Mikołaj Sieniawski (hetman polny koronny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
herb Leliwa
Mikołaj Sieniawski.JPG

Mikołaj Sieniawski herbu Leliwa (ur. 1520, zm. 1584) – hetman polny koronny w latach 1562-1564 i 1575-1576, kasztelan kamieniecki. Syn Mikołaja hetmana wielkiego koronnego.

Wychował się na dworze podkanclerzego koronnego biskupa krakowskiego Piotra Tomickiego. Od 1522 walczył wraz z ojcem w Mołdawii. Brał udział w wielu wojnach z Turkami i Tatarami. W latach (15271552) rotmistrz jazdy na Podolu, później w latach 1564 i 1566 na Litwie.W 1552 brał udział w wyprawie do Mołdawii, która wprowadziła na tron hospodarski stronnika Polski Aleksandra Lupuşneanu, który uznał się za lennika Rzeczypospolitej. W 1555 podjął służbę w wojsku księcia pruskiego Albrechta Hohenzollerna. W latach 1562-1566 brał udział w wojnie z Rosją. Od 1569 pełnił faktycznie funkcję hetmana polnego koronnego (jako łac. "Campiductor Russiae"). W roku 1572 wyprawił się do Mołdawii, by bronić hospodara Bohdana Lupuşneanu (syna Aleksandra) przed Iwonią, pretendentem do tronu popieranym przez Turcję. W 1576 został kasztelanem kamienieckim. Bronił kresów południowo-wschodnich przed zagonami czambułów tatarskich. W 1580 wziął udział w kampanii wielkołuckiej króla Stefana Batorego, gdzie odznaczył się przy zdobywaniu twierdzy. W 1581 posiłkował wojska litewskie pod Pskowem. W 1582 na rozkaz króla ściął we Lwowie obalonego hospodara mołdawskiego Janku Sasa.