M42 Duster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
M42 Duster
M42 Duster
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Cadillac Motor Car Division of General Motors Corp.

ACF Industries, Inc.

Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 6 osób.
Historia
Produkcja 1951 - 1956
Egzemplarze ok. 3700 szt.
Dane techniczne
Silnik 6-cylindrowy, silnik gaźnikowy Continental AOS-895-3
Pancerz 12 - 38 mm
Długość 6356 mm
Szerokość 3225 mm
Wysokość 2847 mm
Prześwit 438 mm
Masa 22 452 kg
Osiągi
Prędkość 72,5 km/h
Zasięg 161
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,3 m
Rowy (szer.) 1,8 m
Ściany (wys.) 0,7 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × armata automatyczna M2A1 kalibru 40 mm (480 nab.)

1 × karabin maszynowy Browning M1919A4 kalibru 7,62 mm (1750 nab.)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons

M42 Duster – amerykańskie samobieżne działo przeciwlotnicze.

Działo samobieżne M42 zostało skonstruowane w 1950 roku na podwoziu czołgu lekkiego M41 Walker Bulldog. Na samonośnym nadwoziu czołgu umieszczono odkrytą wieżę z dwoma armatami M2A1 (licencyjna wersja armaty Bofors 40 mm L/60). Kat ostrzały dział w płaszczyźnie poziomej był równy 360°, w płaszczyźnie pionowej -5° do +85°. Donośność do celów powietrznych 5000 m, do celów naziemnych 9500 m. Działo wyposażono w prosty układ kierowania ogniem (M38) oraz celowniki M24 (optyczny, używany przy zwalczaniu celów naziemnych) oraz przeciwlotniczy celownik pierścieniowy. Uzbrojeniem dodatkowym był karabin maszynowy Browning M1919A6, który mógł być montowany w przedniej lub tylnej części wieży.

M42 Duster został przyjęty do uzbrojenia w lipcu 1952 roku. W następnych latach wyprodukowana dla US Army 3700 dział M42. Masowe wprowadzenie do uzbrojenia samolotów odrzutowych sprawiło, że działa tego typu stały się szybko bronią przestarzałą. Jednak jeszcze podczas wojny wietnamskiej M42 były używane do zwalczania celów naziemnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]