Loyola de Palacio
| Loyola de Palacio | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 września 1950 Madryt |
| Data i miejsce śmierci | 13 grudnia 2006 Madryt |
| Komisarz UE ds. transportu | |
| Okres urzędowania | od 13 września 1999 do 21 listopada 2004 |
| Poprzednik | Neil Kinnock |
| Następca | Jacques Barrot |
| Minister rolnictwa Hiszpanii | |
| Przynależność polityczna | Partia Ludowa |
| Okres urzędowania | od 1996 do 1999 |
| Poprzednik | Luis María Atienza |
| Następca | Jesús Posada |
Loyola de Palacio y del Valle-Lersundi (ur. 16 września 1950 w Madrycie, zm. 13 grudnia 2006 tamże) – hiszpańska prawnik i polityk. Współzałożycielka Partii Ludowej, minister rolnictwa w latach 1996–1999, parlamentarzystka krajowa i europejska, od 1999 do 2004 wiceprzewodnicząca Komisji Europejskiej. Jedna z pierwszych kobiet obejmujących wysokie funkcje polityczne w Hiszpanii wczesnych lat demokratyzacji[1].
Życiorys [edytuj]
Urodziła się w arystokratycznej rodzinie pochodzącej z Kraju Basków[1]. Miała trzech braci i trzy siostry, wśród nich Anę de Palacio, minister spraw zagranicznych z lat 2002–2004[2]. Kształciła się w stołecznym liceum francuskim[1], a następnie studia prawnicze na Uniwersytecie Complutense w Madrycie[2]. Od 1972 do 1978 pracowała na różnych stanowiskach w sektorze prywatnym, następnie przez cztery lata była sekretarzem technicznych hiszpańskiej federacji prasy[3].
Jeszcze w trakcie studiów poznała Manuela Fragę, byłego frankistowskiego ministra, z którym w 1976 zakładała Sojusz Ludowy (przekształcony w 1989 w centroprawicową Partię Ludową)[1][2]. Od 1977 do 1978 pełniła funkcję pierwszej przewodniczącej Nowej Generacji (hiszp. Nuevas Generaciones de Alianza Popular), organizacji młodzieżowej tego ugrupowania. W latach 1983–1986 była głównym sekretarzem technicznym grupy parlamentarnej ludowców w obu izbach Kortezów Generalnych[3]. W 1986 została wybrana do Senatu III kadencji w okręgu Segowia, następnie uzyskiwała mandat posłanki do Kongresu Deputowanych (do 1999)[1]. Od 1987 do 1990 reprezentowała krajowy parlament w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy[4].
Od 1996 do 1999 sprawowała urząd ministra rolnictwa, rybołówstwa i żywności w centroprawicowym rządzie kierowanym przez José Maríę Aznara[2][5]. W wyborach europejskich w 1999 została liderką listy wyborczej Partii Ludowej. Uzyskała mandat deputowanej do Parlamentu Europejskiego V kadencji, przystąpiła do grupy chadeckiej oraz Komisji Budżetowej[6].
Z miejsca w europarlamencie zrezygnowała już po trzech miesiącach w związku z objęciem stanowiska europejskiego komisarza ds. energii i transportu, a także funkcji wiceprzewodniczącego Komisji Europejskiej, kierowanej przez Romano Prodiego[2]. Urząd ten sprawowała do 2004, później pracowała jako dyrektor w bankowości (m.in. w BNP Paribas) i w koncernie farmaceutycznym[7].
Zmarła w 2006 na chorobę nowotworową wkrótce po powrocie z leczenia w Houston[5]. Wyróżniana odznaczeniami krajowymi i zagranicznymi. W 2008 Komisja Europejska jej imieniem nazwała katedrę polityki europejskiej w Centrum Roberta Schumana działającym w ramach Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego[8].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Loyola de Palacio (ang.). timesonline.co.uk, 17 stycznia 2007. [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Michael Eaude: Obituary. Loyola de Palacio. Spanish minister and EU commissioner (ang.). guardian.co.uk, 15 grudnia 2006. [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ 3,0 3,1 Elecciones al Parlamento Europeo 1999. Espańa (hiszp.). europarl.europa.eu. [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ Profil na stronie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (ang.). [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ 5,0 5,1 Obituaries: Loyola de Palacio, former EU official, dies at 56 (ang.). nytimes.com, 14 grudnia 2006. [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ Loyola de Palacio. Politician and EU commissioner (ang.). independent.co.uk, 15 grudnia 2006. [dostęp 27 lutego 2011].
- ↑ Presentation of the Chair (ang.). loyola-de-palacio-chair.eu. [dostęp 27 lutego 2011].
|
|||||||
