3.
- ↑ Prof. Stanisław Sulkowski, prof. Maria Sobaniec-Łotowska ("Cud w Sokółce", Warszawa 2009, str. 34-40).
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Cud w Sokółce to oszustwo?
- ↑ http://www.wprost.pl/ar/176576/Autorem-cudu-w-Sokolce-byla-bakteria/
- ↑ Kurier Poranny 28.09.2009, Gazeta Wyborcza, dodatek Białystok 28.09.2009, Telewizja TVP Info 30.09.2009, Rzeczpospolita 01.10.2009
- ↑ Wypowiedź prokuratora rejonowego Anatola Pawluczuka w rozmowie z autorką książki "Cud w Sokółce", Warszawa 2009, str. 42-43.
- ↑ RC: Cud trafi do kościoła. "To jest znak od Boga". Onet.pl/Fakt.pl, 22.09.2011. [dostęp 2011-09-22].
