Kusogonka
| Kusogonka | |
| Bolbopsittacus lunulatus[1] | |
| (Scopoli, 1786) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Gromada | ptaki |
| Rząd | papugowe |
| Rodzina | papugowate |
| Rodzaj | Bolbopsittacus[2] Salvadori, 1891 |
| Gatunek | kusogonka |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
Kusogonka (Bolbopsittacus lunulatus) – gatunek ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). To monotyp wewnątrz rodzaju Bolbopsittacus, blisko spokrewniony z papugami Agapornis i Loriculus[4]. Jest endemitem na Filipinach.
Kusogonka została pierwszy raz opisana jako Psittacus lunulatus przez tyrolskiego naturalistę Giovanni Antonio Scopoliego w 1786. Wyróżniane są cztery podgatunki. B. l. lunulatus – podgatunek nominatywny – występuje na wyspie Luzon. Ptaki z Leyte są ciemniejsze z bardziej charakterystycznym niebieskim kołnierzem i purpurowo zabarwioną głową, klasyfikuje się je jako podgatunek intermedius. Osobniki z wysp Mindanao mają zieleńsze policzki, zalicza się je do podgatunku mindanensis. Natomiast do czwartego podgatunku – callainipictus, należą ptaki bardzo podobne do tych z wyspy Leyte, jednak o nieco bardziej żółtym ubarwieniu[5].
Kusogonka mierzy około 15 cm wzdłuż. Jest niewielką, lecz dość grubą papugą z dużym dziobem i krótkim ogonem. Płcie różnią się upierzeniem. Dorosły samiec jest prawie całkowicie zielony powyżej, natomiast dolne części ciała są bardziej żółtawe. Głowa i skrzydłą są ubarwione na jasnoniebiesko. Kuper żółto-zielony. Dziób szaroniebieski, z ciemniejszym zakończeniem. Oczy są ciemnobrązowe. Dorosła samica również jest zielonkawa, ma jednak mniej niebieską głowę. Na karku i kuprze widoczne są czarne oznaczenia w kształcie półksiężyca. Jej dziób jest blado-szary[5].
Siedliskiem tych ptaków są nizinne lasy i obszary przyległe. Żywią się przeważnie owocami[5]. Zachowania rozrodcze, ptaków pozostających na wolności, pozostawały do niedawna nieznane, lecz opierając się na niedawnych obserwacjach można stwierdzić, że kusogonki gniazdują w zrobionych przez nie dziurach, w gniazdach nadrzewnych mrówek, lub termitów[6].
Przypisy
- ↑ Bolbopsittacus lunulatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Bolbopsittacus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 20 lutego 2011]
- ↑ Bolbopsittacus lunulatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ T.F. Wright. A Multilocus Molecular Phylogeny of the Parrots (Psittaciformes): Support for a Gondwanan Origin during the Cretaceous. „Mol Biol Evol”. 25 (10), s. 2141-2156, 2008. DOI:10.1093/molbev/msn160 .
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Forshaw, Joseph M. i Cooper, William T.: Parrots of the World. Melbourne: Landsdowne Editions, 1978, s. 167-68. ISBN 0-7018-0690-7.
- ↑ Rosell II, N. T. B, Ocon, R., Mallari, C. S., & Mapua, I. (2007). Three nests of the Guaiabero Bolbopsittacus lunulatus. BirdingASIA 8: 74-76.