Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim
kościół filialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 181 z 20.06.1956 r.[1]
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim
Państwo  Polska
Miejscowość Kamień Pomorski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Ottona w Kamieniu Pomorskim
Wezwanie św. Mikołaja
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim
Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim
Ziemia 53°58′09,99″N 14°46′10,96″E/53,969442 14,769711Na mapach: 53°58′09,99″N 14°46′10,96″E/53,969442 14,769711
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Mikołaja w Kamieniu Pomorskim - zabytkowy kościół filialny w Kamieniu Pomorskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotna świątynia została zbudowana z cegły i kamieni narzutowych w XIV wieku na wzgórzu zwanym Żalnik[2]. Początkowo służyła jako kaplica cmentarna i szpitalna, nad którą opiekę sprawował wikariusz katedry św. Jana Chrzciciela. W późnym średniowieczu kościółek stał się filiałem parafii kamieńskiej dla ludności zamieszkującej przedmieścia miasta, rybaków, żeglarzy, chłopów oraz dla Słowian, którzy nie uczestniczyli w nabożeństwach w katedrze, gdyż były one zarezerwowane dla szlachty pomorskiej i kamieńskich mieszczan.

Od XVI wieku w świątyni odbywały się nabożeństwa luterańskie. W XVII wieku kościół został rozbudowany. Do pierwotnej bryły świątyni dobudowano wieżę, kruchtę i zakrystię.

Po II wojnie światowej kościół zamknięto. W 1960 roku budynek świątyni zaadaptowano na cele sali muzeum. W 1994 roku świątynię przywrócono do kultu jako rzymskokatolicki kościół filialny parafii katedralnej.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się wśród drzew, w parku miejskim na wzgórzu. Świątynia jest orientowana, halowa, na planie prostokąta z eliptycznym prezbiterium i wieżą, której trzon stanowią cztery potężne skarpy zabudowane ściankami i podzielone na kondygnacje. Hełm dzwonnicy pokryty jest drewnianą dachówką przypominająca rybią łuskę. Wieża w swej dolnej kondygnacji otwarta jest na cztery strony półokrągłymi arkadami, w części centralnej posiada dekorację maswerkową, a w szczycie okna szczelinowe.

Elewacja ścian i wieża wykonane są z cegły z niewielkim udziałem kamienia narzutowego. Kościół posiada strop prosty, belkowany.

Wnętrze kościoła jest proste, współczesne. Dawne wyposażenie świątyni sprzed 1945 roku uległo rozproszeniu po zamknięciu kościoła i jego adaptacji na muzeum. Cześć zachowanych figur można zobaczyć w kamieńskiej katedrze.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo zachodniopomorskie (pol.). 31 marca 2014. [dostęp 13.05.2010].
  2. W okresie przedchrześcijańskim na Żalniku znajdowało się cmentarzysko słowiańskie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]