Komando (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komando
Commando
Gatunek sensacyjny
Rok produkcji 1985
Data premiery Ziemia 4 października 1985 r.
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 88 minut
Reżyseria Mark L. Lester
Scenariusz Steven E. de Souza
Główne role Arnold Schwarzenegger,
Vernon Wells
Muzyka James Horner
Zdjęcia Matthew F. Leonetti
Produkcja Joel Silver
Wytwórnia SLM Production Group
Silver Pictures
20th Century Fox
Dystrybucja 20th Century Fox
Budżet 10 000 000 USD
Wikicytaty Komando w Wikicytatach

Komando (tytuł oryg. Commando) – amerykański film sensacyjny w reżyserii Marka L. Lestera z 1985 roku, z Arnoldem Schwarzeneggerem obsadzonym w roli głównej. Należy do klasyki filmowej lat osiemdziesiątych, obok Rambo II (1985) jest rekordzistą pod względem natężenia przemocy i liczby zabitych w kadrze (ponad 80). Rekomendowany dla widzów powyżej piętnastego roku życia (w klasie telewizyjnej – powyżej lat szesnastu).

Postacie i obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Pułkownik John Matrix (Arnold Schwarzenegger) - były pułkownik amerykański. Walczył o obalenie Ariusa. Gdy jego córka zostaje porwana, rozprawia się z porywaczami i ratuje ją.
  • Bennett (Vernon Wells) - psychopata na usługach Ariusa i dawny współpracownik Matriksa, a obecnie jego największy wróg. Pod koniec filmu on i Matrix toczą ze sobą walkę, w trakcie której Bennet zostaje przebity rurą.
  • Cindy (Rae Dawn Chong) - stewardessa, którą Matrix zmusza do współpracy. Początkowo próbuje się go pozbyć, w końcu jednak zostaje wierną pomocnicą żołnierza.
  • Arius (Dan Hedaya) - były dyktator Val Verde, którego obalił John Matrix. Zorganizował porwanie córki żołnierza, pragnąc by ten pomógł mu w ponownym dojściu do władzy. Gdy Matrix dostał się do siedziby Ariusa, wywiązała się między nimi strzelanina. W trakcie niej postrzelony kilka razy dyktator spadł z balkonu swego domu.
  • Sully (David Patrick Kelly) - niski podwładny Ariusa. Bezskutecznie próbował poderwać Cindy na lotnisku. Po pościgu za Sullym i zatrzymaniu, Matrix zrzucił go z brzegu przepaści i ukradł mu klucz do apartamentu w hotelu.
  • Generał Franklin Kirby (James Olson) - stary przyjaciel Matriksa. Obawiając się, że pułkownik podzieli los lawsona i Forrestala, wysłał do niego obstawę złożoną z żołnierzy, zabitych natychmiast po jego odlocie przez ludzi Ariusa.
  • Jenny Matrix (Alyssa Milano) - córka Johna Matriksa. Została porwana przez bandytów dyktatora, w celu zmuszenia jej ojca do udziału w zabójstwie demokratycznie wybranego prezydenta.
  • Cooke (Bill Duke) - jeden z bandytów Ariusa, uczestniczył w zabójstwach komandosów. W apartamencie Sully'ego stoczył zaciekłą walkę z Johnem Matriksem, podczas której zginął upadając na ostry kawałek drewna.
  • Diaz (Gary Cervantes) - jeden z bandytów Ariusa, uczestniczył w zabójstwach komandosów i w porwaniu córki. Gdy Diaz wyjaśniał Matriksowi warunki szantażu, ten zabił go strzałem w głowę.
  • Henriques (Charles Meshack) - jeden z podwładnych Ariusa. Przydzielono mu zadanie pilnowania Matriksa podczas lotu do Val Verde, jednak pułkownik skręcił Henriquesowi kark i uciekł z samolotu.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Pułkownik w stanie spoczynku, John Matrix (Arnold Schwarzenegger), chcąc zapomnieć o czasach czynnej służby, zaszywa się wraz z jedenastoletnią córką Jenny (Alyssa Milano) w małym domku w górach. Tymczasem byli komandosi z jego oddziału giną z rąk tajemniczych wrogów. Okazują się nimi najemnicy byłego dyktatora Val Verde, Ariusa (Dan Hedaya), którzy później porywają Jenny i szantażują ojca, nakazując mu zabicie prezydenta obcego państwa, po śmierci którego stanowisko miałby objąć Arius. Matrix nie ufa porywaczom i wyskakuje z samolotu, którym wysłano go w celu przygotowania zamachu. Rozpoczyna poszukiwanie miejsca pobytu porywaczy i córki, zaś ma na to 11 godzin (następnie bandyci dowiedzą się że Matrix nie spełnił ich żądania). Wyśledziwszy kilkoro z nich, komandos dociera wreszcie do tajnej bazy wojskowej, w której przetrzymywana jest Jenny. Postanawia samodzielnie rozprawić się z porywaczami, sam atakuje całą bazę i zabija w niej wszystkich wrogów. Film kończy pojedynek walki wręcz z byłym podwładnym Matriksa, psychopatą Bennettem (Vernon Wells).

