M109 SPH

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
M109 SPH
M109 SPH
M109 SPH
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Trakcja gąsienicowa
Załoga 6
Historia
Produkcja 1962 - ?
Dane techniczne
Silnik 8-cylindrowy diesel Detroit-Diesel Model 8V-71T o mocy 302kW (405KM)
Długość 6,61 m
Szerokość 3,29 m
Wysokość 3,28 m
Masa bojowa: 23723 kg
Osiągi
Prędkość 56 km/h
Zasięg 390
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 1,07 m
Rowy (szer.) 1,82 m
Ściany (wys.) 0,52 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
haubica 155 mm

karabin maszynowy 12,7 mm

Commons Multimedia w Wikimedia Commons

M109 – amerykańska haubica samobieżna opracowana w celu zastąpienia pojazdów M44 SPH.

Zamówienie zostało złożone w 1952 roku, pierwsze egzemplarze seryjne opuściły hale montażowe w roku 1962. Po wprowadzeniu licznych ulepszeń, M109 stała się najpopularniejszą haubicą samobieżną na świecie. Wozy tego typu brały udział w konflikcie wietnamskim, w wojnach arabsko-izraelskich i wojnie iracko-irańskiej.

Stany Zjednoczone sprzedały pojazdy tego typu do prawie 30 krajów.

M109 może po przystosowaniu forsować wpław przeszkody wodne i strzelać pociskami różnych rodzajów, w tym także taktyczną nuklearną amunicją artyleryjską.

W ciągu kolejnych lat zmodernizowano podstawę działa, unowocześniono wieżę i samą haubicę, instalując ponadto automatyczny układ kierowania ogniem oraz wzmacniając opancerzenie.

Obecnie w armiach świata znajduje się około 4000 haubic samobieżnych M109.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • M109A3 GE A1 – niemiecka odmiana haubicy produkowana na licencji