Świergotka seledynowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świergotka seledynowa
Psephotus haematonotus[1]
Gould, 1838
Samiec
Samiec
Samica
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Podrodzina damy
Plemię Platycercini
Rodzaj Psephotus
Gould, 1845[2]
Gatunek świergotka seledynowa
Podgatunki
  • P. h. haematonotus
  • P. h. caeruleus
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Świergotka seledynowa (Psephotus haematonotus) – gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae), zamieszkujący południową część Australii.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Samiec tego gatunku są kolorowe z czerwonymi plecami, samice zazwyczaj są szare dlatego łatwo można odróżnić ich płeć już młode po opuszczeniu gniazda wyglądają jak dorosłe osobniki tylko mają bardziej matowe upierzenie. Samica wydaje bardzo rzucające się w uszy dźwięki nie tak hałaśliwe jak papużka falista czy nimfa.
Rozmiary
25-28 cm[4]
Masa ciała
60 g[4]
Zachowanie
Żyją w parach lub w małych grupach, rzadko w dużych stadach. Chętnie korzystają z drzew eukaliptusowych lub z krzaków akacjowych, gdzie szukają schronienia. Regularnie zlatują na ziemię w poszukiwaniu pożywienia. Z reguły pozostają wówczas w cieniu drzew, chociaż nierzadko przebywają na poboczach dróg. Podczas lotu wydają wysokie, kilkukrotnie powtarzane dźwięki, które brzmią jak suweet-weet[5].
Długość życia
15-20 lat[6].

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tereny trawiaste rzadko porośnięte drzewami, suche zarośla. Chętnie przebywa przy zbiornikach wodnych i w pobliżu osad ludzkich ponieważ uwielbiają się kąpać.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żywią się dojrzałymi i wpół dojrzałymi nasionami traw, także nasionami wielu gatunków roślin zielonych. Chętnie jedzą nasiona akacji, owoców i roślin ogrodowych. Menu uzupełniają jagodami jemioły i larwami owadów. Połykają piasek i żwir w celu rozdrobnienia pożywienia.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Zachowania godowe
Okres godowy i lęgowy przypada na okres od połowy czerwca do grudnia.
Gniazdo
Przeważnie w dziuplach drzew, wyłożonych warstwą spróchniałego drewna.
Jaja i wysiadywanie
W lęgu 4-8 jaj o wymiarach około 23,5x19,0 mm[7]. Inkubacja trwa około 19 dni[4].
Pisklęta
Po 17-20 dniach wykluwają się młode, które są karmione przez obydwoje rodziców. W jednym wylęgu spotyka się zazwyczaj więcej samców niż samic.[8] W wieku 4-5 tygodni młode ptaki opuszczają gniazdo, jednak przez dłuższy czas pozostają z rodzicami. Dojrzałość płciową uzyskują po 12-15 miesiącach[6].

Przypisy

  1. Psephotus haematonotus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Psephotus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-04-14]
  3. Psephotus haematonotus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 258. ISBN 978-83-01-15733-3.
  5. Red-rumped Parrot. Birds in Backyards. [dostęp 4 listopada 2013].
  6. 6,0 6,1 Red Rumped Parrot. BirdCare, 8 września 2010.
  7. Red-rumped Parrot (Psephotus haematonotus). Parrots Encyclopedia. [dostęp 4 listopada 2013].
  8. Świergotka seledynowa [w:] S. Chvapil, Ptaki ozdobne, wyd. Delta, Warszawa 1991