Trzy ciała Buddy
Trzy ciała [stany] Buddy (skt. trikaya, buddhakaya)
Zgodnie z nauką mahajany, Budda jest jednością z absolutem, jednak przejawia się również w świecie dualizmu, aby wyzwalać wszystkie istoty. Stąd też Trzy Ciała Buddy, którymi są:
W niektórych klasyfikacjach wyróżnia się więcej ciał Buddy. Oprócz wyżej wymienionych są to: svabhavikakaja, wadżrakaja. Oprócz tego stosowany jest termin Rupakaja oznaczający z sanskrytu "Ciało Formy" , którym są Sambhogakaja i Nirmanakaja.
Spis treści |
Dharmakaja [edytuj]
Ciało Dharmy, ostatecznego prawa, mądrość. Wszystko obejmująca, nigdy nieustająca "takość", istota i podstawa wszystkiego, nigdy nie powstała, ani niestworzona i nieuwarunkowana przez przyczyny i warunki.
2 aspekty Dharmakaji:
- Jnana-Dharmakaja, mądrość, wszystko poznający i rozumiejący umysł Buddy, całkowite urzeczywistnienie wszystkich cnót
- Swabhawikakaja, pustość (skt. Sunyata), wszystko obejmująca, nigdy nieustająca "takość", istota i podstawa wszystkiego, absolutne unicestwienie negatywności, np. karmicznych przyczyn cierpienia (dukkha) i złudzeń
8 cech Dharmakaji:
- identyczność dla wszystkich Buddów
- dogłębność poznania, poza konceptualnymi barierami
- nieustające trwanie, nieuwarunkowane przez przyczyny i warunki
- homogeniczność, ta sama wszystko obejmująca, istota i podstawa wszystkiego
- nieomylność, bezbłędność poza skrajnościami istnienia i nie istnienia
- nieskalaność, poza błędami i złudzeniami
- świetlistość, niekonceptualna "takość"
- podstawa Sambhogakaji
Sambhogakaja [edytuj]
Ciało "radości" manifestujące się dla pożytku bodhisattwów znajdujących się na 10 poziomach (skt. Bhumi) Ścieżki
8 cech:
- otoczenie, Bodhisattwowie znajdujący się na 10 poziomach (skt. Bhumi) Ścieżki
- miejsce, "czyste krainy Buddów"
- forma, postać jaką ma Budda Vairochana
- znaki, 32 główne i 80 pomniejsze znaki wyglądu formy (ciała)
- nauczanie, doskonała, wolna od błędów mahajana
- uczynki, oświecone doskonałe czyny
- spontaniczność, wszystko spełniająca i bezwisiłkowa
- nie posiadająca własnej istoty, gdyż podstawą jej jest Dharmakaja
Nirmanakaja [edytuj]
Ciało emanacji, manifestujące się dla pożytków wszystkich rodzaju czujących istot o mniej lub bardziej korzystnej zasłudze, nawet w piekłach. W buddyzmie wadżrajany mistrzowie mogą odradzać się w ludzkim ciele emanacji jako Duchowi Przewodnicy (tybetańscy Tulku), jednakże Pełne Doskonałe Ciało Nirmanakji ze wszystkimi cechami zamanifestował Siakjamuni Budda.
