Tiantai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tiantai (chin. 天台宗, pinyin Tiāntái zōng; Wade-Giles T'ien-t'ai tsung) – jedna z najważniejszych szkół buddyzmu chińskiego, założona w VI wieku przez Zhiyi. Jej nazwa pochodzi od góry Tiantai w prowincji Zhejiang, na której znajdował się główny klasztor szkoły.

Wyznawcy tiantai poświęcali się studiowaniu Sutry lotosu, uważając że zawiera ona w sobie całą esencję buddyzmu i godzi różne drogi prowadzące do oświecenia.

Szkoła ta zanikła po 845 roku, na skutek prześladowań buddyzmu za czasów dynastii Tang.

Szkoła tiantai[edytuj | edytuj kod]

  • Zhiwei (zm. 680) szósty patriarcha (trzeci patriarcha)
  • Daosui[2] dziesiąty patriarcha (siódmy patriarcha)

Przypisy

  1. niektóre źródła podają, że był uczniem Huiweia
  2. Uczniem Daosui i Xingmana był japoński mnich Saichō

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.
  • Swanson, Paul L.: Foundations of T'ien-T'ai Philosophy, Asian Humanities Press, California 1989. ISBN 0-89581-919-8.