Lubiszewo Tczewskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lubiszewo Tczewskie
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat tczewski
Gmina Tczew
Liczba ludności (2006) 800
Strefa numeracyjna (+48) 58
Tablice rejestracyjne GTC
SIMC 0175716
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Lubiszewo Tczewskie
Lubiszewo Tczewskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubiszewo Tczewskie
Lubiszewo Tczewskie
Ziemia 54°05′22″N 18°42′20″E/54,089444 18,705556Na mapach: 54°05′22″N 18°42′20″E/54,089444 18,705556

Lubiszewo Tczewskie (kaszb. Lubiszéwò) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Tczew.

Inne miejscowości z prefiksem Lubisz/Lubiesz: Lubiszewo, Lubieszyn, Lubieszynek, Lubieszewo, Lubiszyn, Lubiesz

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś znajduje się ok. 6 km na zachód od Tczewa, w dolinie Motławy-Szpęgawy przy 224. W pobliżu miejscowości znajduje się węzeł drogowy Stanisławie A1 z 224. Na południowy zachód od wsi ciągną się tzw. wzgórza lubiszewskie (pagórki, będące drumlinami). W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie gdańskim. We wsi znajduje się także Pracowniczy Ogród Działkowy im. Sambora.

Historia[edytuj | edytuj kod]

We wczesnym średniowieczu znajdował się w Lubiszewie pomorski gród książęcy, pełniący przez pewien czas (do 1253) rolę stolicy jednego z księstw dzielnicowych. Z 1198 pochodzi pierwsza wzmianka o kościele św. Trójcy – książę Grzymisław przyznał patronat nad nim domowi zakonnemu joannitów w Starogardzie. W 1253 książę Sambor II przeniósł swoją siedzibę z Lubiszewa do Tczewa. Kolejny władca, Mściwój II, w 1278 nadał całe Lubiszewo joannitom. Powstał tu jeden z domów zakonnych. W 1370 joannici odprzedali wszystkie swoje dobra na Pomorzu Gdańskim zakonowi krzyżackiemu. Zapewne od tego czasu datuje się upadek grodu w Lubiszewie.

W pobliżu wsi stoczono kilka starć, z których najbardziej znane są bitwa nad Jeziorem Lubiszewskim (niekiedy „bitwa pod Lubieszowem”) z 17 kwietnia 1577 w trakcie 2-letniej wojny Rzeczypospolitej ze zbuntowanym Gdańskiem oraz bitwa pod Tczewem 7-8 sierpnia 1627 podczas wojny polsko-szwedzkiej (1626–1629).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Pośrodku wsi (zapewne na miejscu wczesnośredniowiecznego grodu) znajduje się gotycki kościół Św. Trójcy z 1. połowy XIV wieku (przebudowany w XIX wieku) z wieżą z roku 1573. Wnętrze kryte płaskim stropem, wystrój głównie barokowy i rokokowy z XVIII wieku: ołtarz główny i dwa boczne; ambona w kształcie łodzi żaglowej, o którą wspierają się wielka kotwica i św. Piotr z siecią; chrzcielnica w kształcie wieloryba, z którego paszczy wynurza się Jonasz trzymający naczynie do wody chrzcielnej. Najcenniejszymi elementami są dwie rzeźby gotyckie: grupa św. Trójcy (Tron Łaski) z ok. 1420 oraz słynąca łaskami figurka Madonny z ok. 1380. Ta ostatnia figurka została koronowana koronami papieskimi 31 sierpnia 1997 i jednocześnie dekretem biskupim ustanowiono w Lubiszewie sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia.
  • Spichrz i kilka domów z pierwszej połowy XIX wieku.

Związani z Lubiszewem[edytuj | edytuj kod]

  • Ks. Bolesław Piechowskikuratus lubiszewski w latach 1926-1939, męczennik za wiarę. Dla upamiętnienia jego śmierci przy kościele w Lubiszewie postawiono pomnik (krzyż) autorstwa artysty rzeźbiarza Ignacego Zelka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]