Podkanclerzy koronny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Podkanclerzy koronny (łac. subcancellarius, vicecancellarius regni Poloniae) – urzędnik centralny w I Rzeczypospolitej, odpowiedzialny za mniejszą kancelarię państwa. Wchodził w skład senatu jako jeden z ministrów.

Formalnie był zastępcą kanclerza wielkiego koronnego, ale nie jego podwładnym. Zakres jego kompetencji był taki sam jak kanclerza wielkiego.

Lista podkanclerzy koronnych[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]