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Obraz inspirowany jest filmem Rambo II z tego samego roku, w którym wystąpił inny gwiazdor kina akcji – Sylvester Stallone. Zdjęcia do Komando ruszyły wiosną, 22 kwietnia 1985 roku w Kalifornii i trwały czterdzieści pięć dni.[1] Za bezimienną wyspę, na którą Matrix leci, by uratować porwaną córkę, posłużyły wybrzeża Oceanu Spokojnego zlokalizowane w miejscowości CDP San Simeon. Posiadłość, w której rozgrywają się sceny strzelanin pod koniec filmu, to Hearst Castle.

Jeph Loeb, jeden z autorów materiałów do scenariusza, wyznał, że we wstępnych etapach preprodukcyjnych Gene Simmons, muzyk rockowy i aktor, był rozważany jako kandydat do roli tytułowej. Simmons nie przyjął oferty producentów. Inny szkic scenariusza zakład obsadzenie Nicka Nolte jako starzejącego się komandosa, który z trudem wypełnia zlecone mu zadanie. Początkowo w proces produkcji filmu angażowany był Walter Hill.[2]

Pierwotnie scenariusz filmu zawierał sceny tortur Johna Matriksa. W scenach tych bohater był przesłuchiwany przez azjatyckie wojsko podczas jednej ze swoich poprzednich misji. Sceny zostały nakręcona, jednak usunięto je z finalnej wersji filmu z powodu brutalności. Polegały na wspomnieniach Matriksa z przebiegu tortur: komandos był biczowany, przypalany papierosami, cięty nożem po torsie i bicepsach oraz rażony prądem elektrycznym. Niektóre ze zrealizowanych ujęć przedstawiały bohatera granego przez Schwarzeneggera z bliznami na piersiach i ramionach. Istniały także niewykorzystane w ostatecznej wersji filmu sceny dialogowe. W jednej z nich Matrix rozmawia ze swoim generałem o tym, że podczas dwumiesięcznych tortur nie wyjawił swoim oprawcom żadnych wojskowych informacji. W innej − scenie przesłuchania − Matrix pytany jest o cel swojej misji, lecz odmawia odpowiedzi, co skutkuje torturowaniem go prądem. Sceny chłosty i przypalania papierosami ukazywały Schwarzeneggera całkiem nagiego (jego pośladki były widoczne, a genitalia zasłonięte). Wierzy się, że sekwencje usunięte z filmu przez reżysera, zachowane w bardzo nielicznych i nielegalnych kopiach, istnieją w prywatnych kolekcjach fanów kina.[3]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Piosenka, którą słychać na końcu filmu, to "We Fight for Love" (nazywana także "Somewhere", "Somehow", "Someone's Gotta Pay") to utwór grupy Power Station.
  • Planowano produkcję kolejnej części filmu, jednak pomysł odrzucono z powodu braku zainteresowania samego Schwarzeneggera.

Broń używana przez pułkownika Johna Matriksa[edytuj | edytuj kod]

Arnold Schwarzenegger, odtwórca głównej roli.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy