Kosmologia buddyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kosmologia buddyjska – opis wyglądu oraz powstania wszechświata zawarty w dziełach buddyjskich.

Kosmologię buddyjską możemy podzielić na dwa powiązane ze sobą rodzaje: kosmologię przestrzeni, która opisuje rozmieszczenie poszczególnych światów we wszechświecie i kosmologię czasu, która zawiera opis powstawania światów oraz sposób w jaki przestaną one istnieć.

Wprowadzenie[edytuj | edytuj kod]

Obraz świata przedstawiony w buddyjskich kosmologicznych opisach nie może być wzięty jako dosłowny opis kształtu wszechświata, gdyż jest niezgodny z astronomicznymi danymi, które były znane w starożytnych Indiach. Jednak nie miał być on opisem w jaki zwykli ludzie postrzegają świat, był to raczej opis wszechświata widziany "świętym okiem" (pli. दिब्बचक्ख - dibbacakkhu), Buddy i tego, kto osiągnął czwarty stopień świętości arhat. Mógł wówczas dostrzec wszystkie wszechświaty, rodzące się i umierające w nich istnienia oraz zobaczyć w jakim świecie byli odrodzeni i w jakim odrodzą się. Kosmologia ta została zinterpretowana w alegorycznym sensie jako dziesięć duchowych królestw.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Koniec świata we współczesnych religiach - buddyzm