Patagonka
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Patagonka | |
| Cyanoliseus patagonus[1] | |
| (Vieillot, 1818) | |
 Z lewej samiec, po prawej samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | papugowe |
| Rodzina | papugowate |
| Podrodzina | papugi neotropikalne |
| Rodzaj | Cyanoliseus[2] Bonaparte, 1854 |
| Gatunek | patagonka |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Patagonka (Cyanoliseus patagonus) – gatunek ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Cyanoliseus[4]. Zasiedla centralną Argentynę, centralne Chile, Falklandy, Urugwaj.
- Cechy gatunku
- Głowa, szyja oraz plecy są u samca oliwkowobrązowe z oliwkowym nalotem. Gardło i pierś są zielonobrązowe, dolne partie ciała – żółte z oliwkowym nalotem, a pióra nogawki i środek brzucha – pomarańczowoczerwone. Sterówki są zielone z niebieskim nalotem, od spodu brązowe. Dookoła oka widać białą obrączkę z nieopierzonej skóry, przed sezonem lęgowym się powiększa. Niektóre osobniki na piersi mają białe znaczki (kropki, kreski itp.). Dymorfizm płciowy nie jest zbyt wyraźnie zaznaczony, samica jest mniej intensywnie ubarwiona. Młode ptaki podobne są do dorosłych, lecz górna część dzioba jest nie szara, ale w kolorze kości słoniowej. Tęczówka jest szara, u dorosłych jasnożółta. Patagonki tworzą kolonie lęgowe liczące nawet po 5000 osobników.
- Wymiary
- długość ciała: 45–28 cm
- masa ciała: 250–280 g
- Biotop
- Lasy oraz trawiaste zarośla. Najczęściej przebywa w koronach drzew.
- Lęgi
- Lęgi w Chile trwają od października do listopada , a w populacji argentyńskiej jest to grudzień i styczeń. Gniazda tych ptaków to tunel wykopany w skale wapiennej, w zboczu lub klifie nad wodą, kończący się komorą gniazdową. Samica znosi od 2–4 jaj, i wysiaduje je przez 25 dni. Młode opuszczają je po ok. 56 dniach.
- Pożywienie
- Zjada owoce krzewów i drzew, a także pączki drzew i nasiona.
- Długość życia
- Dożywa ok. 20 lat.
- Podgatunki
- Wyróżnia się 3 podgatunki:
- C. patagonus patagonus – zimą odlatuje z południa na północ i na północ Mendozy, Entry Rios i do Urugwaju.
- C. patagonus andoni – jest ciemniejszy od podgatunku nominatywnego. Występuje głównie w północno-zachodniej Argentynie.
- C. patagonus byrinus – jest większa niż pozostałe podgatunki. Na górnej części piersi i na wolach widać pas. Dawniej była klasyfikowana jako oddzielny gatunek – papuga chilijska.
- Początki hodowli w Europie
- Zostały przywiezione do Europy w 1868. W 1957 roku w Holandii rozmnożyły się po raz pierwszy. Pierwszą powieszoną im budkę całkowicie zniszczyły, ale gdy hodowca zrobił budkę z pnia o średnicy 22 cm, wysokości 50 cm i otworem wlotowym o średnicy 10 cm, para patagonek założyła tam gniazdo. Samiczka zniosła 3 jaja, a okres inkubacji trwał 25 dni, aż wykluł się pierwszy pisklak. Po 8 tygodniach cała trójka opuściła budkę, ale jeszcze 8 miesięcy ich górna część dzioba była bledsza niż u ich rodziców.
Przypisy
- ↑ Cyanoliseus patagonus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Cyanoliseus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2010-10-30]
- ↑ Cyanoliseus patagonus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright: Order: Psittaciformes (ang.). IOC World Bird List: Version 2.7. [dostęp 13 lutego 2011].
