Świergotka seledynowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Świergotka seledynowa | |
| Psephotus haematonotus[1] | |
| Gould, 1838 | |
 Samiec |
|
 Samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | papugowe |
| Rodzina | papugowate |
| Podrodzina | papugi wschodnie |
| Rodzaj | Psephotus |
| Gatunek | świergotka seledynowa |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Świergotka seledynowa (Psephotus haematonotus) – gatunek ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae), zamieszkujący południową część Australii.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
- Wygląd zewnętrzny
- Samiec tego gatunku są kolorowe z czerwonymi plecami, samice zazwyczaj są szare dlatego łatwo można odróżnić ich płeć już młode po opuszczeniu gniazda wyglądają jak dorosłe osobniki tylko mają bardziej matowe upierzenie. Samica wydaje bardzo rzucające się w uszy dźwięki nie tak hałaśliwe jak papużka falista czy nimfa (ptak).
- Rozmiary
- długość ciała: 25 – 30 cm
- Masa ciała
- 60 – 70 g[potrzebne źródło]
- Zachowanie
- Żyją w parach lub w małych grupach, rzadko w dużych stadach. Chętnie korzystają z drzew eukaliptusowych lub z krzaków akacjowych, gdzie szukają schronienia. Regularnie zlatują na ziemię w poszukiwaniu pożywienia. Z reguły pozostają wówczas w cieniu drzew, chociaż nierzadko przebywają na poboczach dróg. Podczas lotu wydają wysokie, kilkukrotnie powtarzane dźwięki, które brzmią jak swit, swit.
- Długość życia
- Około 12 lat.
Środowisko [edytuj]
Tereny trawiaste rzadko porośnięte drzewami, suche zarośla. Chętnie przebywa przy zbiornikach wodnych i w pobliżu osad ludzkich ponieważ uwielbiają się kąpać.
Pożywienie [edytuj]
Żywią się dojrzałymi i wpół dojrzałymi nasionami traw, także nasionami wielu gatunków roślin zielonych. Chętnie jedzą nasiona akacji, owoców i roślin ogrodowych. Menu uzupełniają jagodami jemioły i larwami owadów. Połykają piasek i żwir w celu rozdrobnienia pożywienia.
Pożywienie w hodowli [edytuj]
W hodowli (klatce, wolierze) najbardziej lubią nasiona słonecznika, proso, drobne owoce, pączki kwiatów i liści, okazjonalnie owady.
Lęgi [edytuj]
- Zachowania godowe
- Okres godowy i lęgowy przypada na okres od połowy czerwca do grudnia.
- Gniazdo
- Przeważnie w dziuplach drzew, wyłożonych warstwą spróchniałego drewna.
- Gniazdo w hodowli
- Najlepiej kadłubek z pnia z dziurą w środku o średnicy 15-20 cm.
- Jaja i wysiadywanie
- Samica składa od 4 do 6 jaj, które wysiaduje sama[potrzebne źródło]. Samiec w tym czasie przebywa w pobliżu gniazda.
- Pisklęta
- Po 17-20 dniach wykluwają się młode, które są karmione przez obydwoje rodziców. W wieku 4-5 tygodni młode ptaki opuszczają gniazdo, jednak przez dłuższy czas pozostają z rodzicami. Dojrzałość płciową uzyskują po roku życia.
Przypisy
- ↑ Psephotus haematonotus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Psephotus haematonotus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
