Sandra Kalniete

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sandra Kalniete
Kalniete, Sandra-1372.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1952
Togur
Komisarz UE ds. rolnictwa i rozwoju wsi[1]
Okres urzędowania od 2004
do 2004
Poprzednik Franz Fischler
Następca Mariann Fischer Boel

Sandra Kalniete (ur. 22 grudnia 1952 w Togurze) – łotewska polityk, pisarka, dyplomata, była komisarz europejski, deputowana do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się na Syberii, gdzie jej rodzice zostali deportowani przez radzieckie władze. Na Łotwę przyjechała w 1957[2]. W 1981 została absolwentką Łotewskiej Akademii Kultury w Rydze. W działalność publiczną zaangażowała się jeszcze w czasach ZSRR, obejmując w 1988 stanowisko wiceprzewodniczącej Łotewskiego Frontu Ludowego, głównej łotewskiej organizacji niepodległościowej.

Po odzyskaniu suwerenności przez Łotwę podjęła pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełniła funkcję ambasadora przy ONZ (1993–1997), w Paryżu (1997–2000) oraz przy UNESCO (2000–2002). W 2002 stanęła na czele łotewskiego resortu spraw zagranicznych w rządzie Einarsa Repše. Po przystąpieniu Łotwy do UE w maju 2004 przeszła do Komisji Europejskiej, gdzie pracowała tylko siedem miesięcy. W 2006 została wybrana do Saeimy z ramienia konserwatywno-liberalnej partii Nowa Era. W 2007 była kandydatką tego ugrupowania na urząd na prezydenta Łotwy, jednak przed głosowaniem w parlamencie wycofała się, wspierając ostatecznie przegranego postkomunistę Aivarsa Endziņša.

W 2008 opuściła Nową Erę, stając na czele centroprawicowego Związku Obywatelskiego (skupiającego głównie działaczy JL i TB/LNNK). Ugrupowanie to weszło w 2009 w skład koalicji rządowej Valdisa Dombrovskisa. W tym samym roku wygrało wybory europejskie, uzyskując dwa mandaty, z których jeden przypadł Sandrze Kalniete[3]. W 2014 z powodzeniem ubiegała się o europarlamentarną reelekcję z ramienia Jedności.

Opublikowała kilka pozycji książkowych: Latviešu tekstilmāksla (1989), Es lauzu, tu lauzi, mēs lauzām. Viņi lūza (2000) i Ar balles kurpēm Sibīrijas sniegos (2001). Ostatnia z nich, poświęcona historii jej rodziny i czasom zesłania, stała się bestsellerem, przetłumaczonym na kilka języków[4]. W 2006 francuska aktorka i reżyser Dominique Blanc nakręciła film Sandra Kalniete. Dāma no Latvijas (Sandra Kalniete. Dama z Łotwy). Dokument, wielokrotnie wyświetlany w telewizji francuskiej, a w czerwcu 2011 również w Telewizji Łotewskiej, pokazuje losy Sandry Kalniete na tle historii Łotwy XX wieku[5].

Przypisy

  1. Urząd ten sprawowała wspólnie z Franzem Fischlerem, komisarzem UE ds. rolnictwa i rozwoju wsi od 1995.
  2. Schengen is sweet for Latvian born a Soviet prisoner. latviansonline.com, 17 grudnia 2007.
  3. Nina Kolyako: Civic Union won European Parliament elections in Latvia (ang.). baltic-course.com, 8 czerwca 2009.
  4. Kim jest Sandra Kalniete. wyborcza.pl, 14 stycznia 2004.
  5. Latvijas Televīzijā pirmizrāde franču filmai par Sandru Kalnieti (łot.). vienotiba.lv, 17 czerwca 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]