Trzy ciała Buddy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Trzy ciała [stany] Buddy (skt. trikaya, buddhakaya)

Zgodnie z nauką mahajany, Budda jest jednością z absolutem, jednak przejawia się również w świecie dualizmu, aby wyzwalać wszystkie istoty. Stąd też Trzy Ciała Buddy, którymi są:

  1. Dharmakaja
  2. Sambhogakaja
  3. Nirmanakaja

W niektórych klasyfikacjach wyróżnia się więcej ciał Buddy. Oprócz wyżej wymienionych są to: svabhavikakaja, wadżrakaja. Oprócz tego stosowany jest termin Rupakaja oznaczający z sanskrytu "Ciało Formy" , którym są Sambhogakaja i Nirmanakaja.

Spis treści

Dharmakaja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dharmakaja.

Ciało Dharmy, ostatecznego prawa, mądrość. Wszystko obejmująca, nigdy nieustająca "takość", istota i podstawa wszystkiego, nigdy nie powstała, ani niestworzona i nieuwarunkowana przez przyczyny i warunki.

2 aspekty Dharmakaji:

  1. Jnana-Dharmakaja, mądrość, wszystko poznający i rozumiejący umysł Buddy, całkowite urzeczywistnienie wszystkich cnót
  2. Swabhawikakaja, pustość (skt. Sunyata), wszystko obejmująca, nigdy nieustająca "takość", istota i podstawa wszystkiego, absolutne unicestwienie negatywności, np. karmicznych przyczyn cierpienia (dukkha) i złudzeń

8 cech Dharmakaji:

  1. identyczność dla wszystkich Buddów
  2. dogłębność poznania, poza konceptualnymi barierami
  3. nieustające trwanie, nieuwarunkowane przez przyczyny i warunki
  4. homogeniczność, ta sama wszystko obejmująca, istota i podstawa wszystkiego
  5. nieomylność, bezbłędność poza skrajnościami istnienia i nie istnienia
  6. nieskalaność, poza błędami i złudzeniami
  7. świetlistość, niekonceptualna "takość"
  8. podstawa Sambhogakaji

Sambhogakaja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Sambhogakaja.

Ciało "radości" manifestujące się dla pożytku bodhisattwów znajdujących się na 10 poziomach (skt. Bhumi) Ścieżki

8 cech:

  1. otoczenie, Bodhisattwowie znajdujący się na 10 poziomach (skt. Bhumi) Ścieżki
  2. miejsce, "czyste krainy Buddów"
  3. forma, postać jaką ma Budda Vairochana
  4. znaki, 32 główne i 80 pomniejsze znaki wyglądu formy (ciała)
  5. nauczanie, doskonała, wolna od błędów mahajana
  6. uczynki, oświecone doskonałe czyny
  7. spontaniczność, wszystko spełniająca i bezwisiłkowa
  8. nie posiadająca własnej istoty, gdyż podstawą jej jest Dharmakaja

Nirmanakaja [edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Nirmanakaja.

Ciało emanacji, manifestujące się dla pożytków wszystkich rodzaju czujących istot o mniej lub bardziej korzystnej zasłudze, nawet w piekłach. W buddyzmie wadżrajany mistrzowie mogą odradzać się w ludzkim ciele emanacji jako Duchowi Przewodnicy (tybetańscy Tulku), jednakże Pełne Doskonałe Ciało Nirmanakji ze wszystkimi cechami zamanifestował Siakjamuni Budda.

8 cech:

  1. podstawa, jaką jest Dharmakaja
  2. przyczyna, współczucie dla wszystkich czujących istot
  3. miejsce, czyste i nieczyste krajny
  4. trwanie, nieprzerwane dopóki istnieje Samsara
  5. charakter, 3 rodzaje emanacji: twórcze jako np artyści, emanacje w zwykłych ciałach, doskonałe ciało Nirmanakaji o 12 czynach
  6. inspirowanie, naucza czujące istoty by osiągnęły Nirwanę
  7. osiąganie dojrzałości, prowadzi czujące istoty do doskonałej dojrzałości duchowej
  8. wyzwalanie, wyzwala czujące istoty

12 czynów:

