Krater (naczynie)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Krater (od starogreckiego czasownika κεράννυμι, oznaczający "Ja mieszam") – starożytne greckie naczynie ceramiczne lub metalowe, służące do mieszania wina z wodą.
Było bogato zdobione, miało niską stopkę, pojemny brzusiec, wysoki i szeroki wylew, dwa uchwyty umieszczone symetrycznie po bokach naczynia. Wyróżnia się cztery typy kraterów: kolumienkowe, wolutowe, kielichowate i dzwonowate. Pierwsze dwa typy wzięły swoje nazwy od kształtu uchwytów, trzeci od kształtu wylewu, a czwarty od kształtu brzuśca.
[edytuj] Typy kraterów
-
Krater kolumienkowy
-
Krater wolutowy
-
Krater kielichowaty
-
Krater dzwonowaty
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Praca zbiorowa, Encyklopedia sztuki starożytnej, WaiF i Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998, s.344-345, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WaiF).
- Twardecki A., Słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu, wersja internetowa.
