Malarstwo wazowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Amazis - naczynie czarnofigurowe, Attyka, 550–530 p.n.e.
Protogeometryczna amfora z terakoty, ok. 950–900 p.n.e.

Malarstwo wazowe – wykonywane na naczyniach ceramicznych malunki, szczególnie obecne w kulturze helleńskiej. Stanowią one źródło wiedzy o rozwoju cywilizacyjnym i historii miejsca, z którego pochodzą. Pozwalają badaczom określić technikę, czas i miejsce wyrobu naczynia, a także kierunek artystyczny, w jakim rozwijał się dany styl. Dostarczają informacji o zwyczajach panujących na terenie, z którego pochodzą; mitologii, wojnach i uzbrojeniu, sposobach walki i polowań.

Ceramika malowana zajmowała szczególnie ważne miejsce w wytwórczości artystycznej starożytnych Greków, aż po IV wiek p.n.e.. Była elementem kultury greckiej, wyróżniającym ją spośród innych kultur - w żadnej innej cywilizacji starożytnej malunki dekorujące naczynia nie posiadały takiego bogactwa motywów i tak wysokiego poziomu artystycznego (zob. sztuka starożytnej Grecji). Twórcy greckich malunków wazowych pozostali zazwyczaj jednak nieznani. Nadaje im się więc imiona związane z namalowanymi przez nich scenami (np. Malarz Amazonki), z miejscem znalezienia wazy (np. Malarz z Dipylonu), z nazwiskiem archeologa – odkrywcy wazy (np. Malarz Hirschfelda), czy miejscem, w którym wystawiona jest waza jak w przypadku Malarza Berlińskiego. Jednymi z niewielu twórców, których imię jest znane, są Eksekias i Sofilos.

Style malarstwa wazowego[edytuj | edytuj kod]

Pośród różnych stylów malarstwa wazowego, takich jak styl geometryczny (wazy dipylońskie), ceramika orientalizująca (koryncka) szczególne miejsce zajęło ze względu na swą długo owianą tajemnicą technikę wyrobu, malarstwo czarno i czerwonofigurowe. Style odpowiadają nie tylko zmianom w technice wyrobu, ale i różnorodności w dziedzinie formy dekoracji, które związane były z charakterem sztuki danego okresu. Pozostałe style to:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Twardecki, Mały słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu, Verum, 2002, ISBN 83-85921-75-3.