  1. odrodzenie w świecie po przebywaniu w niebiosach Tushita
  2. zajęcie miejsca w łonie (matki)
  3. narodziny w naszym świecie
  4. opanowanie mistrzostwa w światowych naukach i dyscyplinach
  5. radość z przyjemności dostatku i towarzystwa przyjaciółek
  6. wyrzeczenie się świata i światowych celów
  7. ascetyczne wysiłki
  8. udanie się do miejsce oświecenia pod drzewem Bodhi
  9. pokonanie armii negatywnych mocy
  10. osiągnięcie doskonałego oświecenia
  11. obrócenie "kołem Dharmy"
  12. zamanifestowanie Nirwany

Charakterystyka Trzech Ciał Buddy [edytuj]

Funkcje Trzech Ciał Buddy

  1. Dharmakaja jest dla własnego pożytku, całkowite unicestwienie 2 zasłon (zasłon wyzwolenia i zasłon wszechwiedzy)
  2. Ciała Formy: Sabhogakaja i Nirmanakaja są dla pożytku wszystkich czujących istot, całkowite nagromadzenie zasług

Przyczyny zaistnienia Ciał Formy: Sabhogakaja i Nirmanakaja:

  1. emanacje z Dharmakaji
  2. zdolności i możliwości istot, dla których manifestują się emanacje
  3. modlitwy i życzenia, aby osiągnąć i zamanifestować emanacje

Zrealizowanie Trzech Ciał Buddy w buddyzmie tybetańskim [edytuj]

Tantry jogi najwyższej to praktyki buddyzmu tybetańskiego, które bezpośrednio umożliwiają praktykującemu zrealizowanie Trzech Ciał Buddy. Jeżeli praktykujący owe tantry pod koniec życia przebywa w stanie Przejrzyste Światło, co po tybetańsku nazywa się "thugdam"[1] [2], to wpływa on przez to na swój naturalny proces umierania w ten sposób, że po śmierci może z wyboru zamanifestować w stanie przejściowym (Bardo) tantryczne "Iluzoryczne Ciało", a po stanie przejściowym (Bardo) wybrać kolejne odrodzenie jako "Ciało Emanacji" (tulku, transliteracja Wyliego. sprul sku) dla pożytku czujących istot w kolejnym życiu, kiedy będzie ich mistrzem duchowym. Odpowiada to osiągnięciu Trzech Kaji (Trzech ciał Buddy) według Mahajany, odpowiednio Dharmakaji, Sambhogakaji i Nirmanakaji[3]. Powszechnie znanymi postaciami tulku w buddyzmie są dalajlamowie i karmapowie.

Buddyzm tybetański zawiera równiez dzogczen. W dzogczen stan oświecenia to stan "pierwotnego buddy" nazywanego Samantabhadrą (tyb. ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ, wylie. Kun-tu bzang-po). Stan ten według nauk nintik (wylie. sNying thig) odpowiada Trzech Ciałom Buddy w rigpie: pier­wot­nie czystej (wylie. Ka-dak) Esen­cji (wylie. Ngo-bo), spon­tanicz­nie zrealizowanej (wylie. Lhun-Grub) Naturze (wylie. Rang bZhin), wszechobecnej mocy (wylie. Rtsal) Współczucia (wylie. Thugs rje) dla nieprzebranych manifestacji[4]. Padmasambhawa opisuje to tak:[5]

"W rigpie trzy kaje są nierozdzielne i w pełni obecne jak jedna: pusta, przez nikogo nie stworzona - jest więc Dharmakają, jej świetlista jasność reprezentuje właściwą pustce przejrzystą promienność - jest więc Sambhogakają, jej pojawianiu się nic nie może przeszkodzić - jest więc Nirmanakają."

Przypisy

  1. [1], Relacja o śmierci lamy Rabsala, www.benchen.org.pl, dostęp 15.01.2010
  2. [2], Parinirwana Kjabdzie Tengi Rinpoczego, www.benchen.org.pl, dostęp 31.03.2012
  3. Lati Rinpocze, Hopkins Jeffrey, Śmierć, stan pośredni i odrodzenie w buddyzmie tybetańskim, Wydawnictwo A, 1999
  4. Longchen Rabjam, Tulku Thondup, The Practice of Dzogchen, Snow Lion Publications, 2002, ISBN 1-55939-179-0
  5. "Sogjal Rinpocze, Tybetańska księga życia i umierania, Wydawnictwo EM, Warszawa 1997, strona nr 361"

Bibliografia [edytuj]

  • Dzie Gampopa, Ozdoba Wyzwolenia, Wydawnictwo Dazer [3], Grabnik