8 cech:
- podstawa, jaką jest Dharmakaja
- przyczyna, współczucie dla wszystkich czujących istot
- miejsce, czyste i nieczyste krajny
- trwanie, nieprzerwane dopóki istnieje Samsara
- charakter, 3 rodzaje emanacji: twórcze jako np artyści, emanacje w zwykłych ciałach, doskonałe ciało Nirmanakaji o 12 czynach
- inspirowanie, naucza czujące istoty by osiągnęły Nirwanę
- osiąganie dojrzałości, prowadzi czujące istoty do doskonałej dojrzałości duchowej
- wyzwalanie, wyzwala czujące istoty
12 czynów:
- odrodzenie w świecie po przebywaniu w niebiosach Tushita
- zajęcie miejsca w łonie (matki)
- narodziny w naszym świecie
- opanowanie mistrzostwa w światowych naukach i dyscyplinach
- radość z przyjemności dostatku i towarzystwa przyjaciółek
- wyrzeczenie się świata i światowych celów
- ascetyczne wysiłki
- udanie się do miejsce oświecenia pod drzewem Bodhi
- pokonanie armii negatywnych mocy
- osiągnięcie doskonałego oświecenia
- obrócenie "kołem Dharmy"
- zamanifestowanie Nirwany
Charakterystyka Trzech Ciał Buddy [edytuj]
Funkcje Trzech Ciał Buddy
- Dharmakaja jest dla własnego pożytku, całkowite unicestwienie 2 zasłon (zasłon wyzwolenia i zasłon wszechwiedzy)
- Ciała Formy: Sabhogakaja i Nirmanakaja są dla pożytku wszystkich czujących istot, całkowite nagromadzenie zasług
Przyczyny zaistnienia Ciał Formy: Sabhogakaja i Nirmanakaja:
- emanacje z Dharmakaji
- zdolności i możliwości istot, dla których manifestują się emanacje
- modlitwy i życzenia, aby osiągnąć i zamanifestować emanacje
Zrealizowanie Trzech Ciał Buddy w buddyzmie tybetańskim [edytuj]
Tantry jogi najwyższej to praktyki buddyzmu tybetańskiego, które bezpośrednio umożliwiają praktykującemu zrealizowanie Trzech Ciał Buddy. Jeżeli praktykujący owe tantry pod koniec życia przebywa w stanie Przejrzyste Światło, co po tybetańsku nazywa się "thugdam"[1] [2], to wpływa on przez to na swój naturalny proces umierania w ten sposób, że po śmierci może z wyboru zamanifestować w stanie przejściowym (Bardo) tantryczne "Iluzoryczne Ciało", a po stanie przejściowym (Bardo) wybrać kolejne odrodzenie jako "Ciało Emanacji" (tulku, transliteracja Wyliego. sprul sku) dla pożytku czujących istot w kolejnym życiu, kiedy będzie ich mistrzem duchowym. Odpowiada to osiągnięciu Trzech Kaji (Trzech ciał Buddy) według Mahajany, odpowiednio Dharmakaji, Sambhogakaji i Nirmanakaji[3]. Powszechnie znanymi postaciami tulku w buddyzmie są dalajlamowie i karmapowie.
Buddyzm tybetański zawiera równiez dzogczen. W dzogczen stan oświecenia to stan "pierwotnego buddy" nazywanego Samantabhadrą (tyb. ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ, wylie. Kun-tu bzang-po). Stan ten według nauk nintik (wylie. sNying thig) odpowiada Trzech Ciałom Buddy w rigpie: pierwotnie czystej (wylie. Ka-dak) Esencji (wylie. Ngo-bo), spontanicznie zrealizowanej (wylie. Lhun-Grub) Naturze (wylie. Rang bZhin), wszechobecnej mocy (wylie. Rtsal) Współczucia (wylie. Thugs rje) dla nieprzebranych manifestacji[4]. Padmasambhawa opisuje to tak:[5]
"W rigpie trzy kaje są nierozdzielne i w pełni obecne jak jedna: pusta, przez nikogo nie stworzona - jest więc Dharmakają, jej świetlista jasność reprezentuje właściwą pustce przejrzystą promienność - jest więc Sambhogakają, jej pojawianiu się nic nie może przeszkodzić - jest więc Nirmanakają."
Przypisy
- ↑ [1], Relacja o śmierci lamy Rabsala, www.benchen.org.pl, dostęp 15.01.2010
- ↑ [2], Parinirwana Kjabdzie Tengi Rinpoczego, www.benchen.org.pl, dostęp 31.03.2012
- ↑ Lati Rinpocze, Hopkins Jeffrey, Śmierć, stan pośredni i odrodzenie w buddyzmie tybetańskim, Wydawnictwo A, 1999
- ↑ Longchen Rabjam, Tulku Thondup, The Practice of Dzogchen, Snow Lion Publications, 2002, ISBN 1-55939-179-0
- ↑ "Sogjal Rinpocze, Tybetańska księga życia i umierania, Wydawnictwo EM, Warszawa 1997, strona nr 361"
Bibliografia [edytuj]
- Dzie Gampopa, Ozdoba Wyzwolenia, Wydawnictwo Dazer [3], Grabnik