Lielynazaura
| Lielynazaura | |
| Leaellynasaura amicagraphica | |
| Rich & Rich, 1989 | |
 Leaellynasaura zrekonstruowana jako bazalny ornitopod |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Nadrząd | dinozaury |
| Rząd | dinozaury ptasiomiedniczne |
| (bez rangi) | Genasauria |
| Rodzaj | lielynazaura |
| Gatunek | Leaellynasaura amicagraphica |
 Systematyka w Wikispecies |
|
Leaellynasaura – rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego o niepewnej pozycji filogenetycznej, żyjącego we wczesnej kredzie (ok. 120 mln. lat temu) na terenie dzisiejszej Australii. Obejmuje jeden gatunek, L. amicagraphica, którego skamieniałości zostały znalezione w stanie Wiktoria. Tradycyjnie uważany za ornitopoda z (być może parafiletycznej) rodziny Hypsilophodontidae. Matthew Herne (2009) stwierdził jednak, że w szkielecie pozaczaszkowym L. amicagraphica występują niektóre cechy budowy charakterystyczne dla ornitopodów z kladu Iguanodontia, jak również cechy spotykane u bazalnych tyreoforów oraz cechy będące plezjomorfiami kladu Ornithischia. Herne nie był w stanie potwierdzić przynależności L. amicagraphica do ornitopodów i stwierdził, że w najlepszym razie można ten gatunek uznać za przedstawiciela kladu Genasauria o niepewnej pozycji filogenetycznej[1]. Z kolei Agnolin i współpracownicy (2010) uznali L. amicagraphica za bazalnego ornitopoda nie należącego do Iguanodontia[2].
Długość ciała 1-2 m, wysokość ok. 50 cm, ciężar ok. 10 kg.
Wielu naukowców sądzi, iż był to dinozaur stałocieplny. Stałocieplność umożliwiała mu przetrwanie w obszarach podbiegunowych, w których wtedy znajdowała się Australia. Wiele wskazuje na to, że był to gad o wielkich oczach. Stwierdzono również u lielynazaury dobrze rozwinięte płaty wzrokowe mózgu. Dobry wzrok świadczy o tym, że dinozaur ten mógł aktywnie przetrwać ciemne zimowe miesiące.
Herne (2009) stwierdził, że ogon L. amicagraphica składał się z ponad 70 kręgów, a więc z większej liczby kręgów niż u jakiegokolwiek innego dinozaura ptasiomiednicznego poza niektórymi hadrozaurami; jego zdaniem na ogon przypadało około 3/4 całkowitej długości ciała lielynazaury. U L. amicagraphica nie występowały skostniałe ścięgna podobne do tych, które usztywniały ogony wielu innych dinozaurów ptasiomiednicznych; wydaje się, że zamiast tego ogon od połowy swej długości do końca był usztywniony przez wydłużone wyrostki stawowe kręgów[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Matthew Herne. Postcranial osteology of Leaellynasaura amicagraphica (Dinosauria; Ornithischia) from the Early Cretaceous of southeastern Australia. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 29 (Suppl.), s. 113A, 2009 (ang.).
- ↑ Federico L. Agnolin, Martín D. Ezcurra, Diego F. Pais, Steven W. Salisbury. A reappraisal of the Cretaceous non-avian dinosaur faunas from Australia and New Zealand: evidence for their Gondwanan affinities. „Journal of Systematic Palaeontology”. 8 (2), s. 257-300, 2010 (ang.).
[edytuj] Linki zewnętrzne
- grafiki: [1]
|
|||||||||||||||||||||
![[1]](http://www.abc.net.au/dinosaurs/fact_files/forest/images/leaellynasaura_p1.jpg){kind=link}